IV SA/Po 623/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 listopada 2019 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy os. [...] w [...] na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę w całości Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2019 r. ([...]) Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej też jako "[...]WINB" lub "organ II instancji") – po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy os. [...] od wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] (zwanego też dalej "PINB" lub "organem I instancji") decyzji z [...] lutego 2018 r. nr [...], mocą której PINB zatwierdził projekt budowlany zamienny przyziemia budynku zlokalizowanego na os. [...] w [...] (dz. nr [...], ark. [...], obręb [...]), zezwolił na wznowienie robót budowlanych objętych zatwierdzonym projektem oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie – uchylił ww. decyzję w części, w jakiej PINB udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i umorzył postępowanie organu I instancji w tym zakresie, a w pozostałej części utrzymał decyzję PINB w mocy. Zaskarżona decyzja [...]WINB, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W piśmie z [...] stycznia 2012 r. [...] Biuro Obsługi Nieruchomości zwróciło się do PINB z wnioskiem o sprawdzenie robót budowlanych wykonanych w budynku przy os. [...] w [...]. Pismem z [...] października 2013 r. ([...]) PINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie istotnego odstępstwa od decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z [...] marca 2001 r. ([...]; zwanej też dalej "Decyzją PnB") w zakresie przyziemia klatki [...] budynku zlokalizowanego na os. [...] (dz. nr [...], ark. [...], obręb [...]), przeniesionej decyzją z [...] grudnia 2003 r. ([...]) i decyzją z [...] lipca 2004 r. ([...]) oraz zmienionej decyzją z [...] czerwca 2005 r. ([...]) w zakresie zmiany projektu budowlanego budynku [...] budynków mieszkalnych wielorodzinnych [...] w [...] obejmującej m.in. przebudowę pomieszczeń piwnicznych i garażowych na lokal usługowy w budynku [...]. Jednocześnie postanowieniem nr [...] z tej samej daty PINB zawiesił prowadzone postępowanie administracyjne do czasu rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta [...] (zwanego też dalej "Prezydentem Miasta") wniosku o wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Decyzją nr [...] z [...] grudnia 2013 r. (zwaną też dalej "Decyzją WZ") Prezydent Miasta ustalił dla Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowego "[...]" Sp. z o.o. (zwanego też dalej "Inwestorem") warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego polegającego na zmianie funkcji usługowo-magazynowej na usługi medyczne – gabinety lekarskie (budynek [...]) oraz legalizacji zmiany funkcji piwnicy i garaży na gabinety lekarskie, blok operacyjny i sale chorych (budynek [...]) zlokalizowanych na działce nr [...], arkusz mapy nr [...], obręb [...], położonej przy ul. [...] w [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z [...] listopada 2014 r. ([...]), utrzymało w mocy Decyzję WZ. Postanowieniem nr [...] z [...] stycznia 2016 r. PINB podjął zawieszone postępowanie naprawcze. Wcześniej – decyzją z [...] stycznia 2016 r. nr [...] – PINB udzielił PUH [...] Sp. z o.o. pozwolenia na użytkowanie lokalu usługowego w budynku [...] oraz lokalu usługowego w budynku [...] na nieruchomości na os. [...] w [...]. W wyniku wznowienia postępowania, PINB – decyzją nr [...] z [...] grudnia 2017 r. – uchylił ww. decyzję własną z [...] stycznia 2016 r. oraz odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie lokalu usługowego w budynku [...] oraz lokalu usługowego w budynku [...] na nieruchomości na os. [...] w [...]. W międzyczasie – decyzją nr [...] z [...] lipca 2017 r. – PINB nałożył na PUH [...] Sp. z o.o. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku wielorodzinnego na os. [...] w zakresie przyziemia, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Wobec tego Prezydent Miasta, decyzją z [...] września 2017 r., uchylił ostateczną Decyzję PnB (przeniesioną i zmienioną jw.), w zakresie przyziemia klatki [...]. Przywołaną na wstępie decyzją nr [...] z [...] lutego 2018 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332, z późn. zm.; dalej w skrócie "pr.bud."), PINB: I. Zatwierdził projekt budowlany zamienny przyziemia budynku zlokalizowanego na os. [...] w [...] (dz. nr [...], ark. [...], obręb [...] mieszczącego podmiot leczniczy – [...], opracowany w sierpniu 2017 r. przez mgr inż. arch. J. B. (nr uprawnień budowlanych [...]) wykazującego się przynależnością do [...] Okręgowej Izby Architektów RP (nr ewidencyjny [...]) oraz sprawdzonego przez mgr inż. arch. M. S. (nr uprawnień budowlanych [...]) wykazującego się przynależnością do [...] Okręgowej Izby Architektów RP (nr ewidencyjny [...]); II. Pozwolił na wznowienie robót budowlanych objętych ww. projektem; III. Nałożył na inwestora, tj. Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe "[...]" Sp. z o.o. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Odwołanie od tej decyzji wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy os. [...] (zwana też dalej "Wspólnotą" lub "Skarżącą"), wskazując – jak zrelacjonował [...]WINB – że: 1. Organ wydał pozwolenie na wznowienie robót, które zostały już zakończone, które nie były wcześniej wstrzymane; 2. Do robót już zakończonych nie można stosować trybu przewidzianego w art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud., nie można zatem legalizować robót poprzez sporządzenie projektu budowlanego zamiennego; 3. PINB nie zbadał zgodności projektu zamiennego z wymogami ochrony środowiska; 4. PINB nie zbadał kompletności projektu budowlanego; 5. PINB nie weryfikował kwestii dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczeń o wpisie projektantów na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego; 6. PINB nie zbadał czy inwestor legitymował się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 7. Projekt nie jest kompletny – obejmuje jedynie część przyziemia; 8. Nie zostały podjęte wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niewyczerpująco rozpatrzono cały materiał dowodowy; 9. Niewłaściwie sporządzono uzasadnienie zaskarżonej decyzji PINB (brak uzasadnienia prawnego i faktycznego); 10. Naruszono § 14 w zw. z § 5 rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą; 11. Naruszono § 73 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowane, gdyż nie dokonano uzgodnienia z okręgowym inspektorem pracy na pobyt stały ludzi w przyziemiu; 12. Naruszono art. 22 ust. 4 ustawy o własności lokali, zgodnie z którym połączenie dwóch lokali stanowiących odrębne nieruchomości w jedną nieruchomość wymaga zgody właścicieli wyrażonej w uchwale. Decyzją z [...] maja 2018 r. ([...]) [...]WINB uchylił decyzję PINB z [...] lutego 2018 r. w części, w której organ powiatowy udzielił pozwolenia na wznowienie robót, i umorzył postępowanie w tym zakresie, a w pozostałej części utrzymał tę decyzję w mocy. Po rozpatrzeniu skargi wniesionej przez Wspólnotę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu – wyrokiem z 12 grudnia 2018 r. o sygn. akt IV SA/Po 757/18 – uchylił powyższą decyzję [...]WINB, wskazując, jak zrelacjonował [...]WINB, iż: - organ nie odniósł się do wszystkich wymienionych w odwołaniu zarzutów oraz nie zajął stanowiska wobec całego zebranego materiału dowodowego; - poza oceną organu pozostała kwestia dysponowania nieruchomością na cele budowlane; - organ pominął kwestię połączenia lokali, które wcześniej funkcjonowały jako odrębne nieruchomości lokalowe (w bud. [...] pomieszczeń piwnicznych i dwóch garażowych); - organ nie odniósł się do kwestii dotyczącej obowiązku wykonania projektu budowlanego zamiennego obejmującego całe przyziemie, a nie jedynie lokal zajmowany przez [...] sp. z o.o.; - organ nie odniósł się do zarzutu w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty, [...]WINB, w części uchylając decyzje PINB z [...] lutego 2018 r. i umarzając postępowanie organu I instancji w tym zakresie, a w pozostałej części utrzymując tę decyzję w mocy – przywołaną na wstępie decyzją z [...] maja 2019 r. – wyjaśnił w uzasadnieniu, że przedmiotem niniejszej sprawy są istotne odstępstwa od projektu budowlanego zatwierdzonego Decyzją PnB (przeniesioną i zmienioną jw.). W zaskarżonej decyzji, PINB wyraźnie wskazał, iż przedmiotowe odstępstwa dotyczyły przebudowy części pomieszczeń piwnicznych i garażowych na lokal usługowy – w przyziemiu klatki [...] funkcjonują gabinety lekarskie z blokiem operacyjnym i salami chorych, zmieniono także układ ścian działowych oraz wykonano otwory w ścianach konstrukcyjnych. Przedmiotem postępowania nie są natomiast inne roboty budowlane wykonywane przez inwestora w późniejszym terminie. Należy zatem dokonać oceny czy wykonane odstępstwa stanowią odstępstwa istotne w rozumieniu art. 36a pr.bud. (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców). W tym kontekście [...]WINB przywołał dwa punkty z art. 36a ust. 5 pr.bud., w myśl których istotne odstąpienie stanowi odstąpienie w zakresie: - pkt 4 – zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; - pkt 6 – wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę (...), mając na uwadze, że odstępstwo dokonane w przedmiotowej sprawie dotyczy połączenia lokalu nr [...] (lokalu użytkowego) z dwoma garażami znajdującymi się w budynku, w wyniku czego lokal użytkowy, w którym prowadzone są usługi medyczne został powiększony o dodatkowe pomieszczenia – sale pacjenta. A ponieważ Inwestor nie przedstawił decyzji o zmianie Decyzji PnB w tym zakresie, to – zdaniem [...]WINB –PINB prawidłowo, decyzją nr [...] z [...] lipca 2017 r., nałożył na PUH [...] Sp. z o.o. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku wielorodzinnego na os. [...] w zakresie przyziemia, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, który to obowiązek został następnie przez Inwestora wykonany. Odnosząc się do zarzutu wskazanego wyżej w pkt 2 odwołania, [...]WINB stwierdził, że z treści art. 51 ust. 4 pr.bud. wynika, że nie wyklucza on przeprowadzenia [postępowania] w sprawie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego w przypadku zakończenia prowadzonych robót. Dalej [...]WINB wyjaśnił, że w przypadku projektu zamiennego przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio. Projekt musi spełniać zarówno wymogi zawarte w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. poz. 462 ze zm.; dalej w skrócie "rozporządzenie MTBiGM"), jak i wymogi zawarte w art. 35 pr.bud. Zdaniem organu projekt przedłożony przez Inwestora, wbrew twierdzeniom Skarżących (zarzuty odwołania zawarte wyżej w pkt 3, 4, 5, 7), jest kompletny oraz wykonany zgodnie z wymaganiami określonymi w ww. rozporządzeniu. Ponadto jest wykonany zgodnie z ustaleniami zawartymi w Decyzji WZ. Odnosząc się do zarzutu Skarżącej dotyczącego zgodności projektu z wymaganiami ochrony środowiska, [...]WINB zauważył, że przedmiotowe roboty budowlane w świetle przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71; dalej w skrócie "rozporządzenie RM") nie stanowią inwestycji mogącej oddziaływać na środowisko, nie wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405). Ponadto organy nie stwierdziły, by inwestycja naruszała jakiekolwiek przepisy dotyczące ochrony środowiska. Ponadto projekt zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenie potwierdzające wpis na listę członków izby samorządu zawodowego Niezrozumiałe jest zatem, zdaniem [...]WINB, podważanie zgodności z przepisami oraz kompletności projektu budowlanego bez wskazania, jakie przepisy projekt miałby naruszać. Ponadto wszystkie zmiany dokonane w przyziemiu budynku [...] – zaadaptowanie pomieszczeń garażowych na cele działalności medycznej – zostały wprowadzone w obrębie lokali stanowiących własność J. S. prowadzącego działalność jako [...] sp. z o.o., posiadającego zatem prawo do dysponowania nieruchomością w tym zakresie. W odwołaniu Skarżąca zarzuca także [zob. pkt 6 powyżej], że przedmiotowe roboty zostały wykonane przez Inwestora, który nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością w tym zakresie. W związku z tym organ II instancji zauważył, że roboty budowlane, których legalność i prawidłowość podważa Wspólnota, były prowadzone jeszcze w czasie, kiedy Inwestor (PUH [...] Sp. z o.o.) był jedynym właścicielem budynku, natomiast pozostałe roboty były prowadzone jedynie w lokalach stanowiących aktualnie własność J. S., stanowiły roboty wykończeniowe (co potwierdza umowa załączona do akt sprawy) i nie dotyczyły części wspólnych obiektu. Nie ulega zatem wątpliwości, że Inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które umożliwiło wykonanie przedmiotowych robót bez posiadania odrębnej zgody od utworzonej wspólnoty mieszkaniowej. Niezależnie od tego [...]WINB wskazał, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony został pogląd, że w postępowaniu z art. 51 pr.bud. orzeka się wyłącznie o przydatności robót z punktu widzenia prawa budowlanego. Kwestia współwłasności nie ma znaczenia, bowiem przesunięta jest w całości do postępowania cywilnego. Z poglądów tych wynika, że roboty budowlane mogą być zgodne z prawem z punktu widzenia prawa administracyjnego, co nie oznacza, że jednocześnie nie naruszają praw współwłaścicieli. Naruszenie praw współwłaścicieli może być jednak dochodzone przed sądem powszechnym. W warunkach skłócenia współwłaścicieli domaganie się od inwestora zgody sądu w trybie art. 199 k.c. nie mieści się w dyspozycji art. 51 ust. 1 pr.bud. (wyroki NSA: z 11.12.2002 r, IV SA 639/01; z 13.01.2003 r., IV SA 523/01). Odnosząc się do zarzutu Wspólnoty (wskazanego wyżej w pkt 10), że naruszone zostały wymogi określone w § 73 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.; dalej w skrócie "rozporządzenie MI"), [...]WINB przeciwstawił tej regulacji treść § 14 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. poz. 739; dalej w skrócie "rozporządzenie MZ") i wskazał, że decyzją z [...] listopada 2017 r. ([...]) [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny ("[...]PWIS") wyraził zgodę na lokalizację poziomu podłogi pomieszczeń o charakterze diagnostycznym i terapeutycznym, pomocniczym i magazynowym od [...] m do [...] m poniżej poziomu terenu urządzonego przy budynku zlokalizowanym na os. [...] w [...]. Z ww. decyzji jasno wynika, że dotyczy ona pomieszczeń określonych w przedłożonym PINB projekcie budowlanym zamiennym (w tym pomieszczeń nr [...], określonych jako pokój wypoczynku po zabiegu, stanowiących w pierwotnym projekcie garaż). Organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do podważania prawidłowości rozstrzygnięć wydawanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Ponadto organ podkreślił, że co prawda w § 14 ust. 4 rozporządzenia MZ wyrażona jest zasada, iż pokoje chorych nie powinny się znajdować poniżej poziomu terenu, jednakże § 14 ust. 5 rozporządzenia MZ dopuszcza już takie lokalizowanie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Nie ulega wątpliwości, że sale chorych stanowią właśnie pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi. Zatem, w ocenie [...]WINB, przedmiotowe pomieszczenia spełniają wymogi formalne określone w przepisach szczególnych – rozporządzeniu dotyczącym funkcjonowania podmiotu wykonującego działalność leczniczą (zarzuty z pkt 10 i 11 powyżej). Odnosząc się natomiast do zarzutu odwołania wskazanego wyżej w pkt 12, organ II instancji zauważył, że zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o własności lokali "połączenie dwóch lokali stanowiących odrębne nieruchomości w jedną nieruchomość lub podział lokalu wymaga zgody właścicieli lokali wyrażonej w uchwale. W razie odmowy zainteresowany właściciel lokalu może żądać rozstrzygnięcia przez sąd." Zdaniem [...]WINB cytowany przepis nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż dotyczy połączenia dwóch lokali pod względem prawnym (jak wskazano w wyroku WSA w Gliwicach o sygn. akt II SA/G1 806/12). Nie znajduje natomiast zastosowania w sprawach dotyczących legalności i prawidłowości wykonywania robót prowadzonych na gruncie prawa budowlanego i jedynie technicznego wykonania otworu drzwiowego, czy też przejścia. Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie przedmiotem postępowania są jedynie istotne odstępstwa wykonane w przyziemiu budynku na os. [...]. W ocenie [...]WINB z powyższych ustaleń wynika, że Inwestor przedłożył w PINB prawidłowo sporządzony, kompletny projekt budowlany zamienny obejmujący stwierdzone istotne odstępstwa (tj. części pomieszczeń piwnicznych i garażowych na lokal usługowy – w przyziemiu klatki [...] funkcjonują gabinety lekarskie z blokiem operacyjnym i salami chorych). W opinii [...]WINB organ powiatowy zebrał kompletny i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy (czego dotyczył zarzut odwołania z pkt 8 powyżej), a sama decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy i odpowiada wymogom prawa (zarzut z pkt 9 powyżej). W związku z powyższym organ I instancji prawidłowo zatwierdził projekt budowlany dotyczący przyziemia budynku na os. [...] w [...] przedłożony przez Inwestora. Zarazem jednak [...]WINB zauważył, że w zaskarżonej decyzji PINB udzielił Inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy przedmiotowej budowie. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż na wcześniejszym etapie prowadzonego postępowania PINB uznał wykonane roboty za zakończone oraz nie wstrzymał prowadzenia robót budowlanych (tj. nie wydał postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pr.bud.). Wskazany wyżej zarzut Skarżącej (z pkt 2) należy zatem uznać za uzasadniony. Powyższe uchybienie nie ma jednak wpływu na prawidłowość wydanej decyzji. Niemniej jednak organ odwoławczy winien skorzystać z posiadanej kompetencji reformatoryjnej oraz orzec na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i uchylić zaskarżoną decyzję we wskazanej części, a w pozostałej części utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy – co też [...]WINB uczynił. Skargę na opisaną decyzję [...]WINB z [...] maja 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy os. [...] w [...], reprezentowana przez r. Z., który zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. Przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez jego niezastosowanie i uchylenie zaskarżonej decyzji wyłącznie w części, w której PINB udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, pomimo że na podstawie prawidłowej oceny zebranych w toku sprawy dowodów oraz prawidłowej wykładni przepisów prawa mających zastosowanie w niniejszej sprawie należało uchylić w całości decyzję organu I instancji i przekazać temu organowi do ponownego rozpatrzenia; b) art. 7 i art. 77 k.p.a. przez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego, polegające w szczególności na nierozważeniu i nieodniesieniu się przez [...]WINB w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do zarzutów dotyczących niezgodności inwestycji z obowiązującymi przepisami prawa zgłaszanych przez Wspólnotę, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji PINB; c) art. 107 § 3 k.p.a. polegające na nieprawidłowym sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które to uzasadnienie nie zawierało obligatoryjnych elementów uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji administracyjnej i ponownie nie odnosiło się do wszystkich postawionych w odwołaniu zarzutów. 2. Przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 51 ust. 4 pr.bud. przez niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji błędne wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i nałożeniu obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (tym samym błędne wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję legalizującą roboty budowlane wykonane z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego), podczas gdy na podstawie art. 51 ust. 7 pr.bud. do robót budowlanych wykonanych już w sposób określony w art. 50 ust. 1 pr.bud. można zastosować odpowiednio wyłącznie tryb określony w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pr.bud. (tj. tryb doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego lub wykonania robót budowlanych mających zapewnić zgodność z prawem), a tym samym nie można stosować trybu określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 pr.bud. (tj. trybu legalizacji projektu zamiennego przy zaistniałym istotnym odstępstwie od zatwierdzonego projektu budowlanego). Reasumując, z literalnego brzmienia przepisów wynika, że wobec robót budowlanych wykonanych z istotnym odstępstwem od pierwotnego projektu budowlanego i już zakończonych, legalizacja polegająca jedynie na dostosowaniu dokumentacji do zastanego stanu faktycznego, poprzez wykonanie projektu zamiennego, nie może zostać zastosowana przez organ administracji publicznej. Tym samym mamy do czynienia z samowolą budowlaną; b) na wypadek uznania, że w sprawie mógł zostać zastosowany tryb legalizacji określony w art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 pr.bud. – naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 zdanie drugie pr.bud. przez niewłaściwe zastosowanie i nierozpatrzenie w toku prowadzonego postępowania poszczególnych wymogów statuowanych przepisami dotyczącymi projektu budowlanego, stosowanymi na mocy wskazanego przepisu odpowiednio do zakresu zmian wynikających z istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. [...]WINB nie odniósł się w treści zaskarżonej decyzji do następujących kwestii, podnoszonych przez Wspólnotę Mieszkaniową: a. zgodności projektu zamiennego z wymaganiami ochrony środowiska (por. art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud.); za takie nie można uznać wskazania przez [...]WINB, że przedmiotowa inwestycja nie stanowi inwestycji mogącej oddziaływać na środowisko, a zatem nie podlega badaniu w tym zakresie, podczas gdy wymogi środowiskowe należy weryfikować choćby dla inwestycji nie była wymagana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, co wynika z użycia w treści przepisu sformułowania "w szczególności", a nadto jedynie lakonicznego wskazania przez [...]WINB, że organy nie stwierdziły, by inwestycja naruszała jakiekolwiek przepisy dotyczące ochrony środowiska; b. kompletności projektu zamiennego (por. art. 35 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud.) – także w kontekście § 330 rozporządzenia MI; c. kompletności projektu zamiennego w zakresie zgodności z decyzją nakładającą obowiązek sporządzenia projektu zamiennego, który miał obejmować całe przyziemie klatki [...] / klatki [...] a nie jedynie lokal zajmowany przez [...] Sp. z o.o. – projekty zamienne z sierpnia 2017 r. nadal dotyczą zasadniczo jedynie podmiotu leczniczego; d. legitymowania się przez Inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (por. art. 32 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud.). Należy mieć na uwadze, że w czasie, kiedy mogły być prowadzone roboty budowlane istotnie odbiegające od zatwierdzonego projektu budowlanego, jak również zwłaszcza w czasie przedłożenia projektu zamiennego, przedmiotowe lokale stanowiły własność J. S.. Zawiązała się również wspólnota mieszkaniowa gospodarująca częściami wspólnymi (części wspólne znajdują się w przyziemiu budynków – np. przeprojektowana klatka schodowa, modyfikowane instalacje – instalacja elektryczna w 2009 r. czy C.O., lub pozostają w związku z inwestycją w przyziemiu budynku – np. miejsca postojowe wyznaczone dla karetki, zaprojektowane dodatkowe wejście z poziomu terenu, modyfikacja elewacji w związku z dodatkowym otworem drzwiowym). W związku z powyższym Inwestor powinien legitymować się skutecznym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. np. zgodą od wszystkich współwłaścicieli mających udziały w przyziemiu budynku i modyfikowanym otoczeniu tego przyziemia, a niespełnienie tego wymogu powinno skutkować odmową wydania decyzji zatwierdzającej zamienny projekt budowlany przez organ I instancji bądź po jej błędnym wydaniu – uchyleniem tej decyzji przez organ odwoławczy. Ani [...]WINB, ani wcześniej PINB w ogóle nie zweryfikowali legitymacji Inwestora składającego projekt zamienny; c) § 14 w zw. z § 5 rozporządzenia MZ przez jego błędne zastosowanie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu pokoje chorych w szpitalach jednodniowych nie powinny znajdować się poniżej poziomu terenu urządzonego przy budynku, a odstępstwa mogą dotyczyć jedynie pomieszczeń diagnostycznych, terapeutycznych, magazynowych i pomocniczych, a w niniejszej sprawie mamy do czynienia z inwestycją w budynku [...] obejmującą pokój wybudzeń czy pokój wypoczynku po zabiegu, a w Decyzji WZ mowa jest wprost o salach chorych. Wobec czego [...]WINB nie powinien powoływać się w powyższym zakresie na zgodę [...]PWIS z [...] listopada 2017 r.; d) § 73 rozporządzenia MI (w brzmieniu obowiązującym w chwili obecnej), zgodnie z którym poziom podłogi w pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi (tj. dłużej niż 4 godziny na podstawie § 4 rozporządzenia MI) musi być co najmniej równy poziomowi terenu przy budynku, a ewentualne odstępstwa mogą mieć miejsce za zgodą Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w porozumieniu z okręgowym inspektorem pracy, tymczasem z zaskarżonej decyzji nie wynika, by takie uzgodnienie z okręgowym inspektorem pracy miało miejsce, a przecież przyziemie stanowi pomieszczenie stałej pracy dla zatrudnionego personelu czy lekarzy; e) art. 22 ust. 4 ustawy o własności lokali, zgodnie z którym połączenie dwóch lokali stanowiących odrębne nieruchomości w jedną nieruchomość wymaga zgody właścicieli lokali wyrażonych w uchwale – Inwestor natomiast nie spełnił wymogu uzyskania zgody Wspólnoty na połączenie lokali, które wcześniej funkcjonowały jako odrębne nieruchomości lokalowe (lokal użytkowy [...] i dwa garaże). Z powołaniem się na te zarzuty – następnie rozwinięte i umotywowane w uzasadnieniu skargi – Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim [...]WINB utrzymał decyzję PINB w mocy, oraz poprzedzającej ją decyzji PINB w pkt I i III, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2019 r.: - pełnomocnik Skarżącej podtrzymał wnioski i wywody skargi - uczestnik postępowania J. S. wniósł o oddalenie skargi, z argumentacją jak w złożonym na rozprawie piśmie procesowym z [...] października 2019 r., w którym obszernie odniósł się do poszczególnych zarzutów skargi; - przedstawiciel uczestnika postępowania PUH [...] sp. z o.o. wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z [...] listopada 2019 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał dotychczasowe stanowisko, a ponadto zwięźle odniósł się do wybranych twierdzeń zawartych w ww. piśmie procesowym uczestnika postępowania J. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przedmiotem tak rozumianej kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r. ([...]) uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z [...] lutego 2018 r. nr [...] w części, w jakiej PINB udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, i umarzająca postępowanie organu I instancji w tym zakresie, a w pozostałej części – w której PINB zatwierdził projekt budowlany zamienny przyziemia budynku zlokalizowanego na os. [...] w [...] (dz. nr [...], ark. [...], obręb [...]) oraz nałożył na Inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie – utrzymująca ww. decyzję PINB w mocy. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji [...]WINB, trzeba w pierwszej kolejności uwzględnić fakt, że została ona wydana w następstwie zapadłego w tej sprawie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 grudnia 2018 r. o sygn. akt IV SA/Po 757/18 (dalej też jako "Wyrok WSA"), uchylającego, na skutek skargi Wspólnoty, poprzednią decyzję [...]WINB (z [...] maja 2018 r. znak: [...]). Jest to o tyle istotne, że w myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przy tym przez "ocenę prawną" rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt, zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast "wskazania co do dalszego postępowania" dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat [w:] B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, uw. 3 i 5 do art. 153). W świetle cytowanego art. 153 p.p.s.a. zarówno organ administracji publicznej ponownie rozpoznający sprawę, jak i wojewódzki sąd administracyjny, są co do zasady związani oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi we wcześniejszym, prawomocnym wyroku. Utrata mocy wiążącej takich ocen i wytycznych następuje jedynie wyjątkowo: przede wszystkim w razie wzmiankowanej w art. 153 p.p.s.a. zmiany stanu prawnego, powodującej, że pogląd sądu stanie się nieaktualny; a ponadto w razie zmiany, po wydaniu orzeczenia sądowego, istotnych okoliczności faktycznych, bądź też na skutek wzruszenia orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie (por. A. Kabat [w:] B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, uw. 9 do art. 153). Żadna z przywołanych wyżej okoliczności nie wystąpiła w niniejszej sprawie, wobec czego zarówno orzekający ponownie – po Wyroku WSA – organ II instancji, jak i Sąd w obecnym składzie, pozostawali związani oceną prawną i wytycznymi zawartymi w tym wyroku, zgodnie z art.153 p.p.s.a. W związku z tym należy zauważyć, że Wyrok WSA zawierał przede wszystkim generalny wytyk, iż kontrolowana decyzja organu II instancji nie spełniała przesłanki formalnej, jaką powinna spełniać decyzja administracyjna, gdyż nie zawierała uzasadnienia odpowiadającego w pełni wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Konkretyzując ten zarzut WSA wskazał, że [...]WINB nie odniósł się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, a mianowicie: - poza oceną organu pozostał zarzut dotyczący prawa do dysponowania Inwestora nieruchomością na cele budowlane. Organ nie wytłumaczył Skarżącej, dlaczego nie wyjaśnił wskazanej kwestii dotyczącej prawa dysponowania Inwestora nieruchomością na cele budowlane. W zaskarżonej decyzji brak jest analizy dotyczącej legitymacji Inwestora składającego projekt zamienny; - organ pominął podniesioną kwestię połączenia lokali, które wcześniej funkcjonowały jako odrębne nieruchomości lokalowe (w budynku [...] pomieszczeń piwnicznych i dwóch garażowych); - również zabrakło odniesienia się przez organ II instancji do tego, że zgodnie z decyzją PINB nr [...] z [...] lipca 2017 r., nakładającą obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, projekt miał obejmować całe przyziemie, a nie jedynie lokal zajmowany przez [...] sp. z o.o.; - w istocie rzeczy [...]WINB odniósł się jedynie w pewnym stopniu do zarzutów odwołania w zakresie: naruszenia art. 51 ust. 4 pr.bud., zgodności projektu zamiennego z wymaganiami ochrony środowiska oraz naruszenia § 73 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422, z późn. zm.; w skrócie "rozporządzenie MI"). Pozostałe zarzuty odwołania w ogóle nie zostały ocenione. - nadto [...]WINB w istocie nie odniósł się do zarzutu Wspólnoty dotyczącego § 14 i § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. poz. 739; w skrócie "rozporządzenie MZ"). Organ nie wyjaśnił, dlaczego zaakceptował spełnienie powyższych wymogów w stosunku do sal chorych w przypadku sytuowania budynku poniżej poziomu terenu. W ocenie WSA organ II instancji nie może jedynie poprzestać na okoliczności, że uzyskano zgodę [...]PWIS z [...] listopada 2017 r. Jednocześnie WSA zastrzegł, że ze względu na wskazane naruszenia prawa procesowego prowadzące do niewyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych sprawy, WSA nie mógł dokonać kontroli zaskarżonego orzeczenia pod kątem zgodności z przepisami prawa materialnego. Na zakończenie swych wywodów WSA wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę, [...]WINB powinien w szczegółowy sposób przeanalizować zgromadzony materiał dowodowy i dokładnie ustalić stan faktyczny sprawy, a także w sposób szczegółowy odnieść się w uzasadnieniu decyzji do każdego z zarzutów strony skarżącej wskazanego w odwołaniu. Przede wszystkim organ II instancji winien dokonać oceny kwestii połączenia lokali, które wcześniej funkcjonowały jako odrębne nieruchomości lokalowe (w budynku [...] lokal [...] przeznaczony pierwotnie na piwniczny oraz dwóch garaże) w świetle art. 32 ust. 4 pkt 2 pr.bud. w zakresie posiadanego przez Inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Swoje ustalenia [...]WINB winien szczegółowo opisać w uzasadnieniu decyzji z poszanowaniem art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu w niniejszym składzie organ II instancji w dostatecznym stopniu zrealizował wskazania określone w Wyroku WSA i dał temu wyrazu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie oznacza to, że decyzja ta jest całkowicie wolna od wad, a jedynie, że dostrzeżone przez Sąd uchybienia (o których niżej) nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Dalsze, bardziej szczegółowe rozważania w tym zakresie należy jednak poprzedzić analizą kwestii materialnoprawnych – którymi WSA, jak sam zastrzegł, w ogóle się w wyroku o sygn. akt IV SA/Po 757/18 nie zajmował – gdyż dopiero wskazanie i prawidłowa wykładnia przepisów prawa materialnego, które powinny znaleźć zastosowanie w kontrolowanej sprawie, pozwoli ustalić zakres postępowania wyjaśniającego, jakie zobligowane były przeprowadzić w tej sprawie organy nadzoru budowlanego, co z kolei umożliwi ocenę zupełności oraz trafności ustaleń i ocen faktycznie poczynionych przez organu obu instancji w kontrolowanej sprawie. Z tego punktu widzenia kluczowe znaczenie ma ustosunkowanie się w pierwszej kolejności do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organy art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, z późn. zm.; w skrócie "pr.bud."), bazującego na stwierdzeniu, że na podstawie art. 51 ust. 7 pr.bud. do robót budowlanych już wykonanych nie można stosować trybu legalizacyjnego [a ściślej: naprawczego – uw. Sądu] określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 pr.bud., a jedynie tryb określony w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pr.bud. Zarzut ten jest chybiony, i to co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze – jako zarzut spóźniony. Albowiem to, w jakim trybie będzie toczyć się przedmiotowe postępowanie naprawcze (że mianowicie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud.), zostało już przesądzone w decyzji PINB z [...] lipca 2017 r. nr [...] – nakładającej na Inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku wielorodzinnego na os. [...] w zakresie przyziemia, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych – która jest decyzją ostateczną, zapadłą na poprzednim etapie procedury sanacyjnej, i jako taka nie podlega już weryfikacji na kontrolowanym etapie tej procedury, dotyczącym zatwierdzenia projektu zamiennego, lecz wiąże organy administracji orzekające w tym przedmiocie, a także zasadniczo Sąd kontrolujący ich działanie. Zastosowanie obecnie art. 51 ust. 4 pr.bud. stanowi logiczną konsekwencję wcześniejszego wytypowania i zastosowania przez organ nadzoru budowlanego przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud. Po drugie, omawiany zarzut opiera się na błędnej – bo ograniczonej wyłącznie do literalnego brzmienia przepisu – wykładni art. 51 ust. 7 pr.bud., pomijającej w szczególności treść art. 51 ust. 4 pr.bud. oraz względy wykładni celowościowej. Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela stanowisko doktryny, zgodnie z którym: "Niezrozumiałe jest [...], dlaczego w art. 51 ust. 7 obok przepisów «ust. 1 pkt 1 i 2» nie został wymieniony pkt 3 ust. 1. Nie ma to żadnego racjonalnego uzasadnienia, tym bardziej że z art. 51 ust. 4 jednoznacznie wynika, że przepisy art. 51 ust. 1 pkt 3 mają zastosowanie również do przypadków, kiedy budowa została zakończona, co zgodnie z terminologią ust. 7 jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że roboty budowlane «zostały wykonane»" (tak A. Gliniecki [w:] Prawo budowlane. Komentarz, pod red. A. Glinieckiego, Warszawa 2016, uw. 15 do art. 51). Podobnie w judykaturze trafnie zauważa się, że nie można rozumieć przepisu art. 51 ust. 7 pr.bud. w ten sposób, że wyłącza on stosowanie przez organ nadzoru budowlanego innych rozstrzygnięć niż wymienione w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pr.bud. (zob. np. wyroki NSA: z 25.02.2014 r., II OSK 2286/12; z 27.09.2016 r., II OSK 3116/14 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; w skrócie "CBOSA"). Stąd też dopuszczalne jest w takiej sytuacji stosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 pr.bud. (zob. wyrok WSA z 15.05.2019 r., VIII SA/Wa 194/19, CBOSA; por. też wyrok NSA z 09.01.2019 r., II OSK 399/17, CBOSA). Z tych wszystkich względów należy uznać, że – wbrew twierdzeniom Skarżącej – w kontrolowanej sprawie brak jest podstaw do zakwestionowania prawidłowości zastosowania trybu naprawczego określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 pr.bud. Od razu godzi się zauważyć, że wdrożenie tego trybu przez organy nadzoru budowlanego (tu: decyzją PINB z [...] lipca 2017 r. nr [...]) pociąga za sobą istotne ograniczenie zakresu postępowania wyjaśniającego prowadzonego na etapie zatwierdzania projektu zamiennego, i to przynajmniej w dwóch aspektach: i) dopuszczalności badania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; ii) zakresu oceny prawidłowości projektu zamiennego. Ad (i) (Nie)dopuszczalność badania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane W orzecznictwie sądowym brak absolutnej zgodności poglądów co do tego, czy w postępowaniu naprawczym prowadzonym na podstawie art. 50–51 pr.bud. dopuszczalne jest badanie legitymowania się przez inwestora (inny potencjalny podmiot zobowiązany) prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołano się na ten spośród wyrażanych w orzecznictwie sądowym poglądów, w myśl którego w postępowaniu z art. 51 pr.bud. orzeka się wyłącznie o przydatności robót z punktu widzenia prawa budowlanego. Na gruncie tego poglądu kwestia współwłasności nie ma znaczenia, bowiem przesunięta jest w całości do postępowania cywilnego. Zatem roboty budowlane mogą być zgodne z prawem z punktu widzenia prawa administracyjnego, co nie oznacza, że jednocześnie nie naruszają praw współwłaścicieli. Naruszenie praw współwłaścicieli może być jednak dochodzone przed sądem powszechnym. W warunkach skłócenia współwłaścicieli domaganie się od inwestora zgody sądu w trybie art. 199 k.c. nie mieści się w dyspozycji art. 51 ust. 1 pr.bud. (por. wyroki NSA: z 11.12.2002 r, IV SA 639/01, LEX nr 74591; z 13.01.2003 r., IV SA 523/01, ONSA 2004, nr 2, poz. 54; z 26.01.2012 r., II OSK 2140/10, CBOSA; z 28.08.2015 r., II OSK 2/14, CBOSA; z 21.02.2018 r., II OSK 1093/16, CBOSA; tak też wyrok WSA z 04.02.2019 r., II SA/Kr 1157/18, CBOSA). Zgodnie z poglądem charakterystycznym dla drugiego nurtu orzecznictwa – jak się wydaje obecnie dominującego – w postępowaniu naprawczym organy nadzoru budowlanego nie są zwolnione od badania prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, gdyż mogłoby to prowadzić do zalegalizowania robót budowlanych wykonanych przez inwestora z naruszeniem prawa własności osób trzecich (por. wyroki NSA: z 03.07.2012 r., II OSK 755/11; z 01.02.2013 r., II OSK 270/12; z 26.03.2013 r., II OSK 2183/11; z 27.02.2014 r., II OSK 2322/12; z 24.07.2014 r., II OSK 368/13; z 22.08.2014 r., II OSK 490/13; z 23.01.2014 r., II OSK 1997/12; z 11.02.2014 r., II OSK 2168/12; z 06.03.2014 r., II OSK 2426/12, z 10.06.2014 r., II OSK 83/13; z 24.07.2014 r., II OSK 368/13; z 03.12.2014 r., II OSK 1202/13; z 28.10.2015 r., II OSK 435/14; z 30.03.2016 r., II OSK 1865/14; z 06.12.2017 r., II OSK 517/17; z 09.01.2019 r., II OSK 384/17 – CBOSA). Dodatkowo w niektórych orzeczeniach – zwłaszcza zapadłych w sprawach, co tu szczególnie istotne, odnoszących się do wspólnot mieszkaniowych i części wspólnych budynku –precyzuje się, że to jeszcze przed wydaniem decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pr.bud. organ nadzoru budowlanego powinien zbadać, czy jej adresat posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (por. np. wyroki NSA: z 18.07.2018 r., II OSK 2066/16; z 14.02.2019 r., II OSK 619/17; z 23.05.2019 r., II OSK 1707/17 – dostępne w CBOSA). Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do badania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na etapie zatwierdzania projektu zamiennego. Uznawszy bowiem nawet dopuszczalność analizowania tej kwestii w postępowaniu naprawczym, to w kontekście przywołanego wyżej orzecznictwa trzeba przyjąć, że w przypadku postepowania toczącego się w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud. badanie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przeprowadza się przed wydaniem decyzji, o której mowa w tym przepisie, tj. decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego (tu: decyzji PINB z [...] lipca 2017 r. nr [...]), uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jest to wnioskowanie w pełni logiczne i zasadne, gdyż wyjaśnienie tej kwestii jawi się jako niezbędne zarówno dla prawidłowego określenia adresata takiej decyzji (spośród podmiotów wymienionych w art. 52 pr.bud.), jak i dla oceny istnienia ewentualnej potrzeby nałożenia taką decyzją również obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych (np. w celu przywrócenia stanu sprzed robót wykonanych bez wymaganej zgody innej osoby). W konsekwencji należy stwierdzić, że kwestie związane z prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie podlegają już badaniu na kolejnym etapie procedury naprawczej – dotyczącym zatwierdzenia przedłożonego projektu zamiennego. Na tym etapie analizie poddawane są już tylko zagadnienia związane z prawidłowością tego projektu i udokumentowanych nimi robót zmieniających (odstępstw), z punktu widzenia prawa budowlanego. Z tego względu nie mogły więc odnieść zamierzonego skutku wszystkie te zarzuty