IV SA/Po 612/05

WyrokWSA w Poznaniu2005-09-29

Skład orzekający: Ewa Makosz-Frymus, Paweł Miładowski, Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał odwołanie, jeśli w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, a data złożenia odwołania przez stronę budzi wątpliwości co do zachowania terminu?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja Wojewody jest wadliwa, ponieważ została wydana z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących rozpoznania odwołania. Organ odwoławczy jest zobowiązany zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie, co wymaga udokumentowania doręczenia decyzji organu pierwszej instancji. Brak takiego dowodu w aktach sprawy uniemożliwia ustalenie, czy odwołanie zostało złożone w terminie, co czyni decyzję organu odwoławczego przedwczesną.
Stan faktyczny
Skarżący J. A. zarejestrował się jako bezrobotny i utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu maksymalnego okresu jego pobierania. Złożył wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego, który został odrzucony przez Kierownika PUP z powodu niespełnienia wymogu 30-letniego stażu pracy. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Kierownika PUP. Skarżący wniósł skargę do WSA, wskazując na krótki brakujący okres stażu i posiadanie stażu pracy w warunkach szczególnych. WSA uchylił decyzję Wojewody z powodu wadliwości proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody i zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 10 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak ( spr ) Protokolant referent – stażysta Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29.09. 2005 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Wojewody z dnia [...]08. 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 10 ( dziesięciu ) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ E.Makosz-Frymus /-/ P.Miładowski JF W dniu [...] grudnia 2001 r. J. A. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. jako osoba bezrobotna, decyzją Starosty z tego dnia Nr [...]uznany został za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] grudnia 2001 r. Rozwiązanie ostatniej umowy o pracę z pracodawcą – "W. P." Sp. z o.o. nastąpiło na podstawie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r., z powodu zmniejszenia stanu zatrudnienia. Na dzień rejestracji J. A. udokumentował staż uprawniający do zasiłku w wymiarze 29 lat 3 miesięcy i 2 dni, w tym 21 lat 9 miesięcy i 1 dzień w warunkach szczególnych. Decyzją z dnia [...]czerwca 2002 r. Nr [...] Starosta orzekł o utracie przez J. A. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu maksymalnego okresu jego pobierania. Wnioskiem z dnia [...] marca 2002 r., ponowionym wnioskiem z dnia [...]czerwca 2002 r., J. A. zwrócił się do Kierownika PUP w P. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...]wydaną na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie m.in. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. Nr 154 poz. 1793) oraz art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) Kierownik PUP w P. odmówił przyznania stronie prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż w dniu złożenia wniosku strona nie spełniła przesłanek uprawniających do nabycia prawa do żądanego zasiłku na podstawie art. 37j ustawy o zatrudnieniu (...), nie udokumentowała bowiem wymaganego 30-letniego okresu uprawniającego do zasiłku. Pismem z dnia[...]lipca 2002 r. J. A. odwołał się od tej decyzji, wyjaśniając, że w dniu [...] czerwca 2002 r. otrzymał decyzję o odmowie przyznania zasiłku przedemerytalnego, zwrócił się o ponowne rozpatrzenie jego wniosku oraz rozważenie możliwości przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego pomimo brakującego okresu 2 miesięcy stażu. Strona wyjaśniła, iż pomimo stałego poszukiwania pracy nie znalazł jej, a okolicznością, która ma wpływ na brak zatrudnienia, jest jego wiek. Decyzją z dnia [...]sierpnia 2002 r. Nr [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071) oraz art. 37j wyżej powołanej ustawy o zatrudnieniu (...), Wojewoda zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśniając, iż strona nie spełnia warunków uprawniających do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego w oparciu o wskazany przepis, nie ma bowiem wymaganego 30-letniego okresu stażu zasiłkowego. W skardze na powyższą decyzję J. A. wniósł o jej uchylenie, wskazując na aspekt społeczny jego sprawy, gdy do wymaganego stażu pracy zabrakło mu zaledwie dwóch miesięcy, a jednocześnie legitymuje się znacznie wyższym stażem zatrudnienia w warunkach szczególnych, aniżeli wymaga tego przepis stanowiący o przyznaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Skarżący zwrócił się o zaliczenie tych dodatkowych lat pracy w warunkach szczególnych do brakującego stażu zaliczkowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn, aniżeli podniesiono w jej treści. Na mocy art. 134 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny nie jest bowiem związany zarzutami i wnioskami złożonej skargi, stąd dokonuje w zakresie swojej właściwości kontrolę sprawy pod względem jej legalności we wszystkich aspektach prawnych. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody jest wadliwa, bowiem wydano ją z naruszeniem przepisu art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zmianami), zgodnie z którym organ odwoławczy zobligowany jest do dokonania oceny zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego w aspekcie jego zupełności i dopiero na tej podstawie rozpatrzyć sprawę merytorycznie. Warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania od decyzji organu I instancji jest zachowanie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od dnia doręczenia decyzji stronie, określonego w art. 129 §2 k.p.a. Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanej przez stronę decyzji zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu na podstawie art. 134 k.p.a. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania winno być przy tym poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 §2 k.p.a. Rozpoznając skargę J. A. Sąd ustalił, że w aktach administracyjnych sprawy brak jest dowodu doręczenia stronie skarżącej decyzji organu I instancji z dnia [...]czerwca 2002 r. Jednocześnie w treści złożonego odwołania skarżący wyjaśnia, iż decyzję tę odebrał w dniu [...] czerwca 2002 r., co sugeruje, że termin do złożenia odwołania upłynął z dniem [...]lipca 2002 r. Zważywszy, że na odwołaniu skarżący zamieścił datę jego sporządzenia - [...] lipca 2002 r. i jednocześnie w aktach sprawy nie ma koperty, w której odwołanie zostało przesłane do organu II instancji, a obok prezentaty Sekretariatu Powiatowego Urzędu Pracy z zamieszczoną datą wpływu odwołania ([...] lipca 2002 r). nie odnotowano, czy zostało ono złożone osobiście czy drogą pocztową, nie sposób ustalić, czy odwołanie wniesione zostało z zachowaniem terminu. Zważyć należy, iż rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a), oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem z decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (art. 16 § 1 k.p.a). Stąd zaskarżoną decyzję uznać należy za przedwczesną. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami), należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisu art. 152 tej ustawy przy tym nie zastosowano, mając na uwadze negatywny charakter rozstrzygnięcia organów administracji. Wobec charakteru uchybienia organu odwoławczego zarzuty merytoryczne skargi nie podlegają w niniejszym postępowaniu ocenie Sądu. Wobec treści skargi należy przy tym wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 3 §1 i art. 145 wskazanej ustawy sąd administracyjny nie jest uprawniony do przyznawania prawa do wnioskowanego świadczenia, jego zadaniem jest bowiem wyłącznie weryfikacja podjętych w takich sprawach rozstrzygnięć organów administracji publicznej w aspekcie ich zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dacie podejmowania rozstrzygnięć. Rozpatrując ponownie sprawę organ II instancji zbada, czy wniesiono je z zachowaniem terminu, przeprowadzając w tym zakresie stosowne postępowanie wyjaśniające. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Makosz-Frymus /-/P. Miładowski jf

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło