IV SA/Po 650/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-09-13

Skład orzekający: Maciej Busz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odebranie wezwania sądowego przez pracownika podmiotu, w którym strona prowadzi działalność gospodarczą, stanowi podstawę do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jeśli strona twierdzi, że osoba ta nie była uprawniona do odbioru korespondencji?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych, uznając, że odebranie wezwania przez pracownika podmiotu, w którym strona prowadzi działalność gospodarczą, nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Strona powinna była zadbać o odbiór korespondencji pod wskazanym adresem, a samo oświadczenie o braku uprawnienia odbiorcy nie obala domniemania skuteczności doręczenia.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu. Wezwanie zostało doręczone pracownicy podmiotu, w którym skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, twierdząc, że nie dochował terminu bez swojej winy, gdyż wezwanie odebrała osoba nieuprawniona podczas jego urlopu. Sąd odmówił przywrócenia terminu.
Rozstrzygnięcie
Postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i do uiszczenia wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S., E. C., A. S., K. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych w sprawie ze skargi G. Szarka, E. C.., A. S., K. S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i do uiszczenia wpisu od skargi G. S., E. C., A. S. oraz K. S. reprezentowani przez G. S. pismem z dnia [...] lipca 2016 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., znak [...]. G. S. jako skarżący i pełnomocnik skarżących został wezwany w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 sierpnia 2016 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi oraz złożenia pełnomocnictw do działania w imieniu ww. skarżących przed sądem administracyjnym. Ponadto został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. G. S. został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia braków formalnych lub nieuiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] sierpnia 2016 r. (k. [...] akt sądowych). G. S. pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. (wysłane w dniu [...] sierpnia 2016 r.) wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Jednocześnie dołączył 5 odpisów skargi, potwierdzenie dokonania wpisu od skargi, odpis pełnomocnictwa od E. C., pełnomocnictwo od A. S. i kserokopię pełnomocnictwa od K. S. (oryginał pełnomocnictwa został przesłany tego samego dnia, tj. [...] sierpnia 2016 r. przez K. S.). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie dochował terminu nieświadomie i niecelowo i bez swojej winy. Skarżący wskazał, że jest współwłaścicielem lokalu, w którym jego żona prowadzi zakład fotograficzny, gdzie zatrudniona jest U. J. Wskazał, że przedmiotowe wezwanie zostało doręczone podczas jego nieobecności (przebywał na urlopie) U. J., która będąc pracownikiem we wskazanym miejscu doręczeń, nie była uprawniona do odbioru korespondencji kierowanej do skarżącego. Skarżący wskazał, że o wezwaniu dowiedział się w dniu [...] sierpnia 2016 r. po powrocie z urlopu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu, uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu nie stanowi odebranie korespondencji przez osobę nieuprawnioną przebywającą pod adresem wskazanym jako adres do doręczeń. Skoro skarżący wskazał Sądowi adres do doręczeń, winien być świadomym konsekwencji kierowania korespondencji na ten adres przez Sąd. Ewentualne utrudnienia związane z odbiorem korespondencji w lokalu, którego jest współwłaścicielem, a gdzie jego żona prowadzi działalność gospodarczą stanowią ryzyko skarżącego. W ocenie Sądu niedochowanie przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu swoich spraw. Odebranie korespondencji przez osobę nieuprawnioną musi być oczywiście ocenione jako prawnie bezskuteczne (por. postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2007 r., I OSK 911.07, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że domniemanie, iż przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji pod adresem wskazanym do doręczeń może być wzruszone. Okoliczność przemawiająca za wzruszeniem ww. domniemania powinna być jednak wykazana przez stronę, która wywodzi z tego skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że doręczenie ww. wezwania nastąpiło osobie nieuprawnionej. W sprawie nie przedłożono oświadczeń, ani ewentualnych stosownych dokumentów, na okoliczność kluczową dla oceny, czy U. J. była osobą nieuprawnioną do odbioru korespondencji kierowanej na adres do doręczeń wskazany przez skarżącego. Jednocześnie zdaniem Sądu, na gruncie badanej sprawy, uznanie zarzutu doręczenia pisma osobie nieuprawnionej tylko na podstawie złożonego oświadczenia o braku uprawnienia do odbioru pisma prowadziłoby w praktyce do możliwości podważenia skuteczności doręczenia większości pism. Przy takim założeniu strona postępowania sądowoadministracyjnego mogłaby bowiem w dowolnym czasie dokonywać czynności procesowe twierdząc, że odbiór przedmiotowej korespondencji nie został dokonany przez uprawnioną osobę. Taka wykładnia obwiązujących przepisów podważałaby pewność, co do skuteczności czynności podejmowanych w toku postępowania sądowoadministracyjnego i nie realizowałaby założenia racjonalności ustawodawcy. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżących został wezwany w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu oraz przedstawienia odpowiednich pełnomocnictw. Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] sierpnia 2016 r. U.J. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera adnotację: "prac", co sugeruje, że jest ona pracownikiem w miejscu doręczenia. Potwierdził to skarżący we wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu dopuszczenie do sytuacji, w której przesyłkę odbiera osoba nieuprawniona, przebywająca pod wskazanym adresem, nie może stanowić podstawy do obalenia domniemania doręczenia przesyłki w przepisanym prawie trybie. Co więcej należy wskazać, że skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinien spodziewać się otrzymywania korespondencji i powinien mieć to również na uwadze wyjeżdżając na urlop i zorganizować odbiór korespondencji w taki sposób, by nie dopuścić do sytuacji odbioru korespondencji przez osobę nieuprawnioną. Skarżący uiścił wymagany wpis [...] sierpnia 2016 r., natomiast odpisy skargi i pełnomocnictwa wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych zostały wniesione w dniu [...] sierpnia 2016 r. Z uwagi na doręczenie przedmiotowego wezwania w dniu [...] sierpnia 2016 r. 7-dniowy termin upłynął z dniem [...] sierpnia 2016 r. Ponieważ przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w wypadku, gdy w ramach zaprezentowanej przez stronę argumentacji uprawdopodobni ona brak swojej winy, a także wykaże, że pomimo podjęcia przez siebie wszelkich działań w celu dochowania terminu, okazało się to niemożliwe, Sąd nie dopatrując się w niniejszej sprawie takich okoliczności, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło