IV SA/Po 660/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Wójta Gminy K. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Wójt Gminy K. zmienił z urzędu wysokość zasiłku stałego od dnia (...) r. z (...) zł na (...) zł przyznanego J. Z. Pismem z dnia (...) r. strona zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., podnosząc, że nie wystarcza jej na zakup leków, węgla i remontu mieszkania. Skargę potraktowaną jako odwołanie wraz z aktami sprawy GOPS przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, że pismem doręczonym skarżącemu w dniu (...) r. Prezes SKO zwrócił się o wyjaśnienie woli skarżącego, czy pismo to stanowiło skargę na decyzję organu I instancji czy odwołanie od tej decyzji. Do dnia (...) r. skarżący nie udzielił odpowiedzi. W związku z powyższym Prezes SKO uznał, że pismo to stanowi skargę na decyzję organu I instancji. Adresatem pisma jest WSA w Poznaniu, a z treści pisma wynika, że strona zwraca się w sprawie zmiany wysokości zasiłku stałego za pośrednictwem organu I instancji wprost do Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl § 2 powołanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżący pismem z dnia (...) r. wniósł skargę na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działającego z upoważnienia Wójta Gminy K., z dnia (...) r. mimo prawidłowego pouczenia zawartego w uzasadnieniu wydanej decyzji o przysługującym stronie prawie do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od daty otrzymania przedmiotowej decyzji. Skarżący w przedmiotowym piśmie wniósł o jego przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu celem pozytywnego rozpatrzenia. W tym miejscu podkreślić należy, że SKO słusznie wezwało skarżącego do wyjaśnienia, czy niniejsze pismo jest skargą, czy odwołaniem od decyzji organu I instancji, bowiem o charakterze pisma decyduje jego rzeczywista treść, a nie nazwa lub intencje organu, do którego zostało skierowane. Brak odpowiedzi skarżącego oraz analiza spornego pisma wyklucza możliwość potraktowania go jako odwołania od powołanej decyzji Wójta Gminy K. Tym samym należy stwierdzić, że skarżący nie dopełnił warunku wynikającego z treści art. 52 § 1 P.p.s.a. Dopiero bowiem po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem po rozpoznaniu odwołania od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji przez organ odwoławczy, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W niniejszej zaś sprawie skarżący zaskarżył do Sądu decyzję pierwszoinstancyjną, żądając jej rozpoznania przez Sąd. W świetle powyższych okoliczności, Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