IV SA/Po 598/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia świadczeń uznanych za nienależnie pobrane z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. M. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia świadczeń uznanych za nienależnie pobrane z funduszu alimentacyjnego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z powodu utraty pracy i kłopotów finansowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: Ppsa), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy jednak podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracji dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295). Z powyższego wynika zatem, iż nie ma możliwości wstrzymania wykonania decyzji odmownej, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Podobnie decyzja organu odmawiająca umorzenia świadczeń uznanych za nienależnie pobrane z funduszu alimentacyjnego – a tego rodzaju decyzja została zaskarżona przez Skarżącą w niniejszej sprawie i objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania – nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania, bądź kwalifikujący się do egzekucji. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.