IV SA/Po 6/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zgody na wykonanie zjazdu z drogi publicznej postanawia odrzucić skargę I-I E. Makosz-Frymus Burmistrz Miasta C. decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] wyraził zgodę na wykonanie wjazdu do nieruchomości oznaczonej nr geodezyjnym [...]. W następstwie odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez Członków Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] w C. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2004 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1037 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Działający w imieniu Burmistrza Miasta C. radca prawny wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując na to iż wydano ją niezgodnie z prawem. Zgodnie z art.50 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także - w sytuacjach określonych w powołanym przepisie - organizacja społeczna. Organ (Burmistrz Miasta C.), który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję wydaną w tej sprawie w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Skarżący Burmistrz jako podmiot wykonujący funkcję organu administracji publicznej nie ma bowiem interesu prawnego (własnego) we wniesieniu skargi (por. też uchwałę NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. OPS 1/03). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art.58 § 1 pkt 6 w zw. z art.50 ust.l i art.58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Makosz-Frymus