skargi, które wytykały organom brak weryfikacji (tudzież niedostateczną lub błędną weryfikację) legitymowania się przez Inwestora, względnie przez aktualnego właściciela spornych lokali, prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym wykonanie określonych robót lub zagospodarowanie terenu bez zgody Wspólnoty lub współwłaścicieli określonych części budynku (nieruchomości wspólnej). W świetle powyższych uwag, wykonując wskazania zawarte w Wyroku WSA co do konieczności wytłumaczenia Skarżącej, dlaczego nie wyjaśnił kwestii dotyczącej prawa dysponowania Inwestora nieruchomością na cele budowlane, organ II instancji mógł poprzestać na wyjaśnieniu, że kwestia ta – istotna przy wydaniu decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 pr.bud. – nie podlega już badaniu na obecnym etapie procedury naprawczej, regulowanym przez art. 51 ust. 4 i 5 pr.bud. – czego błędnie [...]WINB w zaskarżonej decyzji nie uczynił, ale co pozostało bez istotnego wpływu na wynik sprawy. Ad (ii) Zakres oceny prawidłowości projektu zamiennego. Wbrew stanowisku Skarżącej, prawidłowość zatwierdzanego projektu zamiennego nie podlega tak obszernemu i szczegółowemu badaniu przez organy nadzoru budowlanego, jak można by o tym wnioskować z treści zarzutów skargi. Wynika to już z odesłania zawartego w art. 51 ust. 1 pkt 3 in fine pr.bud., zgodnie z którym "przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian" (tj. zmian uwzględnianych w projekcie zamiennym, a wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych). Oznacza to – na co słusznie zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – że do projektu zamiennego stosuje się odpowiednio wymogi zawarte zarówno w (ówcześnie obowiązującym) rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1935; w skrócie "rozporządzenie MTBiGM"), jak i w art. 35 pr.bud., dotyczące projektu budowlanego, a więc przede wszystkim zasady weryfikacji takiego projektu określone w art. 35 ust. 1 pr.bud. W myśl tego przepisu (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji [...]WINB): "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. poz. 1529) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją [...]"." W kontekście cytowanego przepisu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pr.bud. projekt budowlany składa się z dwóch zasadniczych części: (1) projektu zagospodarowania działki lub terenu (sporządzonego na aktualnej mapie, obejmującego: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich) oraz (2) projektu architektoniczno-budowlanego (określającego funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w [...] dnia [...] grudnia 2006 r., w tym osób starszych). Co tu szczególnie istotne, tylko pierwszy z wymienionych projektów składowych – projekt zagospodarowania działki lub terenu – podlega kontroli właściwych organów w pełnym zakresie, tj. pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (zob. art. 35 ust. 1 pkt 2 pr.bud.). Natomiast kontrola projektu architektoniczno-budowlanego – poza sprawdzeniem wymogów z art. 35 ust. 1 pkt 3–5 pr.bud. – ograniczona została przez ustawodawcę do kryteriów określonych w art. 35 ust. 1 pkt 2 pr.bud., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w skrócie "m.p.z.p.") i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081, z późn. zm.; w skrócie "u.u.i.ś."). Zróżnicowany zakres badania poszczególnych części projektu budowlanego jest silnie akcentowany w orzecznictwie sądowym (por. np. wyrok NSA z 13.01.2017 r. II OSK 1003/15, CBOSA), w którym zwraca się uwagę, że co do części architektoniczno-budowlanej organ administracji pozbawiony został zasadniczo możliwości ingerencji w merytoryczną zawartość projektu (zob. wyrok WSA z 02.08.2018 r., II SA/Po 128/18, CBOSA). W konsekwencji ciężar kontroli sprawowanej przez organy przesuwa się w tym przypadku bardziej w kierunku weryfikacji kompletności projektu, w tym posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 pr.bud. Odnosząc powyższe uwagi do przedłożonego przez Inwestora projektu zamiennego należy stwierdzić, że nie mogły odnieść zamierzonego skutku wszystkie te zarzuty skargi, które dotyczyły szczegółowych rozwiązań projektowych zawartych w ww. projekcie – w tym odnośnie do usytuowania okien w bezpośrednim sąsiedztwie garaży, lokalizacji czerpni powietrza, itd. – tudzież w nim jakoby brakujących, co zdaniem Skarżącej miało dotyczyć zwłaszcza projektów instalacji: wentylacyjnej, elektrycznej oraz związanej z posadowieniem agregatu prądotwórczego. (W tym miejscu godzi się zauważyć, że w projekcie zamiennym wyraźnie zadeklarowano, iż nie obejmuje on projektów branżowych, zaś obowiązek przedłożenia tych projektów wyraźnie z decyzji PINB nr [...] r. z [...].07.2017 r. nie wynika). Na uwzględnienie nie zasługiwał również generalny wytyk, jakoby z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynikało, że [...]WINB, a wcześniej PINB, przeprowadził rzetelną analizę projektu zamiennego – zdaniem Skarżącej organ de facto zaniechał jej, poprzestając na tym, że projekt dysponuje uzgodnieniami innych organów. Co do tej ostatniej kwestii godzi się zauważyć, że akurat w zakresie, w jakim projekt zamienny (jego poszczególne elementy) został objęty wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami lub sprawdzeniami, ocena organu nadzoru budowlanego rzeczywiście mogła ograniczyć się do weryfikacji właściwego uzyskania ww. aktów. W konsekwencji wypada stwierdzić, że dostrzeżony przez Sąd brak indywidualnego odniesienia się przez WWINB do niektórych szczegółowych zarzutów w zakresie poszczególnych rozwiązań projektowych, nie miał żadnego wpływu na wynik sprawy. Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skargi, należy stwierdzić, że: - wbrew stanowisku Skarżącej organ II instancji odniósł się do kwestii zgodności projektu zamiennego z wymaganiami ochrony środowiska – co zresztą, zauważymy, zostało już przyznane w Wyroku WSA. W ocenie Sądu w niniejszym składzie w okolicznościach kontrolowanej sprawy [...]WINB mógł ograniczyć się do ustalenia, że przedmiotowe roboty budowlane w świetle przepisów (ówcześnie obowiązującego) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71; w skrócie "rozporządzenie RM") nie stanowią inwestycji mogącej oddziaływać na środowisko i nie wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 u.u.i.ś., oraz do ogólnej konstatacji, że ponadto organy nie stwierdziły, by inwestycja naruszała jakiekolwiek przepisy dotyczące ochrony środowiska – skoro w odwołaniu (a także, zauważmy, w skardze) Skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych zarzutów lub twierdzeń mogących świadczyć o wystąpieniu takich naruszeń; - nie budzi zastrzeżeń Sądu stwierdzenie przez organy kompletności przedłożonego projektu budowlanego. Sąd zauważa przy tym, że wprawdzie [...]WINB nie odniósł się konkretnie do twierdzenia Skarżącej (podniesionego przez nią w kontekście § 330 rozporządzenia MI) o potrzebie uwzględnienia w przedłożonym projekcie także konieczności zamontowania w budynku dźwigu osobowego, jednakże uchybienie to, zdaniem Sądu, nie miało wpływu na wynik sprawy. Niezależnie bowiem od oceny, czy budynek w obecnym kształcie i sposobie użytkowania, pod rządem aktualnych przepisów rozporządzenia MI rzeczywiście – jak twierdzi Skarżąca – wymaga zamontowania takiego dźwigu, jest jasne, że kwestia ta wykracza poza zakres projektu zamiennego, jak został on określony w decyzji PINB z [...] lipca 2017 r. nr [...]