IV SA/Po 638/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Maciej Busz (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant St. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy udostępnienia akt sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty Średzkiego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...]; 2. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącego T. S. kwotę [...] zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. IV SA/Po 638/16 UZASADNIENIE W dniu 29 marca 2016 r. do Starosty Średzkiego wpłynął wniosek T. S. (właściciela działki w obrębie geodezyjnym Gablin, o nr ewid. [...], dalej skarżący), w którym oświadczył, iż nie wyraża zgody na budowę planowanej turbiny w obrębie geodezyjnym Gablin, nr dz. [...]. Wskazał, iż w wyniku budowy tej turbiny zostaje ograniczone jego prawo własności. Jednocześnie wniósł o sporządzenie kserokopii i doręczenie wszelkiej dokumentacji złożonej przez inwestora w sprawie. Starosta Średzki postanowieniem z dnia 31.03.2016r. nr [...] wydanym na podstawie art. 74 § 2 w zw. z art. 73 § 1 oraz z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - dalej: "k.p.a.") odmówił T. S. udostępnienia kopii wszelkiej dokumentacji w sprawie złożonego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę turbiny wiatrowej w m. Gablin, gm. [...], dz. nr [...]. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z art. 73 § 1 k.p.a. prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów przysługuje wnioskodawcy, będącemu stroną w postępowaniu administracyjnym. Krąg stron ustala się z punktu widzenia aktualnie przysługującego danemu podmiotowi interesu prawnego, a w pozwoleniu na budowę z punktu widzenia aktualnie przysługującego tytułu do nieruchomości pozostającej w zakresie oddziaływania obiektu. Organ ustalił, iż wnioskodawca nie posiada przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu. Osoba nie będąca stroną postępowania nie dysponuje interesem prawnym, aby uczestniczyć w postępowaniu administracyjnym oraz korzystać z uprawnień procesowych strony, w tym prawa wglądu do akt sprawy, żądania wydania odpisów z akt sprawy. W związku z powyższym organ był zobligowany to organ do odmowy udostępniania akt sprawy, w której skarżący nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie organ poinformował, iż zgodnie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zmianami) przysługuje skarżącemu prawo - jako podmiotowi nie będącemu stroną postępowania administracyjnego - dostępu do treści akt w oparciu o przepisy wynikające z powyższej ustawy po złożeniu w tutejszym organie wniosku o udostępnienie informacji. Zażalenie na powyższe postanowienie w ustawowym terminie wniósł T. S. wnosząc o jego uchylenie, sprostowanie i uzupełnienie postanowienia w części orzekającej i ponowne rozpoznanie jego wniosku z dnia 25.03.2016 r. zgodnie z jego oczekiwaniem. W szczególności zarzucił, że organ I instancji błędnie rozpoznał jego wniosek jako właściciela sąsiedniej nieruchomości gruntowej na działce nr. geod. [...] położonej w Gablinie, z którego to wniosku jednoznacznie wynika, że planowana inwestycja budowy turbiny wiatrowej na działce nr geod. [...] w Gablinie, w sposób bezpośredni ogranicza jego prawo własności, jako władającego sąsiednią działką. W związku z powyższym jako strona postępowania został pominięty w zakresie złożonego oświadczenia, w którym wskazał, że nie wyraża zgody na planowaną inwestycję. Ponadto, zaskarżone postanowienie zawiera istotny brak w części orzekającej polegający na braku oznaczenia inwestora i wnioskodawcy pozwolenia na budowę turbiny wiatrowej. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia 12.05.2016 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie iw całości i umorzył postępowanie organu I instancji w sprawie udostępnienia akt sprawy z wniosku skarżącego. Wojewoda Wielkopolski wskazał, że z przekazanego materiału dowodowego wynika, iż w dniu 19 lutego 2016r. wpłynął wniosek "[...]Sp. z o.o." w sprawie pozwolenia na budowę turbin wiatrowych [...] z fundamentami, drogami dojazdowymi, placami montażowymi, linią kablową SN ze światłowodem oraz zjazdami z dróg publicznych w m. Borzejewo, gm. Dominowo, działki nr ewid. [...]w m. Gablin, gm. Dominowo dz. nr [...], w m. Orzeszkowo gm. Dominowo dz. nr [...] w m. Rusibórz gm. Dominowo dz. nr [...], w m. Sabaszczewo gm. Dominowo dz. Nr [...]. Pismem z 26 lutego 2016 r., znak: [...], zawiadomiono strony postępowania o wszczęciu na ww. wniosek postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wyżej opisanych turbin wiatrowych. Z rozdzielnika stron wynika, iż skarżący nie został ujęty jako strona przedmiotowego postępowania. Organ wskazał, że sprawa udostępnienia akt postępowania nie jest samodzielną sprawą administracyjną, a postanowienie odmawiające udostępnienia akt jest czynnością orzeczniczą. Tym niemniej polega ono na rozstrzygnięciu przez organ prowadzący postępowanie jedynie w kwestii wpadkowej, która dotyczy toku postępowania głównego (ocena dopuszczalności pozbawienia strony żądającej dostępu do akt jednego z przysługujących jej uprawnień procesowych). Stąd przyjąć należy, że przyczyny nieuwzględnienia wniosku, co do zasady, łączyć należy z niespełnieniem przez zgłoszone żądanie warunków w zakresie przedmiotu podlegającego udostępnieniu oraz formy, w której ma zostać ono zrealizowane. Z zakresu warunków, które podlegają ocenie w sprawie udostępnienia akt i umożliwienia sporządzenia odpisów, nie powinno się wyłączać jednak także przesłanki podmiotowej żądania, a więc ustalenia, czy pochodzi ono od strony postępowania. Wniosek o udostępnienie akt sprawy pochodzący od podmiotu, który żąda podjęcia przez organ określonej czynności, jednakże w ocenie organu nie posiada interesu prawnego w sprawie, powinien zostać rozpoznany w sposób wskazany w art. 74 § 2 k.p.a., a więc powinna nastąpić odmowa w związku z brakiem przymiotu strony postępowania. W obowiązującym stanie prawnym kwestia bezprzedmiotowości postępowania zainicjowanego w sprawie wpadkowej została poddana regulacji art. 105 § 1 k.p.a., co oznacza, że w przypadku bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu wskazanego przepisu organ jest zobowiązany do wydania postanowienia orzekającego o umorzeniu postępowania dotyczącego danej kwestii procesowej. Nie ulega wątpliwości, że bezprzedmiotowość postępowania może wynikać z faktu, iż zostało ono uruchomione z inicjatywy podmiotu nieuprawnionego. Wobec powyższego przyjęto, że stwierdzenie przez organ, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie akt sprawy, iż wnioskodawca nie posiada interesu prawnego w postępowaniu, prowadzi w aktualnym stanie prawnym do umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy na podstawie art. 105 § 1 w związku z art. 126 k.p.a. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2013 r. sygnatura akt II OSK 2679/11 ("stwierdzenie przez organ, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie akt sprawy, iż wnioskodawca nie posiada interesu prawnego w postępowaniu, prowadzi do umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia akt sprawy na podstawie art. 105 § 1 w związku z art. 126 kp.a.") oraz art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2011. Nr 6, poz. 18 ze zm.) na mocy, którego zmianie uległ art. 126 k.p.a. poprzez rozszerzenie odesłania dotyczącego postanowień wydawanych w sprawach wpadkowych o art. 105 k.p.a. Na marginesie sprawy wskazano, iż Starosta Średzki zakończył postępowanie w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę turbin wiatrowych poprzez wydanie decyzji z dnia 8 kwietnia 2016 r. znak: [...], od której między innymi skarżący wniósł odwołanie. Stąd Wojewoda Wielkopolski rozpatrując odwołanie skarżącego będzie ponownie badał w oparciu o materiały dowodowe oraz wydaną decyzję przymiot strony odwołującego. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu T. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej umorzenia postępowania organu I instancji oraz zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego rozpoznania zażalenia z dnia 11.04.2016 r. na postanowienie z dnia 30.03.2016 r. dotyczące sprostowania błędu pisarskiego. W uzasadnieniu zarzucono, że nie zostało dotąd prawomocnie rozpoznane zażalenie skarżącego z dnia 11.04.2016 r. w przedmiocie "sprostowania błędu pisarskiego" zawartego w postanowieniu Starosty Średzkiego z dnia 03.03.2016 r. W związku z powyższym, nie wiadomo kto jest inwestorem i wnioskodawcą w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowych na terenie Gminy Dominowo, czy jest to firma [...] z Warszawy, czy [...] z Hawany. Ponadto w ocenie skarżącego, całe postępowanie przed Starostą Średzkim wywołane zostało przedwcześnie, w związku z budową elektrowni wiatrowych na terenie Gminy Dominowo albowiem nie została prawomocnie zakończona sprawa odwołania od decyzji wydanej przez Wójta Gminy Dominowo z dnia 18.06.2014 r., o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej samej inwestycji, która to sprawa toczy się w postępowaniu sądowo-administracyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu pod sygn. akt: IV SA/Po 291/15 ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. W ocenie skarżącego, niezbędnym jest zawieszenie niniejszego postępowania, dotyczącego pozwolenia na budowę, albowiem WSA w Poznaniu może wydać wyrok uchylający decyzję Wójta Gminy Dominowo z dnia 18.06.2014 r. o uwarunkowaniach środowiskowych inwestycji prowadzonej przez [...] Sp. z o.o. Ponadto, Wojewoda Wielkopolski, jako organ II instancji, nie przeprowadził żadnego postępowania w sprawie ustalenia stron postępowania, lecz stwierdził w uzasadnieniu "iż skarżący Pan T. S. nie został ujęty jako strona przedmiotowego postępowania", co stanowi naruszenie prawa, albowiem skarżący jako właściciel działki nr. [...] w Gablinie, bezpośrednio graniczy z działką nr [...], która jest przedmiotem inwestycji. Powyższa odmowa uznania, jako stronę postępowania, stanowi więc, naruszenie konstytucyjnego prawa do obrony. W związku z powyższym wobec naruszenia art. 7, 77 i 107 k.p.a. skarga jest zasadna. Wojewoda Wielkopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Stowarzyszenie [...] pismem z dnia 17 stycznia 2017 r. wniosło o wydanie orzeczenia w sprawie dopuszczenia stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. Sąd postanowił na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. rozpoznać wniosek stowarzyszenia na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm. – dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub naruszenia innych przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd ma możliwość uwzględnienia skargi także ze względu na inne uchybienia, niż podniesione przez stronę w skardze, ponieważ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę, gdyż stwierdził, że zaskarżone oraz poprzedzające je postanowienie pierwszej instancji naruszają przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. stanowi podstawę do ich uchylenia. W niniejszej sprawie postanowienie organu I instancji zostało wydane na skutek wniosku skarżącego, w którym oświadczył, iż nie wyraża zgody na budowę planowanej turbiny w obrębie geodezyjnym Gablin, nr dz. [...]. Wskazał, iż wyniku budowy tej turbiny zostaje ograniczone jego prawo własności. Jednocześnie wniósł o sporządzenie kserokopii i doręczenie wszelkiej dokumentacji złożonej przez inwestora w sprawie. Zgodnie z art. 73 § 1 k.p.a. strona ma prawo wglądu w akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów zarówno w trakcie postępowania jak i po jego zakończeniu. Powyższe oznacza, iż prawo domagania się udostępnienia akt sprawy przysługuje podmiotowi, który ma przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Natomiast w myśl o art. 74 § 2 k.p.a. "Odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie." Postępowanie w sprawie udostępnienia akt w toku postępowania administracyjnego ma charakter incydentalny i zależny od postępowania głównego, a kręgu stron na potrzeby postępowania wpadkowego nie ustala się odrębnie niż na potrzeby postępowania głównego. Ani art. 73 i art. 74 k.p.a., ani jakikolwiek inny przepis nie kreuje odrębnego interesu prawnego w sposób odrębny i niezależny od interesu prawnego statuującego strony w postępowaniu głównym (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 148/16, wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 września 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 281/16, CBOSA). Kontrola legalności zaskarżonego orzeczenia sprowadza się do oceny, czy organ wydając zaskarżone postanowienie prawidłowo uznał, że skarżący nie posiadała w sprawie interesu prawnego, a tym samym nie mógł być uznany za stronę postępowania i nie przysługiwało mu prawo do wglądu w akta sprawy. Wskazać przede wszystkim należy, że orzekające w sprawie organy nie wyjaśniły w wydanych postanowieniach w sposób dostateczny, dlaczego skarżący nie został uznany za stronę postępowania. W postanowieniach jedynie arbitralnie wskazano na tę okoliczność, natomiast uzasadnienia postanowień nie przedstawiają, w sposób wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, stanu faktycznego. W szczególności nie opisano wzajemnego położenia działek względem działki skarżącego i kwestii ewentualnego oddziaływania planowanego obiektu na nieruchomość skarżącego, co nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy skarżącemu rzeczywiście nie przysługuje przymiot strony postępowania w związku z brakiem interesu prawnego. Na gruncie powyższego w sprawie nie można było jednoznacznie stwierdzić, czy stronie rzeczywiście nie przysługuje przymiot strony postępowania w związku z brakiem interesu prawnego. Sąd wskazuje, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej decyzji o pozwoleniu na budowę, interes prawny, o którym mowa w ww. art. 28 k.p.a., ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który, jako przepis szczególny względem przywołanego wyżej art. 28 k.p.a., ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar oddziaływania obiektu budowlanego należy natomiast rozumieć, zgodnie z unormowaniem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W każdym przypadku obszar oddziaływania obiektu musi być określony w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Samo subiektywne odczucie określonego podmiotu, że inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość nie jest wystarczające do uznania, że nieruchomość ta jest usytuowana w obszarze oddziaływania danego przedsięwzięcia. Interes prawny, będący konieczną przesłanką do uznania danego podmiotu za stronę postępowania musi istnieć obiektywnie, a nie odnosić się do subiektywnych odczuć. Należy wskazać, mając na uwadze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 12/08, że fakt "immisji pośrednich" z jednej nieruchomości na inną nie uzasadnia przyznania osobie poszkodowanej tymi niekorzystnymi oddziaływaniami przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Z definicji "obszaru oddziaływania obiektu" wynika bowiem, że chodzi o takie ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiadującego z obiektem terenu, które są skutkiem obowiązywania odrębnych przepisów. Ewentualne przekroczenie poziomu immisji pośrednich rodzi natomiast wyłącznie określone roszczenie o charakterze cywilnoprawnym, lecz nie daje praw strony w rozumieniu unormowań Prawa budowlanego. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 904/08 (publ. CBOSA) wyjaśnił, że nawet pewne ustalenia dotyczące uciążliwości związanych z działalnością powstających obiektów np. w postaci zwiększonego hałasu lub ruchu samochodowego nie należy utożsamiać z oceną obszaru oddziaływania realizowanych obiektów budowlanych na tereny sąsiadujące w rozumieniu cytowanych przepisów. Nie ulega wątpliwości, że organ prowadząc postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę powinien bardzo często uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, z drugiej zaś osób, których prawa mogą zostać poprzez realizację inwestycji naruszone. Czym innym jednak jest interes prawny, którego granice zakreślają powołane wyżej przepisy Prawa budowlanego, a czym innym postulaty, oczekiwania i życzenia obywateli dotyczące prowadzenia określonej polityki planowania przestrzennego i realizowanych inwestycji. Praktycznie każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów, co jednakże nie jest równoznaczne z przyznaniem tym osobom przymiotu strony zainteresowanej w administracyjnym rozstrzygnięciu dopuszczalności realizacji określonej inwestycji. O tym, czy określonemu podmiotowi przysługuje status strony, przesądzają przepisy prawa materialnego, przy czym interes prawny wyrażać się winien w możliwości zastosowania normy prawa materialnego w konkretnej sytuacji danego podmiotu prawa. W konsekwencji wskazać należy, że skoro skarżący (właściciel działki w obrębie geodezyjnym Gablin, o nr ewid. [...]) podnosił, iż w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej w obrębie geodezyjnym Gablin, nr dz. [...] zostanie ograniczone jego prawo własności, to rzeczą organu jest przede wszystkim ocena ewentualnego naruszenia decyzją o pozwoleniu na budowę jego prawa. Dopiero wyjaśnienie tej kwestii da orzekającym organom podstawę do przyznania bądź odmowy przyznania skarżącemu statusu strony, o którym mowa w art. 28 k.p.a. W przedmiotowej sprawie organ I instancji wskazał, że skarżący nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Organ II instancji wskazał jedynie, że z rozdzielnika akt wynika, iż skarżący nie został ujęty jako strona przedmiotowego postępowania. Organy w swoich postanowieniach nie uzasadniły tych ustaleń, nie opisały dokładnie stanu faktycznego sprawy i nie dokonały oceny ewentualnego oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomość skarżącego. Ustalenia organów nie zostały w żaden sposób przez nie uzasadnione i wyjaśnione, co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego postanowienia. Organy nie wyjaśniając, dlaczego skarżący nie ma statusu strony naruszyły art. 28 k.p.a. Ponownie prowadząc postępowanie organ dokona, w oparciu o przedstawione powyżej uwagi oceny ewentualnego oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomość skarżącego. W postanowieniach bowiem jedynie arbitralnie wskazano na to, że skarżący nie został uznany za stronę postępowania. Uzasadnienie postanowień nie przedstawia w sposób wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy stanu faktycznego, w szczególności nie opisano wzajemnego położenia działek względem działki skarżącego i kwestii ewentualnego oddziaływania planowanego obiektu na nieruchomość skarżącego. Na gruncie powyższego w sprawie nie można było stwierdzić, czy stronie rzeczywiście nie przysługuje przymiot strony postępowania w związku z brakiem interesu prawnego. Wątpliwości te organ w toku ponownie prowadzonego postępowania winien wyjaśnić, wyczerpująco przedstawić stan faktyczny i dokonać rozstrzygnięcia zgodnego z prawem uzasadniając je w sposób określony w art.107 § 3 k.p.a. Sąd wskazuje, że bezzasadne są wnioski skarżącego o zawieszenie przedmiotowego postępowania do momentu rozstrzygnięcia postępowań dotyczących decyzji Wójta Gminy Dominowo z dnia 18.06.2014 r. o uwarunkowaniach środowiskowych inwestycji prowadzonej przez [...] Sp. z o.o. oraz zażalenie skarżącego z dnia 11.04.2016 r. w przedmiocie "sprostowania błędu pisarskiego" zawartego w postanowieniu Starosty Średzkiego z dnia 03.03.2016 r. Rozstrzygnięcie wskazanych postępowań nie ma wpływu na możliwość organów do dokonania prawidłowej oceny i określenia, czy skarżącemu przysługuje w przedmiotowej sprawie status strony. W świetle powyższego, skoro zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie wydane zostały z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.