IV SA/Po 650/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu dnia 17 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. B. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2018 r. [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż jej wykonanie spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Skarżącej ziszczenie się takich skutków będzie miało miejsce, bowiem konsekwencją zaskarżonej decyzji będzie obowiązek zwrotu stypendium. Zwrot kwoty [...]tys. zł, w sytuacji gdy Skarżąca pozostaje zatrudniona od stycznia 2018 r. na umowę okresową do grudnia 2018 r. z minimalnym wynagrodzeniem spowoduje znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przechodząc do oceny złożonego w niniejszej sprawie wniosku Sąd doszedł do przekonania, iż w przypadku zaskarżonej decyzji takie przesłanki nie występują. Decyzja o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej nie kreuje żadnych obowiązków ani też nie przyznaje żadnych uprawnień. Co prawda kształtuje sytuację prawną Skarżącej, lecz nie w aspekcie wykonalności rozumianej na gruncie przywołanego przepisu. Decyzja ta nie nakłada również obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, tak więc bezpośrednio nie powoduje żadnych obciążeń finansowych dla skarżącej. Skutki, o których mowa, wynikać mogą dopiero z decyzji nakładającej obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Decyzja taka może stać się przedmiotem odwołania, a następnie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA 23 marca 2017 r. sygn. akt I OZ 620/17; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trzeba wskazać, że każda decyzja administracyjna niekorzystana dla strony pociąga za sobą jakąś dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o merytorycznym stanowisku Sądu co do legalności tej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.