IV SA/Po 662/11

Dnia 11 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu dnia 11 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na skutek jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja [...] roku nr [...] w przedmiocie zobowiązania dłużnika alimentacyjnego do zwrotu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego z wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 roku nr [...] utrzmano w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...].09.2010 roku w przedmiocie zobowiązania dłużnika alimentacyjnego do zwrotu kwoty [...] zł. Skargę na powyższą decyzję do tutejszego Sądu złożył W. W., w której zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Uzasadnił tenże wniosek ,że poniesie na skutek jej wykonania szkodę i spowoduje ona nieodwracalne skutki. Skarżący podał ,że pochodzi z Białorusi opuścił Zakład Karny, jest aktualnie bezrobotny a utrzymuje się z pomocy przyjaciela. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm. - dalej ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61 ppsa, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. Sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wziął pod uwagę poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w orzecznictwie na temat definiowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę ,która nie będzie mogła być wynagradzana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia ,który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu(vide postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 roku ,GZ 127/04 (niepublikowane) oraz z 20 grudnia 2004 roku GZ 138/04 (Lex Polonica nr 375764). W uznaniu Sądu taka sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie bowiem zwrot wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest świadczeniem pieniężnym ,które może być zawsze zwrócone .Tak więc wypadek ewentualnego uwzględnienia skargi, może przywrócić stan poprzedni. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.