IV SA/Po 610/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2018 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Wojewoda uchylił decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. w części obejmującej przywołaną przez Starostę podstawę prawną i w tym zakresie zamiast art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r. poz. 1332) wskazał art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r. poz. 1332), w pozostałym zaś zakresie Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wyjaśnił, że decyzją organu I instancji odmówiono inwestorowi - Spółce A zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na działce o nr. ewid. [...] położonej w obrębie [...]. W ocenie Wojewody z uwagi na treść § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 139) niezbędne jest określenie nie tylko mocy poszczególnych anten, ale i rozważenie ewentualnego nakładania się wiązek promieniowania emitowanych przez poszczególne anteny. Kwalifikacja przedsięwzięcia powinna zatem uwzględniać sumaryczną analizę mocy promieniowania izotopowego dla wszystkich systemów nadawczych i anten znajdujących się na jednym poziomie i azymucie. Na podstawie posiadanej dokumentacji organ nie mógł dokonać dokładnej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, co skutkowało wydaniem decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Spółka A zakwestionowała przedstawione przez Wojewodę stanowisko, co do wpływu planowanej inwestycji na środowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygniecie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania. Tak rozumiana przyczyna prejudycjalna zawieszenia zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Stosownie do treści art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r. poz. 1332) do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor jest zobowiązany dołączyć decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1073) organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany treścią decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 2/12 uznano, że w sytuacji gdy organ przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (wydawanej w przypadku braku miejscowego planu), to decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją zależną. Z powyższego wynika, że z mocy przepisów prawa rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę na terenie, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ściśle zależy od rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Rozstrzygnięcie w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego jest więc zagadnieniem wstępnym dla sprawy o wydanie pozwolenia na budowę na terenie, gdzie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotem sądowej kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody dotycząca odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zasadniczo spór w sprawie sprowadza się do oceny czy planowana inwestycja oddziałuje na środowisko w sposób określony w art. 72 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2017 r. poz. 1405). W kwestii tej wypowiedziało się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w decyzji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w sprawie ustalenia lokalizacji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji. Wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Po 14/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na ww. decyzję Kolegium. Wyrok nie jest prawomocny. Co wymaga podkreślenia, w uzasadnieniu tego wyroku Sąd wyraził odmienny od zaprezentowanego w zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji pogląd, iż brak jest obowiązku sumowania oddziaływania poszczególnych anten w oparciu o przepis § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 139), bowiem przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku stacji bazowych telefonii komórkowej. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, związanie organu administracji architektoniczno-budowlanej treścią decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego powoduje, iż ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2018 r., uzależniona jest od wyniku sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SA/Po 14/18. Tym samym w rozpoznawanej sprawie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Po 14/18. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.