IV SA/Po 60/05

PostanowienieWSA w Poznaniu2005-04-01

Skład orzekający: Asesor Sądowy Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odwołanie od decyzji rektora uczelni zawodowej, wniesione po wadliwym pouczeniu o prawie do jego wniesienia, powinno być traktowane jako skarga do sądu administracyjnego, jeśli organ uczelni uznał je za takie i odpowiedział na nie merytorycznie?
Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organu, że wadliwe pouczenie o środkach zaskarżenia, zgodnie z art. 112 KPA, skutkuje tym, że odwołanie należy traktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na takie wezwanie stanowi jego ostateczne stanowisko w sprawie. W sytuacji, gdy strona mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi (uiszczenia wpisu) nie uczyniła tego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie przepisów PPSA.
Stan faktyczny
Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w P. wydał decyzję o skreśleniu studentki M. S. z listy studentów. W decyzji błędnie pouczono o prawie do odwołania do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Studentka wniosła odwołanie, które Rektor uznał za skargę do sądu administracyjnego i przesłał ją do WSA w Poznaniu, podtrzymując swoje stanowisko. Sąd uznał, że odwołanie należy traktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a odpowiedź Rektora jako ostateczne stanowisko. Studentka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi (uiszczenia wpisu), czego nie uczyniła.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor Sądowy Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 01 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Staszica w P. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów; p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak Wskazana decyzja Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w P. wydana została na podstawie art. 80 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz.U. Nr 96 poz. 590 ze zm.), zgodnie z którym decyzję o skreśleniu studenta z listy studentów, w przypadkach określonych w regulaminie studiów, podejmuje rektor uczelni zawodowej. Natomiast zgodnie z art. 85 tej ustawy, w jej brzmieniu obowiązującym w dniu jej wydania, do decyzji podjętych przez organ uczelni zawodowej w indywidualnych sprawach studenckich stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego, a decyzje wydane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. Przesyłając M. S. wydaną w jej sprawie decyzję Rektor wskazanej uczelni zawarł w niej błędne pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia odwołania do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, zgodnie z regulacją obowiązującą do dnia 01 października 2004 r. M. S. zastosowała się do tego pouczenia i w ustawowym terminie 14 dni złożyła odwołanie od decyzji, za pośrednictwem organu do wskazanego Ministra. Uznając swój błąd Rektor przesłał odwołanie do tut. Sądu, uznając je za skargę na decyzję, a w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, iż strona nie może ponosić ujemnych konsekwencji wadliwego pouczenia o przysługujących jej środku zaskarżenia, stąd odwołanie należy uznać za skargę na decyzję, której rozpatrzenie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odnosząc się merytorycznie do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ ten podtrzymał swoje rozstrzygnięcie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. W ocenie Sądu powyższe stanowisko co do charakteru środka zaskarżenia wniesionego przez M. S. należy podzielić. Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a zgodnie z §2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek Zgodnie z art. 53§1 tej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym w sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu (decyzji - art. 52 §3 tej ustawy). Wobec wadliwego pouczenia organu, zgodnie z art. 112 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, złożone przez M. S. odwołanie od decyzji uznać należy za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a treść złożonej przez ten Rektora odpowiedzi na to skargę za jego ostateczne stanowisko w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji przekazanie sprawy do rozpatrzenia tut. Sądowi nie narusza przepisów k.p.a. oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Treść odpowiedzi na skargę została M. S. doręczona w dniu [...] lutego 2005 r. wraz z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżąca została więc poinformowana o właściwości tut. Sądu w sprawie z jej odwołania od wskazanej decyzji Rektora, lecz mimo to w zakreślonym terminie 7 dni nie uzupełniła wskazanego barku skargi i należnego wpisu nie uiściła. W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu na zasadzie oraz art. 58 §1 pkt 3 i §3 w zw. z art. 220 §3 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak jfs

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło