IV SA/Po 649/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie NSA Jerzy Stankowski WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2011 r. sprawy ze skargi P. Z. "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] (dalej decyzja nr [...]), Prezydent Miasta P. (dalej Prezydent albo organ I instancji) działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) i art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości oraz przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. 2007 r., nr 70, poz. 473 ze zm., dalej ustawa o wychowaniu w trzeźwości) cofnął udzielone przez siebie zezwolenie z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] P. Z., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" (dalej Zainteresowany, Odwołujący albo Skarżący) na podawanie napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży znajdującym się w P. przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przez Zainteresowanego z powodu braku ważnego tytułu prawnego do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych. Związek Polskich Artystów P. Okręg P. (dalej ZPAP Okręg P.), będący głównym najemcą od Miasta P. lokalu użytkowego położonego przy ulicy [...] w P., poinformował Urząd pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r., że w dniu [...] listopada 2008 r. nastąpiło wypowiedzenie Zainteresowanemu umowy podnajmu lokalu położonego w P. przy ul. [...] ze skutkiem natychmiastowym. Sąd Rejonowy P. Stare Miasto Wydział I Cywilny w dniu [...] lipca 2009 r. wydał wyrok zaoczny, zgodnie z którym Wnioskodawca otrzymał nakaz eksmisji z w/w lokalu. Zgodnie z art. 18 ust. 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu sprzedaży lub poza miejscem sprzedaży jest posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży. Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych cofa się w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych (art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości). Skoro Zainteresowany nie posiada ważnego tytułu prawnego do lokalu przy ulicy [...] w P., organ I instancji cofnął Mu udzielone przez siebie zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych (k. 2 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] września 2009 r. Zainteresowany złożył odwołanie od decyzji Prezydenta nr [...], wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania cywilnego, którego przedmiotem jest wykazanie tytułu prawnego do lokalu znajdującego się przy ulicy [...] w P., będącego punktem sprzedaży napojów alkoholowych, gdyż w chwili obecnej wydana decyzja pozbawiona jest podstaw faktycznych i prawnych. Zdaniem Odwołującego, decyzja Prezydenta jest przedwczesna i oderwana od stanu faktycznego i prawnego sprawy. Odwołujący podkreślił, że nie otrzymał żadnej informacji od "swego podwynajmującego" ZPAP w W. o rozwiązaniu umowy podnajmu. "Donosiciel ZPAP w P. w swym donosie" również nie wykazał tej okoliczności. Z kolei ZPAP w P., nigdy oficjalnie nie powiadomiło Odwołującego, że jest "podnajemcą" przedmiotowego lokalu na ul. [...] i nie okazało jakiegokolwiek tytułu prawnego do tego lokalu. W "donosie ZPAP w P." również ta okoliczność nie została wykazana. Nie jest prawdą twierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakoby ZPAP w P. wypowiedział Odwołującemu umowę podnajmu. Zarząd ZPAP w P. nie mógł wypowiedzieć umowy podnajmu z ZPAP w W., bowiem nigdy nie był stroną tej umowy. W uzasadnieniu decyzji Prezydenta wskazano, że Sąd Rejonowy w P. wydał wyrok zaoczny, w którym nakazał eksmisję z zajmowanych lokali. Odwołujący złożył od tego wyroku sprzeciw, który został przez Sąd uwzględniony, a nadto Sąd Rejonowy P. - Stare Miasto w P. postanowieniem dnia [...] września 2009 r., [...], zawiesił rygor natychmiastowej wykonalności wyroku zaocznego. Sąd wyznaczył rozprawę na dzień [...] października 2009 r. Sprawa sądowa jest w toku i nie ma podstaw twierdzić, jakoby Odwołujący został prawomocnie pozbawiony tytułu prawnego do lokalu. Do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Sąd, czy posiada On tytuł prawny do lokalu, jakiekolwiek twierdzenia czy to Miasta P., czy ZPAP w P. są bezpodstawne, bowiem nikt nie wykazał, że ZPAP w W. rozwiązał z Odwołującym umowę najmu. Z tego powodu odpada przyczyna cofnięcia koncesji na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości. W związku z tym zasadny jest wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania cywilnego przed Sądem Rejonowym P. - Stare Miasto w P. (k. 15-16 akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] (dalej decyzja nr [...]), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO albo Kolegium) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta nr [...]. W uzasadnieniu SKO przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania. Kolegium stwierdziło, że warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu sprzedaży jak i poza miejscem sprzedaży jest posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży (art. 18 ust. 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości). Pismem z [...] listopada 2008 r. ZPAP Okręg P. rozwiązał z Odwołującym umowę podnajmu lokalu przy ul. [...] w P., w którym prowadzona jest sprzedaż i podawanie alkoholu. Umowę podnajmu lokalu Odwołujący zawierał w dniu [...] grudnia 2004 r. z wynajmującym ZPAP z siedzibą w W. Jednakże w dniu [...] lipca 2008 r. Miasto P. podpisało umowę najmu przedmiotowego lokalu ze ZPAP z siedzibą w P. Dlatego też, ze względu na nie płacenie przez Odwołującego czynszu, ZPAP Okręg P., jako główny najemca, pismem z [...] listopada 2008 r. wypowiedział umowę podnajmu. Nakaz opuszczenia i opróżnienia lokalu nakazał Odwołującemu Sąd Rejonowy P.-Stare Miasto Wydział I Cywilny w sprawie [...], nadając wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. Jednakże na skutek nieprawidłowego doręczenia stronie zawiadomienia o rozprawie sądowej Odwołujący złożył sprzeciw z wnioskiem o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności wyroku, udowadniając w Sądzie, że jego niestawiennictwo było przezeń niezawinione. Mając to na względzie, postanowieniem z [...] września 2009 r. Sąd Rejonowy P. - Stare Miasto zawiesił rygor natychmiastowej wykonalności wyroku o eksmisję. Nie oznacza to, że Podnajmujący nie podjął informacji o wypowiedzeniu umowy podnajmu przez ZPAP Okręg P. - następcę prawnego ZPAP z siedzibą w W. Zdaniem SKO, wypowiedzenie umowy podnajmu oznacza, że Odwołujący prowadzi w lokalu przy ul. [...] sprzedaż alkoholu z naruszeniem przepisów wynikających z ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Oznacza to, że w przedmiotowym lokalu zasady sprzedaży alkoholu nie są przestrzegane. Prowadzący sprzedaż alkoholu w danym lokalu nie posiada bowiem tytułu prawnego do lokalu. Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych cofa się w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Mając powyższe na uwadze organ I instancji miał podstawy do cofnięcia zezwolenia, co też uczynił. Postępowanie przed Sądem Rejonowym w P. dotyczy eksmisji podnajemcy z przedmiotowego lokalu, nie zaś najemcy. Umowa podnajmu z najemcą została wypowiedziana z dniem [...] listopada 2008 r., a w Sądzie toczy się postępowanie w sprawie eksmisji podnajmującego lokal, co nie zmienia faktu, że Odwołujący nie może okazać się tytułem prawnym do tego lokalu. Dlatego, zdaniem Kolegium, organ cofający zezwolenie nie miał powodów do zawieszania postępowania. Sprawa eksmisji między podnajemcą i najemcą jest sprawą cywilną między nimi, nieistotną dla organu zarówno wydającego zezwolenie jak i organu odwoławczego (k. 43-46 akt administracyjnych). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) z dnia [...] czerwca 2010 r. P. Z. wniósł o uchylenie decyzji SKO nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta nr [...], i o umorzenie postępowania lub o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzji SKO Skarżący zarzucił naruszenie: a/ art. 18 ust. 7 w zw. z art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości przez uznanie, że wobec wypowiedzenia Skarżącemu w dniu 19 listopada 2008 r. umowy podnajmu lokalu przez ZPAP Okręg P., Skarżący nie posiada tytułu prawnego do lokalu, a w konsekwencji zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych winno być cofnięte; b/ art. 7, 77 i art. 107 § 3 kpa; c/ art. 10 § 1 kpa przez nie pouczenie strony o prawie zapoznania się ze zgromadzonymi w sprawie materiałami. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że ZPAP Okręg P. nigdy nie powiadomił Skarżącego, że jest podnajemcą przedmiotowego lokalu przy ul. [...]j. Skoro więc ZPAP Okręg P. nigdy nie był stroną umowy najmu, łączącej Skarżącego ze ZPAP Zarząd Główny w W., ZPAP Okręg P. nie mógł na żadnym etapie i pod żadnymi warunkami wypowiedzieć tej umowy. W konsekwencji Skarżący dysponuje tytułem prawnym do lokalu, wobec czego cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu należy uznać za całkowicie nieuzasadnione. Kwestia braku posiadania przez Skarżącego tytułu prawnego do lokalu jest podnoszona przez ZPAP Okręg P. na drodze postępowania cywilnego. Postępowanie w tym zakresie (na skutek złożonego przez Skarżącego sprzeciwu od wyroku zaocznego) toczy się przed Sądem Rejonowym P. - Stare Miasto w P. pod sygn. akt [...]. Mimo, że SKO powzięło informację o tym, że Skarżący również w postępowaniu cywilnym kwestionuje fakt skutecznego wypowiedzenia Mu umowy najmu przez ZPAP Okręg P., w dalszym ciągu stoi na stanowisku, że umowa ta została skutecznie wypowiedziana. Organy administracyjne przeprowadziły więc w tym zakresie własne ustalenia, nie czekając na rozstrzygniecie w tym zakresie Sądu cywilnego. Z zaskarżonej decyzji nie wynika jednak, na podstawie jakich dowodów ustalenia te zostały poczynione. Skarżący konsekwentnie twierdzi, że dysponuje wiążącą go umową najmu (a więc posiada tytuł do lokalu) a postępowanie eksmisyjne nie zostało jeszcze zakończone nawet przed Sądem I Instancji. Twierdzenie organu, że umowa podnajmu z najemcą została wypowiedziana z dniem [...] listopada 2008 r. jest w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu całkowicie nieuzasadnione. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem SKO, który twierdzi, że "sprawa eksmisji między najemcą i podnajemcą jest sprawą cywilną między nimi a nieistotną dla organu zarówno wydającego zezwolenie jak i odwoławczego". Sprawa ta niewątpliwie jest istotna dla niniejszego postępowania administracyjnego, bowiem dopiero w tamtym cywilnym postępowaniu sądowym po rozpoznaniu złożonych przez strony wniosków dowodowych, Sąd rozstrzygnie kwestię posiadania przez Skarżącego tytułu prawnego do lokalu. Zatem sprawa ta ma niezwykle istotne znaczenie dla niniejszego postępowania. Organ II instancji naruszył art. 7 i 77 kpa. SKO zobowiązane było do rzetelnego przeanalizowania przedstawionych mu przez Stronę w odwołaniu okoliczności dotyczących braku możliwości wypowiedzenia Skarżącemu w dniu [...] listopada 2008 r. przez ZPAP Oddział w P. umowy podnajmu. Tymczasem SKO ograniczyło się wyłącznie do stwierdzenia, że takie skuteczne wypowiedzenie w/w umowy miało miejsce, nie wskazując na podstawie jakich dowodów powyższych ustaleń dokonał. Nie uzasadniło swej decyzji w sposób zrozumiały dla obywatela, czym naruszyło art. 11 kpa. Okoliczności podniesione przez Skarżącego w odwołaniu w żadnym stopniu nie zostały przeanalizowane przez organ odwoławczy, który autorytatywnie, bez przeprowadzenia wnikliwego postępowania stwierdził po stronie Skarżącego brak tytułu prawnego do lokalu. Zdaniem Skarżącego organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada regułom wskazanym w tym przepisie, jest lakoniczne i ogólnikowe. W szczególności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazano faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarogodności i mocy dowodowej. Organ w treści uzasadnienia faktycznie nie odniósł się do zarzutów podniesionych przez Skarżącego w odwołaniu, mimo że Skarżący wskazał na konkretne okoliczności przemawiające przeciwko uznaniu skuteczności wypowiedzenia umowy najmu dokonanego w dniu [...] listopada 2008 r. W niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 10 § 1 kpa. Wbrew wyraźnej dyspozycji tego przepisu, organ odwoławczy nie pouczył Strony o prawie zapoznania się z materiałami zgromadzonymi w postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów (k. 2-6 akt IV SA/Po 649/10). Odpowiadając pismem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie, ugruntowując dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji nr [...] (k. 7-9 akt IV SA/Po 649/10). Pismem z dnia [...] marca 2011 r. ZPAP Okręg P. wniósł o oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej. W uzasadnieniu podniesiono, że postępowanie eksmisyjne prowadzone przeciwko Skarżącemu zakończyło się wydaniem przez Sąd I instancji w dniu [...] października 2010 r., sygn. akt [...] wyroku utrzymującego w mocy nakaz eksmisji Skarżącego z zajmowanego bezprawnie lokalu. Obecnie sprawa znajduje się na etapie uzupełniania braków formalnych apelacji. Skarżący od 2009 r. aż do dziś nie płaci czynszu za oba lokale (k. 110-112 akt IV SA/Po 649/10). Postanowieniem z [...] września 2010 r. [...], WSA odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z [...] listopada 2010 r. [...], Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącego na powyższe postanowienie WSA (k. 26, 63 akt IV SA/Po 649/10). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Badając zgodność z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. podziela ustalenia faktyczne zawarte w zaskarżonej decyzji, w tej części, w której Kolegium ustaliło, że w dacie wydania decyzji I i II instancji, P. Z. nie posiadał tytułu prawnego do lokali, położonych w P. przy ul. [...], będących przedmiotem dwu umów podnajmu, uprzednio zawartych dnia: [...] czerwca 2004 r. i [...] grudnia 2004 r. Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. ustalił, co następuje: Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Skarżący zwrócił się do Prezydenta z wnioskiem o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Do wniosku Skarżący dołączył umowę podnajmu dnia [...] grudnia 2004 r., w której ZPAP z siedzibą w W. oświadczył w § 1, że posiada prawo podnajmu pomieszczeń, położonych w P. przy ul. [...]: na parterze o powierzchni [...] m2 i w piwnicach o powierzchni [...] m2, będących przedmiotem umowy na podstawie umowy najmu z dnia [...] grudnia 1998 r. wraz z aneksem z dnia [...] listopada 2001 r., zawartej z Miastem P., ZPAP z siedzibą w W. podnajął P. Z. opisany w § 1 tej umowy lokal. Owa umowa podnajmu została zawarta na czas oznaczony od [...] czerwca 2004 r. do [...] listopada 2011 r. (k. 12-13, 7-4 akt administracyjnych [...]; 30-33 akt administracyjnych załączonych do akt IV SA/Po 649/10). Kolejną umową podnajmu (omyłkowo nazwaną "Umową najmu") na czas oznaczony od dnia [...] listopada 2004 r. do [...] listopada 2011 r., lokalu użytkowego, położonego w P. przy ul. [...], zawartą z ZPAP z siedzibą w W. w dniu z [...] czerwca 2004 r.; umową z [...] czerwca 2004 r. ZPAP z siedzibą w W. podnajął Skarżącemu lokal położony w P. przy ul. [...], znajdujący się na I piętrze o powierzchni [...] m2 (k. 34-36 