IV SA/Po 619/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rodzinnego Ogrodu Działkowego w M. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] grudnia 2004 r., Nr [...] w przedmiocie nadania nazw ulicom i osiedlom w obrębie S. w miejscowości M. postanawia odrzucić skargę /-/ E. Makosz-Frymus W dniu [...] grudnia 2004 r. Rada Miejska w K. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie nadania nazw ulicom i osiedlom w obrębie Skrzynki w miejscowości M. Pismem z dnia 1 czerwca 2009 r. wniesiono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą uchwałę. Zarządzeniem Sądu z dnia 02 listopada 2009 r. wezwano stronę skarżącą do wskazania czy przed wniesieniem skargi na przedmiotowa uchwałę wezwano organ w trybie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie pismem z 06 listopada 2009 r. strona Skarżąca poinformowała Sąd, iż przed wniesieniem skargi do Sądu Administracyjnego w Poznaniu Zarząd Ogrodu "wielokrotnie wnosił na piśmie do Urzędu Miejskiego w K., a następnie do Rady Miejskiej prośby dotyczące odstąpienia od podjętej uchwały". Wobec powyższego Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2009 r. tutejszy Sąd wezwał ponownie stronę skarżącą do jednoznacznego sprecyzowania (poprzez wskazanie daty), które dokładnie pismo stanowi wezwanie Organu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na to pismo ROD w M. pismem z dnia 3 grudnia 2009 r. oświadczył, iż "po półrocznym oczekiwaniu na odpowiedź, z której nie wynika gdzie należy złożyć odwołanie od decyzji Rady Gminy (pismo z dnia 3.12.2008 r. wpłynęło emailem 08 stycznia 2009 r.) wówczas Zarząd skierował pisma do jednostek nadrzędnych tj. Sejmiku Samorządowego Urzędu Marszałkowskiego oraz do Wojewody. Tym samym w ocenie Zarządu, ROD wyczerpał wszystkie możliwe środki zaskarżenia uchwały". W piśmie tym (k. 128 akt sądowych) podano, że jeśli Sąd będzie rozpatrywał zaskarżenie bezpośrednio Rady Gminy w Kórniku to pismem wzywającym do usunięcia naruszenia prawa będzie pismo z dnia 26.10.2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W kwestii wyjaśnienia wzajemnej relacji pomiędzy tymi dwoma terminami wypowiedział się w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007r. sygn. art. II OPS 2/07 Naczelny Sąd Administracyjny, który wyjaśnił, iż "z analizy art. 53 § 2 ustawy ppsa. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa". Zatem skuteczne wniesienie skargi na uchwałę organu gminy może nastąpić bądź w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli w tym terminie organ nie udzieli odpowiedzi na to wezwanie. Z akt sprawy, jak również twierdzeń Skarżącej wynika, że wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa było pismo z dnia 26.10.2008 r. Odpowiedzią na powyższe wezwanie było pismo Rady Miejskiej w K. z dnia 03 grudnia 2008 r., zatem od dnia następnego rozpoczął się bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. W konkluzji niniejsza skarga została złożona po terminie. Odnosząc się do kwestii "ponownych(wielokrotnych)" wezwań Skarżącej o usunięcie naruszenia prawa Sąd pragnie wskazać, iż z brzmienia art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zwanej dalej: ustawą s.g., wynika uprawnienie do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem. Wniesienie tego środka prawnego następuje po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Sąd w pierwszej kolejności miał obowiązek zbadania, czy niniejsza skarga została wniesiona w terminie oraz czy przed jej wniesieniem został wyczerpany tryb, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy s.g. W orzecznictwie sądów administracyjnych konsekwentnie przedstawiane jest stanowisko, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy s.g., traktować jako czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby takie działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić jego bezpieczeństwo. Nadto takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy s.g. w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do innych podmiotów, wnoszących skargi na podstawie art. 53 § 1 ustawy ppsa.. Przyjęcie odmiennego poglądu, że ten sam skarżący może wielokrotnie występować z wezwaniem o usunięcie naruszenia do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji RP. Reasumując wezwanie do usunięcia naruszenia jest czynnością prawną, przysługującą konkretnemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są, zatem już wezwaniami w rozumieniu, art. 101 ust. 1 ustawy s.g. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002r., sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2001/1/2). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Makosz-Frymus ja