IV SA/Po 653/04

WyrokWSA w Poznaniu2006-03-16

Skład orzekający: Ewa Kręcichwost-Durchowska, Ewa Makosz-Frymus, Maciej Dybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podwyższenie kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, stanowiącego jedyne źródło dochodu strony, może stanowić podstawę do zmiany decyzji przyznającej zasiłek stały wyrównawczy na niekorzyść strony, na podstawie art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że podwyższenie kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, który stanowił jedyne źródło dochodu strony, jest zmianą w sytuacji dochodowej, która uzasadnia zastosowanie art. 43 ust. 2a ustawy o pomocy społecznej. Przepis ten pozwala na zmianę decyzji administracyjnej na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmian w sytuacji dochodowej lub osobistej. W związku z tym, organy administracyjne prawidłowo obliczyły wysokość zasiłku stałego wyrównawczego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zmiany decyzji przyznającej zasiłek stały wyrównawczy J. M. Kierownik MOPS w S. zmniejszył kwotę zasiłku stałego wyrównawczego z uwagi na podwyższenie zasiłku pielęgnacyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. J. M. wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie praw nabytych. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) WSA Maciej Dybowski Protokolant ref.-staż. Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego o d d a l a s k a r g ę /-/M.Dybowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus IV SA/Po 653/04 U Z A S A D N I E N I E Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działając z urzędu, decyzją z dnia [...]kwietnia 2004 r. nr [...], na podstawie art. 38 ust. 2, art. 43 ust. 2a, art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz Obwieszczenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 16 kwietnia 2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji, kwot dochodu po waloryzacji i wysokości świadczeń pomocy społecznej oraz kwoty stanowiącej podstawę ustalania wysokości niektórych świadczeń pomocy społecznej od 1 czerwca 2003 r. (M.P. nr 21 poz. 326), zmienił decyzję Kierownika MOPS w S. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...]o przyznaniu J. M. zasiłku stałego wyrównawczego od dnia 1 kwietnia 2003 r. w kwocie 319,30 zł miesięcznie i od dnia 1 kwietnia 2004 r. przyznał ten zasiłek w kwocie 316,75 zł miesięcznie. Przyczyną tej zmiany było podwyższenie J. M. zasiłku pielęgnacyjnego z kwoty 141,70 zł na kwotę 144,25 zł (decyzja Kierownika MOPS w S. z dnia [...]marca 2004 r. nr [...]). Kwestionując rozstrzygnięcie dotyczące zmiany wysokości zasiłku stałego wyrównawczego J.M. wniósł odwołanie, w którym wyraził niezadowolenie ze zmiany wysokości świadczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustalił, że J. M. z uwagi na podwyższenie kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, stanowiącego jego jedyne źródło dochodu, od 1 marca 2004 r. uzyskiwał dochód w wysokości 144,50 zł miesięcznie. Taka sytuacja uzasadniała zastosowanie art. 43 ust. 2 a ustawy o pomocy społecznej. W myśl tego przepisu organ zmienia lub uchyla decyzję administracyjną na niekorzyść strony, bez jej zgody, w przypadku zmiany przepisów prawa jeżeli nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie. Mając na uwadze powyższe oraz uwzględniając, że kryterium dochodowe skarżącego wynosiło 461 zł, pomniejszone o zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 144,25 zł, organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo ustalono dla J. M. wysokość zasiłku stałego wyrównawczego w kwocie 316,75 zł. Wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2004 r. J. M. podniósł szereg zarzutów nie związanych z niniejszą sprawą, a ponadto stwierdził, że "odebrano mu prawa nabyte, dobra ustawowe i obywatelskie". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Wydane w sprawie decyzje organów administracyjnych w zasadniczy sposób oparte są na treści art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.). Zgodnie z art. 43 ust. 2a, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tych decyzji, właściwy organ był uprawniony zmienić lub uchylić decyzję administracyjną na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa jeżeli nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie, a także mógł zmienić lub uchylić decyzję administracyjną na niekorzyść strony, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w ust. 4 i 5 oraz w art. 6 i art. 34 ust. 4a ustawy. Powyższy przepis stanowił szczególną podstawę uchylenia lub zmiany decyzji na niekorzyść strony nawet bez jej zgody. Ustawodawca dopuścił taką możliwość, między innymi, w przypadku zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie. Z sytuacją o jakiej mowa wyżej, jak słusznie podniosły organy obu instancji, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika, że J. M. na mocy decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] pobierał zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 141,70 zł. Zasiłek ten został zmieniony decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] i ustalony w wysokości 144,25 zł. Mając na uwadze fakt, że zasiłek pielęgnacyjny stanowił jedyny dochód skarżącego stwierdzić należy, że organy administracyjne prawidłowo ustaliły, że jego sytuacja finansowa uległa zmianie. Organy administracyjne prawidłowo obliczyły wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku stałego wyrównawczego. Zgodnie z art. 27 ust. 4 i ust. 6 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały wyrównawczy przysługiwał osobie pełnoletniej, samotnej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód był niższy od kryterium dochodowego, a jego wysokość, w przypadku osoby samotnie gospodarującej, była różnicą między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby. Powyższe, przy uwzględnieniu treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej w związku z treścią obwieszczenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 16 kwietnia 2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji, kwot dochodu po waloryzacji i wysokości świadczeń pomocy społecznej oraz kwoty stanowiącej podstawę ustalania wysokości niektórych świadczeń pomocy społecznej od 1 czerwca 2003 r. (M.P. nr 21 poz. 326), powoduje, że wysokość zasiłku stałego wyrównawczego należnego J. M. w dniu wydania decyzji wynosiła 316,75 zł (461 - 144,25 = 316,75). Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. /-/M.Dybowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus KB/

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło