IV SA/Po 642/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2021 r. sprawy ze skargi P. o. z siedzibą w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia P. J. (dalej również jako: "Skarżąca") na zawiadomienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2021r. nr [...] o wyznaczeniu na dzień [...] kwietnia 2021 r. terminu załatwienia sprawy o udzielenie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów z terenu działek nr [...] i nr [...], ark. [...], obręb J., położonych przy ul. [...] w P.. Powyższe postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2021r. nr [...] Prezydent Miasta P. poinformował na podstawie art. 36 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020, poz. 256), że z powodu konieczności przeprowadzenia wymaganych przepisami prawa czynności procesowych termin załatwienia sprawy o udzielenie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów z terenu działek nr [...] i nr [...], ark. [...], obręb J., położonych przy ul. [...] w P. ustala się na dzień [...] kwietnia 2021 r. (k.236 akt adm.). W reakcji na wskazane zawiadomienie Skarżąca wystosowała - dwa - pisma, sporządzone [...] kwietnia 2021 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. P. J. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego "Ponaglenie w przedmiocie zakończenia postępowania" w sprawie nr [...] (k. 306 akt adm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] maja 2021 roku nr [...] stwierdziło, że Prezydent Miasta P. nie dopuścił się bezczynności (k.291 akt adm.). Skarga na to postanowienie została zarejestrowana i odrzucona następnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2021 r., pod sygn. IV SA/Po 643/21. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. P. J. wniosła również zażalenie w sprawie nr [...] "na postanowienie z dnia [...] marca 2021 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia postępowania" (k. 307 akt adm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia P. J. na zawiadomienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2021r. nr [...] o wyznaczeniu na dzień [...] kwietnia 2021 r. terminu załatwienia sprawy o udzielenie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów z terenu działek nr [...] i nr [...], ark. [...], obręb J., położonych przy ul. [...] w P. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. zatytułowanym "Zażalenie na postanowienie z dnia [...] maja 2021 roku w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia postępowania". P. J. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę podnosząc, że zażalenie zostało wniesione zgodnie z pouczeniem organu I instancji. W treści pisma Spółka wskazała, że zaskarża postanowienie w całości i wnosi o niezwłoczne zakończenie postępowania i wydanie decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę do sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 – dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Na wstępie należy wyjaśnić, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a., które to przepisy pozwalają na rozpoznanie sprawy we wskazanym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie kończące postępowanie (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Zaskarżonym postanowieniem Kolegium - zakończyło postępowanie - wywołane zażaleniem P. J. "na postanowienie z dnia [...] marca 2021 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia postępowania". Uznając zatem skargę za dopuszczalną, Sąd dokonał oceny jej zasadności. Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego - które miało wpływ na wynik sprawy - jak również przepisów postępowania, które - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł też naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że uchylenie postanowienia z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczenia, bowiem może ono nastąpić tylko wówczas, jeżeli uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, przez możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść postanowienia (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 458). Jednocześnie przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji gdy przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść orzeczenia byłaby taka sama (por. A. Kabat [w;] B. Dauter, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 624). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd musi zatem mieć na uwadze, czy uchylenie zaskarżonego aktu z uwagi na stwierdzone uchybienia może doprowadzić do wydania postanowienia o innej treści na skutek ponownego rozpoznania sprawy. Kwestią bezsporną w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że strona Skarżąca wniosła zażalenie na "postanowienie. w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia postępowania. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020, poz. 256 – dalej jako: k.p.a.). Na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ustawodawca nie określa w jakiej formie organ powinien zawiadomić stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że zawiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy powinno – stosownie do art. 123 – mieć formę niezaskarżalnego postanowienia (por. G. Łaszczyca, Postanowienie administracyjne w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2011, s. 165; J. Borkowski, B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, s. 290; wyrok WSA w Poznaniu z 25.08.2009 r., II SAB/Po 9/09 [za:] A. Golęba [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2019, art. 36.). Jakkolwiek, stanowisko to nie jest całkowicie jednolite (por. P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2017, s. 190). Nie budzi wątpliwości Sądu, że zawiadomienie z art. 36 § 1 k.p.a. może mieć formę postanowienia, ponieważ dotyczy kwestii wynikającej w toku postępowania, nierozstrzygającej o istocie sprawy (art. 123 § 2 k.p.a.). Nadto zawiadomienie takie jest czynnością procesową organu podejmowaną wobec strony, oddziaływającą na jej sytuację procesową (wyznacza nowy termin załatwienia sprawy) i materialnoprawną (zwłoka w załatwieniu sprawy może stanowić podstawę odpowiedzialności za szkodę). W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wymagało, czy na zawiadomienie (postanowienie) wydane w związku z art. 36 § 1 k.p.a. służy zażalenie. Wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie - tylko - gdy kodeks tak stanowi. Jednocześnie, z art. 36 § 1 k.p.a. nie wynika, aby na zawiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu sprawy wydane w formie postanowienia, zażalenie przysługiwało. W tym stanie rzeczy prawidłowo w zaskarżonym zawiadomieniu (postanowieniu) Kolegium zastosowało art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a., ponieważ wniesione zażalenie było niedopuszczalne. Niezaskarżalność danego postanowienia wydanego przez organ administracji publicznej oznaczać musi, że wniesiony przez stronę środek zaskarżenia jest niedopuszczalny z przyczyn przedmiotowych. Odnosząc się do zarzutu skargi sprowadzającego się w istocie do kwestii przewlekłego prowadzenia postępowania wskazać należy, że przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Kolegium z dnia [...] maja 2021 r. i to jego prawidłowość badał Sąd. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje natomiast oceny, czy organ dochował terminów załatwienia sprawy, o których mowa w art. 35 § 3 k.p.a. Jednocześnie zauważyć trzeba, że Skarżąca skorzystała z możliwości złożenia ponaglenia (k. 306 akt adm.), i to działanie otworzyło jej drogę do złożenia skargi na opieszałość organu. Jeżeli taka skarga zostanie wniesiona do sądu administracyjnego, wówczas Sąd będzie mógł zbadać sprawność postępowania organu, którego działania skarga ta będzie dotyczyć. Ustosunkowując się do treści skargi należy też zauważyć, że w zawiadomieniu z dnia [...] marca 2021 r. (k.236 akt adm.) Skarżąca została pouczona o możliwości wniesienia ponaglenia (co uczyniła), a nie zażalenia (czego dotyczy skarga w niniejszej sprawie). Jeżeli jednak nawet organ błędnie pouczyłby Skarżącą o przysługującym jej zażaleniu, to podkreślić trzeba, że błędne pouczenie nie kreuje środka zaskarżenia, który z mocy ustawy jest wyłączony. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.