IV SA/Po 622/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2019 r. sprawy ze skargi T. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania żądanego zaświadczenia oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] po rozpoznaniu zażalenia T. O. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Powyższe postanowienia wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: T. O. ponownym wnioskiem z dnia [...] maja 2019 r. wystąpił do Burmistrza [...] o "wydanie zaświadczenia stwierdzającego zgodność budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa jest w postanowieniu [...]WINB znak: [...] z dnia [...] września 2017 r." Kserokopię postanowienia załączono do wniosku. Wskazanym postanowieniem, w związku z samowolą budowlaną na T. O. nałożono obowiązek przedłożenia zaświadczenia Burmistrza [...] o zgodności wykonanego budynku handlowego na działce nr [...] z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W ocenie organu obiekt objęty wnioskiem jest usytuowany w sposób niezgodny z postanowieniami planu miejscowego. Budynek narusza m.in. postanowienia § 36 ust.2 pkt 1 lit. a i b, który wprowadza ustalenia w zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu dotyczących nieprzekraczalnych linii zabudowy liczonych od linii rozgraniczającej – [...] m od strony ul. [...] oraz maksymalnej wysokości budynku – [...] m (2 kondygnacje w tym poddasze użytkowe). Co prawda § 6 mpzp dopuszcza ewentualną odbudowę, rozbudowę, nadbudowę budynków lub ich części istniejących w momencie wejścia w życie uchwały, a niespełniających parametrów i wskaźników określonych w uchwale w zakresie nieprzekraczalnych linii zabudowy, ale jedynie w istniejącym obrysie budynku bądź fundamentów, a także zgodnie z parametrami określonymi w uchwale. Ze zgromadzonego materiału wynika, że istniejący obecnie budynek został wybudowany całkowicie od postaw, po wcześniejszym rozebraniu budynku pawilonu handlowego istniejącego w tym miejscu wcześniej. Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium wskazało, że materialnoprawną podstawę wydania decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017, poz. 1257 - dalej k.p.a.). W uzasadnieniu przywołano brzmienie art. 217 - 219 kpa. Kolegium wskazało, że ze znajdującej się w aktach sprawy części graficznej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż działka [...] położona jest w części określonej w planie jako "[...]". Zgodnie z § 36 Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. dla terenu oznaczonego symbolem [...] zabudowa usługowa, ustala się ust. 2 w zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu ustala się : 1) nieprzekraczalne linie zabudowy, liczone od linii rozgraniczającej: a) [...] m od strony ul. [...], b) [...] m od strony ul. [...], lecz nie mniej niż [...] m od krawędzi jezdni (droga powiatowa nr [...]) , 2) maksymalna wysokość zabudowy: [...] m (2 kondygnacje w tym poddasze użytkowe). T. O. wskazał, że budynek objęty wnioskiem jest usytuowany od krawędzi ul. [...] w odległości ok.[...] m, a od ul. [...] w odległości [...] m oraz, iż posiada wysokość [...] m i jest jednokondygnacyjny bez poddasza. Wnioskodawca dołączył mapy inwentaryzacyjne budynku z 2017 r. W ocenie Kolegium analiza map wskazuje, iż budynek jest posadowiony w innych odległościach od ul. [...] i [...] aniżeli te podane przez wnioskującego. Odległości te wynoszą od ul. [...] od ok. [...] m do ok. [...] m. Natomiast od ul. [...] o około [...] m do [...] m. Zatem budynek objęty wnioskiem jest sprzeczny z zapisami mpzp tj. § 36 ust. 2 lit. a i b. Marginalnie organ zwrócił uwagę, że zgodnie z § 6 ust.3 lit.b mpzp dla budynków istniejących w momencie wejścia w życie uchwały, a niespełniających parametrów i wskaźników określonych w niniejszej uchwale ewentualną odbudowę, rozbudowę, nadbudowę budynków lub ich części nie spełniających ustaleń w zakresie nieprzekraczalnych linii zabudowy dopuszcza się w tym zakresie jedynie w istniejącym obrysie budynku bądź fundamentów, a także zgodnie z parametrami określonymi w uchwale. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z nowo wybudowanym budynkiem w miejsce starego. Wynika to wprost z postanowienia [...]WINB z [...].09.2017 r., który wskazał, iż jest to nowy obiekt o nowej konstrukcji. Wobec tego w sprawie nie miał zastosowania § 6 mpzp. W przewidzianym prawem terminie skargę do sądu administracyjnego wywiódł T. O. reprezentowany przez pełnomocnika zawodowego, domagając się uchylenia postanowień organów obu instancji i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W skardze zaakcentowano, że skoro mpzp dopuszcza odbudowę, rozbudowę, nadbudowę budynku w istniejącym obrysie to tym samym budynek wybudowany w istniejącym obrysie nie narusza ustaleń mpzp. Pojęcia "odbudowa, rozbudowa, nadbudowa" mieszczą się w pojęciu budowy w rozumieniu art.3 pkt 6 p.b. "Odbudowa" to w ujęciu orzecznictwa sądów administracyjnych rodzaj budowy, w wyniku którego powstaje nowy obiekt budowlany w miejscu istniejącego wcześniej obiektu, który uległ całkowitemu lub częściowemu zniszczeniu, bądź rozebraniu. A zatem skoro nowy budynek (wybudowany w miejscu starego) jest usytuowany niemalże identycznie jak budynek stary, to tym samym o usytuowaniu niezgodnym z mpzp nie może być mowy. W odpowiedzi na wezwanie z dnia [...].05.2019 r. dołączone zostały dwie mapy w skali 1:500. Jedna z budynkiem "starym" (rozebranym), a druga z nowo wybudowanym. Po nałożeniu na siebie obu map widać, że usytuowanie budynków jest niemalże identyczne. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 – dalej jako: ppsa) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że nie narusza ono prawa. Podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017, poz. 1257 – dalej jako: k.p.a.), art. 217 - 219 kpa. T. O. wnioskiem z dnia [...] maja 2019 r. ponownie wystąpił do Burmistrza [...] o "wydanie zaświadczenia o którym mowa jest w postanowieniu [...]WINB znak: [...] z dnia [...] września 2017 r." Kserokopię postanowienia załączono do wniosku. Wskazanym postanowieniem, w związku z samowolą budowlaną na T. O. nałożono obowiązek przedłożenia zaświadczenia Burmistrza [...] o zgodności wykonanego budynku handlowego na działce nr [...] z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wcześniej odmówiono skarżącemu wydania zaświadczenia - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sygn. akt IV SA/Po 1144/18 z dnia 30 stycznia 2019 r. oddalający skargę. Zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji – dotyczące odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści – zostały wydane w trybie i na zasadach określonych w Dziale VII k.p.a. Podstawę prawną - utrzymanego w mocy zaskarżonym postanowieniem organu II instancji - rozstrzygnięcia Burmistrza stanowił art. 219 k.p.a., zgodnie z którym odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 217 § 1 i 2 k.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o nie jeżeli: - urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; - osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W przypadkach o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a. organ obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy T. O. zrealizował samowolę budowlaną na nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], na działce nr [...]. Obszar tej działki objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] w rejonie ulic [...] przyjętym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. (Dz.Urz. Woj.[...] z 2009, nr [...], poz. [...] – dalej również jako: Uchwała). Istniejący wcześniej na działce budynek handlowy został całkowicie rozebrany. Ustalono też, że w miejscu po rozebranym budynku, wykonano nowy obiekt o konstrukcji stalowej, którego wymiary wynoszą [...]. Konstrukcję nośną stanowią ramy stalowe o rozpiętości ok. [...] m. Z treści załączonego do wniosku postanowienia wynika nadto, że "postawiono zupełnie nowy obiekt o nowej konstrukcji". Ustalono, że wykonano całkowicie nowe fundamenty, ściany, konstrukcję nośną, posadzkę oraz dach. W § 6 pkt 3 Uchwały określono zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego i postanowiono, że dla budynków istniejących w momencie wejścia w życie tej uchwały a niespełniających parametrów i wskaźników w niej określonych dopuszcza się ewentualną odbudowę, rozbudowę, nadbudowę budynków lub ich części nie spełniających ustaleń w zakresie nieprzekraczalnych linii zabudowy dopuszcza się w tym zakresie jedynie w istniejącym obrysie budynku bądź fundamentów a także zgodnie z parametrami określonymi w uchwale. Natomiast, co do zasady na podstawie § 36 Uchwały, dla terenu oznaczonego symbolem [...] zabudowa usługowa (tj. obszaru na którym położona jest działka nr [...]) ustalono: 1) nieprzekraczalne linie zabudowy, liczone od linii rozgraniczającej: [...] m od strony ul. [...] (lit. a), [...] m od strony ul. [...], lecz nie mniej niż [...] m od krawędzi jezdni (droga powiatowa nr [...]) – lit. b, maksymalną wysokość zabudowy: [...] m (2 kondygnacje w tym poddasze użytkowe) – pkt 2, maksymalną powierzchnię zabudowy: [...]% powierzchni działki budowlanej (pkt 3), minimalny udział powierzchni biologicznie czynnych: [...]% powierzchni działki budowlanej (pkt 5). Nie ulega wątpliwości, że w okolicznościach niniejszej sprawy kluczowe znaczenie miało wyjaśnienie jakie parametry ma samowolnie zrealizowany obiekt, którego dotyczył wniosek T. O. o wydanie zaświadczenia. Skarżący wskazał, że budynek objęty wnioskiem jest usytuowany od krawędzi ul. [...] w odległości ok. [...] m, a od ul. [...] m i posiada wysokość ok [...] m oraz jest jednokondygnacyjny, bez poddasza. Jednak wg organu, po dokonaniu pomiarów wynika, ze nowo wybudowany budynek zlokalizowany jest w odległości [...] m w najdalej odsuniętym miejscu budynku od granicy działki, i ok [...] m od ul. [...] oraz od około [...] m do około [...] m od granicy działki od strony ul. [...]. Odległości te są niezgodne z odległościami określonymi w mpzp. Nadto nowo projektowana zabudowa winna wg planu mieć 2 kondygnacje w tym poddasze użytkowe, a budynek skarżącego jest jednokondygnacyjny. Trudno zatem uznać aby nowo wybudowany budynek, wybudowany został w istniejącym obrysie. Powyższa niezgodność skutkowała odmową wydania zaświadczenia. Przy legalizacji istotne jest aby wykonana samowola nie naruszała obowiązującego ładu przestrzennego, a więc wydanie wskazanego zaświadczenia ma sens gdy - jednoznacznie - określono wykonane nielegalnie roboty budowlane i zostaną one poddane ocenie w trybie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 48 Prawa budowlanego. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji. Sąd wydał wyrok na podstawie akt sprawy na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym (art. 133 § 1 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a). Oznacza to, że Sąd był uprawniony do oceny działań organu w toku postępowania administracyjnego do dnia wniesienia skargi, ale z uwzględnieniem stanu sprawy na dzień orzekania.