IV SA/Po 640/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić wpis od skargi w kwocie [...] ([...]) złotych Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] po rozpoznaniu wniosku S.Z. o ponowne rozpoznanie sprawy utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza O. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami, budowy dwóch zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekle, budowy dwóch zjazdów indywidualnych z drogi o nr [...] na terenie części działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości S., obręb N., gmina O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] stwierdziło również niedopuszczalność wniosku T.S. o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza O. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...]. T.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł. oraz określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżący w dniu 9 września 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia; (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; (5) wymienienie załączników. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Z kolei skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Wskazany wyżej wymóg określenia w skardze "naruszenia prawa lub interesu prawnego" nawiązuje do treści art. 50 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest "każdy, kto ma w tym interes prawny". Analiza treści unormowania art. 50 § 1 P.p.s.a. wskazuje, iż o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego – taką normą, która można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialno – prawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. Istnienia interesu prawnego należy zawsze poszukiwać w prawie materialnym, którego konkretna norma nabiera cech uprawnień lub obowiązków strony, przy rozstrzyganiu sprawy indywidualnej. W sprawie nie ulega wątpliwości, iż stroną postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza O. z dnia 12 stycznia 2010r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy nie był skarżący. Kontestowana w skardze decyzja została mu co prawda doręczana, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] stwierdziło również niedopuszczalność wniosku T.S. o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza O. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] z wuagi na brak statusu strony. Mając na uwadze okoliczność, iż doręczenie decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] , nie przyznaje mu interesu prawnego przejawiającego się w uprawnieniu do wniesienia skargi od w/w decyzji, a skarżący pomimo zobowiązania przez Sąd, nie określił naruszenia jego prawa lub interesu prawnego, skargę T.S. należało odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. o zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a.