akt administracyjnych załączonych do akt IV SA/Po 649/10). W 2004 r. najemcą tych lokali był ZPAP z siedzibą w W., na podstawie umowy zawartej z Miastem P. z dnia [...] grudnia 1998 r. i aneksu z dnia [...] listopada 2001 r. ZPAP Okręg P. podjął starania o przejęcie najmu obu lokali. ZPAP z siedzibą w W. i Miasto P. (będące wynajmującym obu lokali i właścicielem nieruchomości zabudowanej wielokondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym, położonej w Poznaniu przy ul. [...]), wyrazili na to zgodę. Umową z dnia [...] lipca 2008 r. najemcą lokali użytkowych (w tym: znajdującego się na I piętrze o powierzchni [...] m2, jak i na parterze o powierzchni [...] m2 i w piwnicach o powierzchni [...] m2), położonych w budynku przy ul. [...] w P. z Miastem P., w miejsce ZPAP z siedzibą w W., stał się ZPAP Okręg P. (k. 30-33 akt administracyjnych DG.III 64352-9/09; k. 85-96 akt IV SA/Po 649/10). Prezydent decyzją z [...] grudnia 2008 r. nr [...] udzielił Skarżącemu zezwolenia na podawanie w lokalu typu "[...]" pod adresem [...] P., ul. [...] napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa), w okresie od dnia [...] grudnia 2008 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. (k. 16 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Zarząd Okręgowy ZPAP z siedzibą w P., jako następca prawny ZPAP z siedzibą w W. oświadczył, że wypowiada Skarżącemu ze skutkiem natychmiastowym umowę podnajmu lokalu użytkowego położonego w P. przy ul. [...] na parterze i w piwnicy o łącznej powierzchni [...] m2, z powodu zwłoki w zapłacie czynszu za kolejne dwa miesiące, wnosząc o opróżnienie, opuszczenie i wydanie w/w lokalu użytkowego w terminie 7 dni od doręczenia pisma o wypowiedzeniu (k. 65 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Zarząd Okręgowy ZPAP z siedzibą w P., jako następca prawny ZPAP z siedzibą w W. oświadczył, że wypowiada Skarżącemu ze skutkiem natychmiastowym umowę podnajmu z dnia [...] czerwca 2004 r. lokalu użytkowego położonego w P. przy ul. [...] na pierwszym piętrze o powierzchni [...] m2. Żadnego z tych pism Skarżący nie odebrał i od sierpnia 2008 r. nie płaci (ani ZPAP Okręgowi P., ani ZPAP z siedzibą w W.), jakichkolwiek kwot tytułem czynszu podnajmu tych lokali ani tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie z tych lokali (k. 28, 65 akt administracyjnych; k. 86-96,111, 126-130 akt IV SA/Po 649/10). O wypowiedzeniu Skarżącemu umowy podnajmu lokalu użytkowego ZPAP Okręg P. poinformował pismem z dnia [...] września 2009 r. Urząd Miasta P. Wyrokiem zaocznym z dnia [...] lipca 2009 r. [...] Sąd Rejonowy P.-Stare Miasto w P., w sprawie z powództwa ZPAP Okręg P. przeciwko Skarżącemu, nakazał pozwanemu, by opuścił, opróżnił i wydał powodowi wraz z osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi lokal użytkowy położony w P. przy ul. [...] na pierwszym piętrze o łącznej powierzchni [...] m2 oraz lokal użytkowy położony w P. przy ul. [...] na parterze i w piwnicy o łącznej powierzchni [...] m2 (punkt I wyroku); zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt II wyroku); wyrokowi nadał rygor natychmiastowej wykonalności (pkt III wyroku – k. 66-67 akt administracyjnych). Postanowieniem z [...] września 2009 r. [...], Sąd Rejonowy P.-Stare Miasto w P. zawiesił rygor natychmiastowej wykonalności nadany wyrokowi zaocznemu z dnia [...] lipca 2009 r. [...] (k. 6-8 akt administracyjnych). Wyrokiem z [...] sierpnia 2010 r. [...], Sąd Rejonowy P. - Stare Miasto w P. utrzymał w całości w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego P. – Stare Miasto w P. z dnia [...] lipca 2009 r. [...] (k. 86-96 akt IV SA/Po 649/10). Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2010 r. [...], Sąd Rejonowy P. – Stare Miasto w P. w sprawie z powództwa ZPAP Okręg P. przeciwko Skarżącemu o zapłatę, zasądził od P. Z. na rzecz powoda kwotę [...] zł z odsetkami w wysokości ustawowo określonej od dnia [...] lipca 2009 r. (punkt 1 wyroku), oddalając powództwo w pozostałej części (punkt 2 wyroku), rozdzielił stosunkowo koszty procesu między stronami, obciążając nimi ZPAP Oddział P. w 26%, a P. Z. w 74% (punkt 3 wyroku; k. 127 akt IV SA/Po 649/10). Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] czerwca 2010 r. [...], Sąd Okręgowy w P. zmienił wyrok Sądu Rejonowego P, – Stare Miasto w P. z dnia [...] stycznia 2010 r., [...] w ten sposób, że w punkcie I.1 zasądził od P. Z. na rzecz powoda kwotę [...] zł z ustawowymi odsetkami od dnia [...] lipca 2009 r. do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie (punkt 1 wyroku litera a), w punkcie I.2 znosząc wzajemnie koszty postępowania miedzy stronami (punkt 1 wyroku litera b); w punkcie II.1 zasądzając od P. Z. na rzecz powoda kwotę [...] zł z ustawowymi odsetkami od dnia [...]9 lipca 2009 r. do dnia zapłaty, w pozostałym zakresie oddalając powództwo (punkt 1 wyroku litera c); w punkcie II.2 znosząc wzajemnie koszty postępowania pomiędzy stronami (punkt 1 wyroku litera d); w pozostałym zakresie oddalając apelację ZPAP Okręgu P. (punkt 2 wyroku), znosząc wzajemnie koszty postępowania pomiędzy stronami (punkt 3 wyroku – k. 128-129 akt IV SA/Po 649/10). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy wymienionych wyżej dokumentów i odpisów dokumentów, mających charakter zarówno dokumentów urzędowych, jak i prywatnych. Sąd dał wiarę wskazanym dokumentom i odpisom dokumentów, bowiem nie zostały one zakwestionowane przez Strony i nie nasunęły Sądowi wątpliwości co do ich autentyczności i wiarogodności, pozostając niesprzecznymi w zakresie zdarzeń procesowych z twierdzeniami Skarżącego, który jedynie odmiennie oceniał ich skutki materialnoprawne (106 § 5 ppsa w zw. z – odpowiednio - art. 244 § 1 i art. 245 kpc, i – odpowiednio – art. 252 i 253 kpc; postanowienie SN z 27.1.2006 r. III CK 369/05, OSNC 11/06/187; T. Ereciński w: Kodeks postępowania cywilnego Komentarz LexisNexis 2009 t. 1 s. 707 uw. 32). Stosownie do art. 18 ust. 6 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy dołączyć dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych. Zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży. Z kolei art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości statuuje przesłanki cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, spośród których jedną z nich jest nieprzestrzeganie określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych (art. 18 ust. 10 pkt 2 powołanej ustawy). W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji trafnie uznały, że Skarżący utracił tytuł prawny do obu lokali użytkowych, położonych w P. przy ul. [...] określając je słowami ustawy jako "lokal"; k. 45-44, 2 akt administracyjnych) i nie posiadał go w dniu wydania decyzji I, jak i II instancji. Rozważając stan prawny sprawy organy obu instancji pominęły dyspozycję art. 668 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm., dalej kc), zgodnie z którym stosunek wynikający z zawartej przez najemcę umowy o bezpłatne używanie lub podnajem rozwiązuje się z mocy prawa najpóźniej z chwilą zakończenia stosunku najmu (H. Ciepła w: G. Bieniek, H. Ciepła, S. Dmowski, J. Gudowski, K. Kołakowski, M. Sychowicz, T. Wiśniewski, Cz. Żuławska "Komentarz do kodeksu cywilnego. Zobowiązania" LexisNexis 2009 t. 2 s. 354 uw. 4 do art. 668). Umowa podnajmu nie może trwać dłużej niż sam najem (umowa główna) i rozwiązuje się z mocy samego prawa najpóźniej z chwilą jego zakończenia (art. 668 § 2 kc; F. Błahuta w: "Kodeks cywilny. Komentarz" W. Pr. 1972 t. 2 s. 1461; J. Jezioro w: red. E. Gniewek "Kodeks cywilny. Komentarz" C.H. Beck 2008 s. 1125 uw. 5). Skarżący zawarł z ZPAP z siedzibą w Warszawie dnia [...] czerwca 2004 r. umowę podnajmu lokalu użytkowego o powierzchni [...] m2, położonego na pierwszym piętrze, a dnia [...] grudnia 2004 r. umowę podnajmu lokalu o powierzchni [...] m2, położonego na parterze i [...] m2, położonego piwnicy przy ul. [...] w P. Stosunek wynikający z owych umów podnajmu rozwiązał się najpóźniej z chwilą zakończenia stosunku najmu – to jest z dniem [...] lipca 2008 r., gdy Miasto P. zawarło umowę najmu tych samych lokali z ZPAP Okręgiem P., a nie dopiero z dniem wypowiedzenia przez ZPAP Okręg P. umowy podnajmu Skarżącemu, tj. dnia [...] listopada 2008 r. W dniu [...] listopada 2008 r. jak i w dniu [...] grudnia 2008 r. stosunek podnajmu obu lokali już nie istniał, bowiem rozwiązał się z mocy prawa z dniem [...] lipca 2008 r. Uchybienie to nie miało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, skoro organy obu instancji w prawidłowy sposób ustaliły brak po stronie Skarżącego tytułu prawnego do zajmowania lokalu użytkowego w dacie decyzji obu instancji. Tym samym nietrafnie Skarżący zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego (art. 18 ust. 7 w zw. z art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości). Wobec nie płacenia czynszu podnajmu za oba lokale od sierpnia 2008 r., nie doszło do nawiązania nowego stosunku podnajmu obu lokali, ani w sposób wyraźny, ani w sposób dorozumiany. Do przeciwnych wniosków nie prowadzą twierdzenia Skarżącego o faktach – Skarżący miał świadomość utraty tytułu prawnego do lokalu nie później niż po uzyskaniu wiadomości o piśmie od ZPAP Oddziału P. z dnia [...] listopada 2008 r., nawet jeżeli Skarżący odmiennie (acz błędnie) ocenia skutki tych zdarzeń prawnych. Dysponując powyższym materiałem dowodowym organy obu instancji prawidłowo uznały, że Skarżący utracił tytuł prawny do obu zajmowanych lokali użytkowych, co skutkowało obligatoryjnym cofnięciem Mu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Stwierdzając utratę tytułu prawnego do zajmowania przez Skarżącego lokali przy ul. [...] w P. (choć z częściowo błędnym uzasadnieniem), organy obu instancji nie były zobowiązane do zawieszenia postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z powodu toczącego się przed Sądem Rejonowym P. – Stare Miasto w P. postępowania w przedmiocie eksmisji Skarżącego z zajmowanych przezeń lokali użytkowych. Czym innym jest bowiem utrata samego tytułu prawnego do lokali, a czym innym powództwo windykacyjne, mające na celu wydanie wynajmującemu bezprawnie zajętej rzeczy. W ustawie o wychowaniu w trzeźwości przesłanką cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest utrata tytułu prawnego do lokalu, a nie faktyczna możliwość posiadania lokalu. Przesądziwszy kluczową dla niniejszej sprawy przesłankę cofnięcia zezwolenia, organy obu instancji nie były obowiązane do prowadzenia dalszego postępowania dowodowego, jak o to wnosił Skarżący, w dalszym ciągu błędnie podnosząc istnienie tytułu prawnego do zajmowanych lokali przy ul. [...]. Mimo zatem, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest dostatecznie starannie sporządzone, uchybienie art. 107 § 3 kpa nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Naruszenie art. 10 § 1 kpa nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Zainteresowany przez całe postępowania aktywnie w nim uczestniczył, składał pisma i wnioski dowodowe. W skardze nie wykazał, w jaki sposób naruszenie art. 10 § 1 kpa wpłynęło na wynik sprawy – w szczególności nie przedstawił żadnego dowodu, który prowadzić mógł do ustaleń odmiennych w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, niźli przyjęte przez organ odwoławczy. W sprawie nie doszło do naruszenia zasady wyjaśniania zasadności przesłanek (art. 11 kpa). Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.