. Natomiast jeśli idzie o ten zarzut braku kompletności, który, zdaniem Skarżącej, miał się wiązać z nieujęciem w projekcie całego przyziemia, a jedynie lokalu zajmowanego przez [...] Sp. z.o.o, to godzi się zauważyć, że stosownie do treści art. 51 ust. 3 pkt 3 pr.bud. oraz ww. decyzji PINB główny nacisk w treści przedłożonego przez Inwestora projektu zamiennego zasadnie położono na uwypuklenie odstępstw, jakich w zakresie przyziemia budynku [...] dopuszczono się względem projektu budowlanego zatwierdzonego Decyzją PnB (z późn. zm.). Tym niemniej, wbrew zarzutom skargi, pozostała część przyziemia, której wprowadzone zmiany nie dotyczyły, również została ujęta w tym projekcie – jako część oznaczona na załączonym rysunku (rzucie przyziemia) kolorem szarym i opisana jako zgodna z projektem pierwotnym. W okolicznościach kontrolowanej sprawy takie rozwiązanie – podyktowane zwłaszcza tym, że Inwestor ani właściciel inkryminowanego lokalu nie dysponują tytułem prawnym do tamtej części przyziemia oraz że projekt zamienny z założenia miał dotyczyć tylko jednej z części przedsięwzięcia (przyziemia budynku), ujętego w całości w pierwotnym projekcie zatwierdzonym Decyzją PnB i pozostającym w zasadniczej części nadal w obrocie prawnym – należy uznać za dopuszczalne i wystarczające, także w kontekście wymagań wynikających ze zobowiązującej decyzji PINB z [...] lipca 2017 r. - jeśli idzie o zarzuty naruszenia § 73 rozporządzenia MI (w brzmieniu: "1. W pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi poziom podłogi powinien znajdować się powyżej lub być równy poziomowi terenu przy budynku. 2. Dopuszcza się usytuowanie pomieszczeń produkcyjnych, handlowych, usługowych, gastronomicznych lub obsługi pasażerów, określonych w ust. 1, poniżej poziomu terenu przy budynku pod warunkiem uzyskania zgody państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego wydanej w przypadku pomieszczeń stałej pracy w rozumieniu ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy w porozumieniu z właściwym okręgowym inspektorem pracy.") oraz § 14 ust. 4 i 5 rozporządzenia MZ (w brzmieniu: "4. Pokoje chorych nie powinny znajdować się poniżej poziomu terenu urządzonego przy budynku. [...]. Dopuszcza się lokalizowanie poniżej poziomu terenu urządzonego przy budynku pomieszczeń, o charakterze diagnostycznym, terapeutycznym, magazynowym i o funkcjach pomocniczych, przeznaczonych na pobyt ludzi, pod warunkiem uzyskania zgody właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego."), to godzi się zauważyć, co następuje. Po pierwsze, autor skargi nie sprecyzował, czy zarzuca naruszenie przepisów § 14 ust. 4 i 5 z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. poz. 739; dalej też jako "rozporządzenie MZ z 2012 r.") – które obowiązywało w dacie wydania decyzji przez organ I instancji i wniesienia odwołania od tej decyzji przez Wspólnotę – czy z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. poz. 595; dalej też jako "rozporządzenie MZ z 2019 r."), które weszło w życie z dniem 1 kwietnia 2019 r., a więc obowiązywało już w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Powyższe uchybienie nie uniemożliwiło jednak kontroli sądowej odnośnych zarzutów skargi, gdyż pod rządem obu ww. rozporządzeń MZ (tj. z 2012 r. oraz z 2019 r.) przepisy § 14 ust. 4 i 5 mają identyczne brzmienie. Po drugie, Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko uczestnika postępowania, J. S., że w odniesieniu do pomieszczeń podmiotów wykonujących działalność leczniczą ww. przepisy rozporządzenia MZ (dodajmy: zarówno z 2012 r., jak i z 2019 r.) mają charakter przepisów szczególnych – a więc i pierwszeństwo w stosowaniu – względem przepisów § 73 ust. 1 i 2 rozporządzenia MI. Po trzecie, [...] sp. z o.o. uzyskało zgodę, o jakiej mowa w § 14 ust. 5 rozporządzenia MZ – wyrażoną w nadal aktualnej i pozostającej w obrocie prawnym (pomimo wejścia w życie rozporządzenia MZ z 2019 r.) decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] listopada 2017 r. ([...]) – dla wszystkich swych pomieszczeń zlokalizowanych poniżej poziomu terenu w przyziemieniu budynku os. [...]. Wprawdzie w sentencji tej decyzji mowa jest ogólnie o "pomieszczeniach o charakterze diagnostycznym i terapeutycznym, pomocniczym i magazynowym", ale już bardziej szczegółowe jej uzasadnienie nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż analizowana decyzja [...]PIWS obejmuje wszystkie pomieszczenia w ww. lokalizacji, oznaczone na załączonym rzucie numerami od 1 do 28, które odpowiadają pomieszczeniom (i ich numeracji) ujętym w projekcie zamiennym. Organ II instancji przy tym zasadnie wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego nie mają kompetencji do podważania prawidłowości ww. decyzji [...]PWIS; - Sąd podziela stanowisko [...]WINB, że przepis art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2019 r. poz. 737; w skrócie "u.w.l.") – zgodnie z którym: "Połączenie dwóch lokali stanowiących odrębne nieruchomości w jedną nieruchomość lub podział lokalu wymaga zgody właścicieli lokali wyrażonej w uchwale. W razie odmowy zainteresowany właściciel lokalu może żądać rozstrzygnięcia przez sąd." – nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż dotyczy on połączenia dwóch lokali pod względem prawnym, a nie jedynie faktycznym (fizycznym, np. poprzez wykonanie otworu drzwiowego). Takie też stanowisko zostało wyrażone w przytoczonym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyroku WSA w Gliwicach z 05 grudnia 2012 r. o sygn. II SA/Gl 806/12 (CBOSA). Należy zauważyć, że wprawdzie orzeczenie to zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 03 grudnia 2014 r, o sygn. akt II OSK 1202/13 (CBOSA), ale akurat w omawianym zakresie NSA zaakceptował stanowisko WSA w Gliwicach, wskazując, że: "W niniejszym postępowaniu [...] przepis ten nie ma zastosowania, gdyż zakres przeprowadzonych robót budowlanych związanych z wyburzeniem ściany nie dotyczy połączenia prawnego dwóch odrębnych lokali w jeden, a tego właśnie dotyczy wskazany wyżej przepis. W niniejszej sprawie w dalszym ciągu mamy do czynienia z dwoma odrębnymi lokalami połączonymi jedynie schodami". Podobnie w kontrolowanej sprawie mamy nadal do czynienia z dwoma odrębnymi lokalami, z tym że połączonymi otworem w ścianie działowej. Z tego względu również zarzut naruszenia art. 22 ust. 4 u.w.l. należy ocenić jako chybiony. Mając wszystko to na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja [...]WINB odpowiada prawu. Dlatego też na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę w całości oddalił.