IV SA/Po 600/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost- Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. przy udziale sprawy ze skargi P. K. Spółki z o.o. w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za badania laboratoryjne oddala skargę /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus JH Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. na podstawie art. 36 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz.U. z 2006 r. nr 122 poz. 851 z późniejszymi zmianami), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 04 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez Inspekcję Sanitarną (Dz.U. Nr 29 z 2004 r. poz. 193) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późniejszymi zmianami - dalej kpa) obciążył P.K. Sp. z o.o. w P. (dalej w skrócie Spółka) kosztami badań laboratoryjnych wykonywanych w ramach nadzoru bieżącego przez Laboratorium Higieny Komunalnej w K. za okres od dnia [...]r. do dnia [...]r. na kwotę [...]zł na rzecz budżetu Państwa, zgodnie z załączonym do decyzji rachunkiem nr [...]z dnia [...]r., zobowiązując Spółkę do wpłacenia tej kwoty w terminie 21 dni od daty otrzymania rachunku. W złożonym odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez niewłaściwą jego wykładnię i wniosła o jej uchylenie i nieobciążanie Spółki kosztami przedmiotowych badań. W uzasadnieniu odwołania Spółka przyznała, iż w wskazanym w decyzji okresie w zarządzanej przez Spółkę sieci wodociągowej zostały przeprowadzone badania laboratoryjne wody w ramach nadzoru bieżącego, a wyniki tych badań wykazywały przekroczenie wymaganych norm bakteriologicznych i fizykochemicznych jakości wody. Wskazano, że decyzję podjęto prawdopodobnie na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy, przyjmując zawężającą, niewłaściwą wykładnię tego przepisu, poprzez nieuwzględnienie szczególnej sytuacji zaistniałej w związku ze skażeniem ujęcia wody i sieci wodociągowej eksploatowanych przez Spółkę. Wskazano, że powszechnie wiadomym jest, że skażenie ujęcia i sieci nastąpiło bez winy Spółki, a osobę lub jednostkę, która zawiniła i doprowadziła do skażenia ustali postępowanie prowadzone przez Prokuraturę. Wskazano, że żadne działania lub zaniechanie Spółki nie było przyczyną skażenia i to w takiej skali, w jakiej to nastąpiło, co wymagało wielokrotnych badań. W ocenie odwołującej zdanie drugie ust. 1 art. 36 nie może być interpretowane w oderwaniu od okoliczności faktycznych, które doprowadziły do negatywnych wyników przeprowadzonych badań. Wskazano, że obowiązek przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych polega na dokładaniu starań, aby nie dopuścić do przekroczenia wymagań, jest to zatem odpowiedzialność za własne działania albo zaniechania. Nie jest to zatem odpowiedzialność na zasadzie ryzyka lub odpowiedzialność za czyny osób trzecich. W tym przypadku to działania osób trzecich były przyczyną skażenia wody, odpowiedzialność ponosi zatem osoba trzecia, a nie przedsiębiorstwo zarządzające siecią wodociągową, stąd przerzucenie tej odpowiedzialności w zakresie kosztów badań na Spółkę stanowi naruszenie prawa. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 §1 pkt 1 kpa, art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz §2 - §6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 4 lutego 2004 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż argumentacja przytoczona w odwołaniu nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazano, że wyniki badań przeprowadzonych w ramach nadzoru bieżącego w dniach [...]-[...]r. wykazały obecność bakterii z grupy coli i Eschericha coli w liczbie stanowiącej potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Decyzję organu I instancji wydano na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a opłaty o których przepis ten stanowi ponosi jednostka organizacyjna zobowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. W powołanej regulacji został określony podmiot, który stosowne opłaty podnosi. Z treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2006 r. Nr 123 poz. 858) wynika, że przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ma między innymi obowiązek zapewnić należytą jakość dostarczanej wody. Wskazano, że P.K. w P. nie uczyniło zadość temu obowiązkowi, o czym świadczą wyniki badań. Zgodnie z art. 5 ust. 1a tej ustawy przedsiębiorstwo wodociągowe jest obowiązane do prowadzenia regularnej wewnętrznej kontroli jakości wody, którego to obowiązku Spółka nie dopełniła. Wskazano, że badania laboratoryjne przeprowadzone w dniach [...]