IV SA/Po 595/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa A. G. Sp. z o.o. w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg J. S. oraz Przedsiębiorstwa A. G. Sp. z o.o. w P. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgodności z przepisami prawa realizowanej inwestycji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji . Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Przedsiębiorstwo A. G. Sp. z o.o. w P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję wniósł także J. S.. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2010 r. Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skarg J. S. oraz Przedsiębiorstwa A. G. Sp. z o.o. w P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej Ppsa), zwanej dalej , wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu art. 61 § 3 Ppsa wynika że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy także aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296). W ocenie Sądu do wykonania nie kwalifikuje się decyzja o umorzeniu postępowania, a z taką decyzją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Na marginesie Sąd zauważa, iż z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji ja