IV SA/Po 60/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R., B. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. R., B. R. na postanowienie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu M. R. i B. R. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę na postanowienie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia 06 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z uwagi na fakt, że do skargi nie został dołączony dokument pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi, wezwano pełnomocnika Skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie pełnomocnictwa oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do wykonania zarządzeń upływał z końcem dnia 09 lutego 2018 r. W dniu 12 lutego 2018 r. uiszczono wpis sądowy od skargi. Pismem z 28 marca 2018 r. nadesłano pełnomocnictwo udzielone adwokatowi jedynie przez M. R.. Skarżący pomimo wezwania Sądu nie podpisali skargi. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. odrzucono skargę M. R. i B. R.. Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wniósł pełnomocnik Skarżących. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że nie można przeczyć, iż uzupełnienie braków formalnych w sprawie nastąpiło z naruszeniem 7 dniowego wyznaczonego terminu. Natomiast w dniu 17 kwietnia 2018 r. kiedy zapadło przedmiotowe postanowienie braki formalne były już usunięte. Opóźnienia wynikają z okoliczności, że Skarżący pracują za granicą, rzadko bywają w kraju i nie zawsze mogą dochować wyznaczonego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wymaga zwrócenia uwagi, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Tylko spełnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu stronie terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Dlatego o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14 i z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10). W orzecznictwie wskazuje się również, że dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również to, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04). W przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, warunkiem przywrócenia terminu jest brak jego winy, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dla uznania winy profesjonalnego pełnomocnika wystarczy jednak nawet lekkie niedbalstwo z jego strony. Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie, że za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. W stosunku do profesjonalnych pełnomocników podwyższone są standardy rzetelności. Tym samym pełnomocnik czy to działając samodzielnie, czy to posługując się osobami trzecimi winien dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz mocodawcy. Odnośnie faktu, iż Skarżący pracują za granicą podkreślić należy, że przedstawione twierdzenie jest nieweryfikowalne i nie może stanowić podstawy do uwzględnienia przedstawionego żądania. Pełnomocnik nie przedstawił żadnego dowodu na tę okoliczność. Sąd zauważa, że pełnomocnik od momentu otrzymania wezwania Sądu tj. 02 lutego 2018 r. do dnia 28 marca 2018 r. nie podejmował żadnych czynności w sprawie i nie wskazywał na okoliczność przebywania Skarżących za granicą. Ponadto owa okoliczność nie usprawiedliwia uiszczenia wpisu od skargi po upływie wyznaczonego terminu. Abstrahując od powyższego wskazać należy, że profesjonalny pełnomocnik winien tak zorganizować swoją pracę, by wywiązać się z nałożonych przez jego mocodawców obowiązków, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (por. postanowienia NSA z: 11 marca 2009r. I OZ 198/09, z 3 marca 2009r. I OZ 155/09 i z 9 maja 2006r. II OZ 468/06; CBOSA). Dlatego przyjmując obiektywny miernik staranności w działaniach pełnomocnika, który należycie dba o interesy swojego klienta, przyjąć należy, że brak staranności w prowadzeniu sprawy, czy brak nadzoru nad korespondencją nie może być rekompensowany przywróceniem uchybionego terminu. Sąd stwierdza, że nie zostały spełnione ustawowe warunki przywrócenia terminu. Okoliczności przedstawione przez pełnomocnika Skarżących we wniosku o przywrócenie terminu nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.