-[...]r. zostały spowodowane zgłoszeniami mieszkańców P. skarżących się na złą jakość wody. Ponadto z Raportu o stanie wodociągów oraz z programu poprawy jakości wody i modernizacji sieci wodociągowej przygotowanej już w [...] r. miedzy innymi wynikała konieczność wyznaczenia na ujęciu T. A (gdzie stwierdzono skażenie źródła wody) strefy pośredniej ochrony ujęcia, które na podstawie złożonego wniosku wyznacza Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej. Taka strefa nie została wyznaczona. Wskazano, ze przedsiębiorstwo wodociągowe jako właściciel ujęcia powinno zadbać o właściwe zabezpieczenie ujęcia wody, również poprzez monitorowanie obszaru strefy ochronnej, co wynika z przepisów art. 51-61 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 155 poz. 1229). Zgodnie z §2 - §6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 4 lutego 2004 r. jeżeli w wyniku badań stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych pobiera się opłaty i nie ma możliwości odstąpienia od przepisu, który je ustala. Skoro w wyniku przeprowadzonych badań kontrolnych próbek wody pobranej z sieci wodociągu publicznego w P. stwierdzono mikroorganizmy chorobotwórcze w liczbie stanowiącej potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, to należało pobrać opłatę. W skardze na powyższą decyzję Spółka wniosła o uchylenie decyzji wydanych w obu instancjach, przytaczając argumentację zawartą w odwołaniu. Dodatkowo podniosła, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora, bowiem nie uwzględniono realnej możliwości uwzględnienia obowiązku oraz rzeczywistych przyczyn, które doprowadziły do skażenia wody. Skarżąca wyjaśniła, iż przeprowadzana jest regularna kontrola wewnętrzna jakości wody i niesłuszne jest twierdzenie, że dopiero skargi mieszkańców ujawniły problem. W tym przypadku zewnętrzna przyczyna skażenia i jego zakres wskazują, że procesy, które doprowadziły do skażenia, nie mogły być wcześniej ujawnione. Podkreślono, że zasadą jest, iż organy sanitarne wykonują obowiązek badania wody na swój koszt, a wyjątkiem jest obciążanie tym kosztem podmiotu zobowiązanego do zachowania norm sanitarnych, jeżeli normy zostają przekroczone. W tym przypadku zachodzą szczególne okoliczności, które nakazują zastosować się do przepisu art. 36 ust. 1 ustawy interpretację, która nie pozwoli na obciążenie kosztem Przedsiębiorstwa. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odwołano się do ustawowych obowiązków nałożonych na organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wskazano, że częstotliwość i ilość badań przeprowadzanych w ramach tych obowiązków wynika z przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. z 2007 r. Nr 61 poz. 417). Wskazano, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny już w latach [...] informował Spółkę, że jakość wody ulega stałemu pogorszeniu, wzywając do podjęcia skutecznych działań w celu zapewnienia wody odpowiedniej jakości. W odniesieniu do ujęcia T. A zaleceń tych nie wykonano, w tym nie podjęto odpowiednich działań w celu zabezpieczenia ujęcia. Wskazano, że Spółka nie prowadziła stałego wewnętrznego monitoringu jakości wody, a próbki wody do badań pobierało równolegle z Powiatową Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną w P., traktując badanie jako sprawdzające pracę laboratorium. Wyłącznie laboratorium Stacji posiada akredytacje PCA AB 578 potwierdzającą zarządzani jakością zgodnie z normą ISO 17025. Wskazano, że kwestionowana opłata nie ma charakteru kary i należy odróżnić ją od nakładanego mandatu karnego, opłaty te odprowadzane są do budżetu centralnego. Wraz z pismem z dnia [...]r. Skarżąca Spółka przedłożyła do akt sprawy odpis postanowienia Prokuratury Rejonowej w O. z [...]r. o umorzeniu śledztwa prowadzonego w sprawie zanieczyszczenia ujęcia wody T. A w m-cu [...] r. Wskazała, iż umorzenie śledztwa nastąpiło z powodu braku możliwości ustalenia, jakie konkretne działanie i jakich osób polegające na zanieczyszczeniu wody doprowadziło do wytworzenia sytuacji, w której zaistniałoby zagrożenie dla zdrowia lub życia. Śledztwo nie wykazało winy Przedsiębiorstwa w powstaniu takiego zagrożenia. W tej sytuacji umorzenie śledztwa wzmacnia tezę, że nie powinno ono być obciążone kosztami badania wody. Organy sanitarne wykonywały swój ustalony obowiązek i zasadą jest, że czynią to na własny koszt. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego i procesowego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 36 wyżej powołanej ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, którego ust. 1 stanowi, iż za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2, a opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Natomiast zgodnie z ust. 2 art. 36 za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy wynika bezspornie, że strona skarżąca świadczy na rzecz mieszkańców miasta i gminy P. usługi zaopatrzenia w wodę i odbioru ścieków, a usługi te wykonuje zarządzając siecią wodno-kanalizacyjną stanowiącą własność Miasta i Gminy P., w skład której wchodzą ujęcia wody L., T. A, T. B, P., Ch., B. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nakazał bezzwłocznie wprowadzić zakaz użycia wody z wodociągu publicznego w P. dla celów konsumpcyjnych oraz podjąć działania zmierzające do doprowadzenia wody do stanu spełniającego obowiązujące normy bakteriologiczne. Decyzja ta była wynikiem stwierdzenia na podstawie badań próbek wody, iż w wodzie występują bakterie coli, w tym grupy bakterii termotolerancyjnych, a badania te powtarzano wielokrotnie w dniach od [...]r. do dnia [...]r., tj. do czasu zniesienia zakazu używania wody do celów konsumpcyjnych. Badania przeprowadziła Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w K. na zlecenie Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w P., przy czym pobranie próbek do badań nastąpiło w wyniku skarg mieszkańców P. na złą jakość wody. Wskazać należy, iż częstotliwość i ilość badań przeprowadzanych przez organy Powiatowej Inspekcji Sanitarnej w ramach czynności zapobiegawczego nadzoru sanitarnego wynika z przepisów prawa. W okresie, gdy przeprowadzane były badania, których dotyczy przedmiotowa opłata, wskazywane w odpowiedzi na skargę rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. z 2007 r. Nr 61 poz. 417) jeszcze nie obowiązywało, bowiem wydane zostało z datą [...]r. Rozporządzenie to poprzedzone było rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 203, poz. 1718), które jednakże utraciło moc z dniem 18 sierpnia 2006 r. na podstawie art. 5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 85, poz. 729). W istotnym dla sprawy okresie stosownych regulacji prawnych w zakresie m.in. częstotliwości badań wody przeznaczonej do spożycia nie było, co jednakże nie oznacza, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej zostały w tym zakresie pozbawione prawnych podstaw działania w zakresie wykonywania czynności nadzoru zapobiegawczego. Podstawę do takich działań stanowiły bowiem przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. Nr 171 poz. 1225). Natomiast działania Powiatowej Inspekcji Sanitarnej w P., które miały miejsce w miesiącu [...] r. i które dotyczyły jakości wody z sieci wodociągowej zlokalizowanej na obszarze miasta i gminy P., podjęte zostały w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego, w związku ze stwierdzonym skażeniem wody, co ustalono na podstawie próbek wody pobranych do badań w dniu [...]r. Wykonując na rzecz mieszkańców miasta i gminy P. usługi zaopatrzenia w wodę i odbioru ścieków Spółka podlega regulacjom ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tj. Dz.U. z 2006 Nr 123 poz. 853 ze zm.). Z mocy art. 1 tej ustawy określa ona zasady i warunki zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz zbiorowego odprowadzania ścieków, w tym zasady działalności przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, zasady tworzenia warunków do zapewnienia ciągłości dostaw i odpowiedniej jakości wody, niezawodnego odprowadzania i oczyszczania ścieków, wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a także zasady ochrony interesów odbiorców usług, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji kosztów. Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ma obowiązek zapewnić zdolność posiadanych urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych do realizacji dostaw wody w wymaganej ilości i pod odpowiednim ciśnieniem oraz dostaw wody i odprowadzania ścieków w sposób ciągły i niezawodny, a także zapewnić należytą jakość dostarczanej wody i odprowadzanych ścieków. W świetle powyższych regulacji Sąd podziela argumentację przyjętą przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, iż wobec stwierdzonego zanieczyszczenia wody w sieci wodociągowej za pomocą której skarżąca świadczy usługi dostawy wody oraz ciążącego na Spółce obowiązku zapewnienia zdolności posiadanych urządzeń wodociągowych do realizacji dostaw wody należytej jakości, obowiązkiem Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. było obciążenie Spółki - jako osoby prawnej obowiązanej do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, kosztami przeprowadzonych badań wody w oparciu o art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Jednocześnie wobec stwierdzonego zanieczyszczenia wody w sprawie nie miał zastosowania art. 36 ust. 2 wskazanej ustawy. W świetle wskazanych regulacji prawnych bez znaczenia dla zastosowania w tym przypadku art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ma ustalenie podmiotu winnego powstałych zanieczyszczeń wody. Z mocy art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przedmiotowe opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Stąd zarzuty skargi w powyższym zakresie, poparte powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych, uznać należy za chybione. Ewentualne ustalenie winnego powstałych zanieczyszczeń wody w tym przypadku mogłoby stanowić dla Spółki wyłącznie podstawę do roszczeń regresowych w stosunku do podmiotów, którym udowodniono spowodowanie zanieczyszczenia wody. Wskazać także należy, iż z treści przedłożonego do akt sprawy postanowienia o umorzeniu śledztwa (karty akt sadowych nr [...]) wynika, iż brak jest możliwości stwierdzenia w jakim stopniu poszczególne czynniki mogły przyczynić się do zanieczyszczenia wód w przedmiotowym okresie. Wskazano, z przytoczeniem treści opinii powołanych w sprawie biegłych, iż do zanieczyszczenia wody doprowadziło wiele czynników, w tym niekorzystne usytuowanie ujęcia wody T. A w połączeniu z oddziaływaniem powierzchniowych ognisk zanieczyszczeń, co było powodem dopływu zanieczyszczeń antropogenicznych do wód eksploatowanych z tego ujęcia. Wskazano, że czynnikiem, który najprawdopodobniej przyczynił się do przenikania zanieczyszczeń bakteriologicznych do studni jest możliwość migracji wzdłuż rury nadfiltrowej, albowiem w studniach nie zastosowano uszczelnienia. Powyższe w połączeniu z zaniechaniem wydzielenia strefy pośredniej ochrony ujęcia, a na konieczność wydzielenia strefy Państwowa Inspekcja Sanitarna zwracała uwagę władzom Gminy oraz Spółce już w [...] roku (kart akt administracyjnych nr 2-8) pozwala uznać, iż zaniechania te i skutki z nich wynikające obciążają Skarżącą Spółkę. W konsekwencji nie można skutecznie wywodzić, iż niemożność ustalenia przyczyny skażenia wody w badanym przypadku zwalnia Spółkę z obowiązku ponoszenia opłat z tytułu wykonanych badań. Ciążący na Spółce obowiązek zapewnienia dostawy wody należytej jakości jest realizowany, gdy jako podmiot eksploatujący sieć wodociągową przestrzega ona wymagania higieniczne, a to wiąże się z zapewnieniem bezpieczeństwa sieci i urządzeń wodociągowych oraz właściwej ich eksploatacji. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd miał także na uwadze okoliczność, iż zarówno przepis art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, jak i regulacja zawarta w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę wskazują kto ponosi odpowiedzialność za należytą jakość wody dostarczanej mieszkańcom poprzez sieć wodociągową. Odpowiedzialności takiej bezpośrednio nie ponosi Miasto i Gmina P., która jest właścicielem sieci i urządzeń wodno-kanalizacyjnych i która jako główny udziałowiec ma decydujący wpływ na realizowane przez Spółkę inwestycje. Tym samym zasadnym było obciążenie przedmiotowymi opłatami przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. Wysokość opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności, o których mowa w ust. 1-3a art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, ustalana jest z uwzględnieniem kosztów ich wykonania, w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 04 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane przez Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 20 poz. 193), które wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 36 ust. 4 wskazanej ustawy. Zgodnie z §2 wyżej powołanego rozporządzenia wysokość przedmiotowych opłat ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. W kolejnych przepisach tego rozporządzenia określone zostały koszty zaliczane do kosztów bezpośrednich i pośrednich związanych z wykonaniem konkretnej czynności oraz upoważnienie do określenia czasu pracy niezbędnego do wykonania badania lub innej czynności. Opłaty te ustalane są więc w wysokości rzeczywistych kosztów wykonania danej czynności z doliczeniem procentowego narzutu wynikających z kosztów utrzymania stacji sanitarno-epidemiologicznych. Ustalając wysokość opłaty za przeprowadzone badania laboratoryjne organ I instancji powołał w swojej decyzji przepisy powyższego rozporządzenia, załączając do niej rachunek nr [...], w którym wyszczególnione zostały dane dotyczące ilości wykonanych prób, ceny jednostkowej oraz wartości wykonanych badań. Tym samym decyzja organu I instancji spełnia wymogi określone w art. 107 §1 i 3 kpa, nakładający na organ administracji publicznej obowiązek zawarcia w wydanej decyzji pełnego uzasadnienia prawnego i faktycznego podjętego rozstrzygnięcia. Wskazać przy tym należy, iż rachunku tego Skarżąca Spółka nie kwestionowała, zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i w treści wniesionej skargi. Z wymienionych przyczyn i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus AT