IV SA/Po 669/16

WyrokWSA w Poznaniu2017-01-12

Skład orzekający: Grażyna Radzicka, Donata Starosta, Anna Jarosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, opierając się na doręczeniu decyzji organu I instancji ojcu strony, który nie był jej domownikiem w rozumieniu art. 43 k.p.a.?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nieprawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ nie poczyniło wystarczających ustaleń co do prawidłowości doręczenia decyzji organu I instancji. Doręczenie decyzji ojcu strony, który nie jest jej domownikiem w rozumieniu art. 43 k.p.a., nie jest skuteczne i nie rozpoczyna biegu terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym, organ odwoławczy powinien był zbadać, czy przesyłka została doręczona na właściwy adres i czy osoba odbierająca mogła zostać uznana za dorosłego domownika.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta P. wydał decyzję o ustaleniu warunków zabudowy. Strona wniosła odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, twierdząc, że przebywała za granicą, a decyzja została doręczona jej ojcu pod adresem, pod którym nie zamieszkuje. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, odmawiając przywrócenia terminu. Strona skarżyła to postanowienie do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących wyjaśnienia stanu faktycznego, przywrócenia terminu oraz zgromadzenia materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2016 r. i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego M.S. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego M.S. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postepowania Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] znak [...] Prezydent Miasta P. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie garażu (legalizacja), przewidzianej do realizacji na działkach nr [...] i [...] położonych w P. przy ulicy [...]. Odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wniósł M. S. (zwany dalej również jako "Skarżący"). Wyjaśnił, że od [...] stycznia 2016 r. do [...] lutego 2016 r. przebywał za granicą, a przesyłkę doręczono jego ojcu na adres ul. [...], P., pod którym to adresem Skarżący nie zamieszkuje. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 123, art. 124, art. 125 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz.23; zwanej dalej jako "k.p.a.") stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że Skarżący został prawidłowo pouczony o terminie do wniesienia odwołania. Decyzja organu I instancji została doręczona Skarżącemu w dniu [...] stycznia 2016 r., zatem 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] stycznia 2016 r. Natomiast odwołanie zostało nadane w dniu [...] lutego 2016 r. Kolegium zaznaczyło, że wprawdzie Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednak postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Kolegium odmówiło przywrócenia tego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. zarzucił postanowieniu Kolegium: - naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego niniejszej sprawy oraz niepodjęcie czynności niezbędnych do jego wyjaśnienia, mimo iż organ był do tego obowiązany; - naruszenie art. 58 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że nie zostały spełnione (uprawdopodobnione) przesłanki przywrócenia terminu do złożenia odwołania; - naruszenie art. 77 § 1 kpa poprzez brak zgromadzenia i wszechstronnego rozpatrzenia całości materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadka - T. S., którego zeznania mogły mieć i mają kluczowe znaczenie dla oceny spełnienia przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu Skarżący przyznał, że decyzja organu I instancji została odebrana przez jego ojca - T. S. w dniu [...] stycznia 2016 r. Skarżący zakwestionował stanowisko Kolegium, jakoby jego ojciec mógł zostać uznany za "domownika", który był uprawniony, w myśl dyspozycji art. 43 k.p.a. do odbioru przesyłki, mimo iż nie mieszka i nie prowadzi wspólnie ze Skarżącym gospodarstwa domowego. Skarżący zaznaczył, że niedochowanie terminu do wniesienia odwołania było skutkiem niepoinformowania go przez faktycznego odbiorcę kierowanej do niego przesyłki - tj. przez jego T. S. o nadejściu przedmiotowej korespondencji. Fakt, iż T. S. będąc w pełni sprawną fizycznie i umysłowo, choć osobą już w podeszłym wieku ([...] lata), zapomniał zawiadomić telefonicznie Skarżącego o odebraniu przedmiotowej przesyłki i jej treści, nie powinno rodzić żadnych negatywnych konsekwencji dla Skarżącego, skutkujących brakiem możliwości skutecznej ochrony jego praw, poprzez niemożność wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z dyspozycji cytowanego przepisu wynika, że wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Organ, do którego wpływa odwołanie, jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać jego dopuszczalność oraz stwierdzić, czy nie nastąpiło uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia. W sytuacji, gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Zgodnie art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się za pośrednictwem tego organu do organu II instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z przywołanego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania jest skuteczne doręczenie decyzji stronie. Kolegium przyjęło, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona w trybie art. 43 k.p.a. w dniu [...] stycznia 2016 r. ojcu Skarżącego. Zgodnie z art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. W odwołaniu Skarżący podniósł, że przesyłka została doręczona pod inny adres, niż miejsce zamieszkania Skarżącego. Natomiast ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji zawierającej decyzję organu I instancji wynika, że doręczona ona została dorosłemu domownikowi. Obowiązkiem organu administracji do którego wniesiono odwołanie jest zbadanie czy zostało ono wniesione w terminie. W tym celu organ obowiązany jest również do zbadania czy decyzji została doręczona stronie zgodnie z wymogami przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wątpliwości w niniejszej sprawie budzi, czy decyzja organu I instancji została doręczona dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy nie wynika, aby Kolegium poczyniło jakiekolwiek ustalenia na wskazaną powyżej okoliczność. Brak dokonania należytych ustaleń w zakresie prawidłowego doręczenia decyzji organu I instancji uzasadnia podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. Tym samym jako przedwczesne uznać należało wydanie przez Kolegium postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Prowadząc ponownie postępowanie Kolegium zobowiązane będzie ustalić czy przesyłka zawierająca decyzję organu I instancji została doręczona na właściwy adres oraz czy osobą ją odbierająca może zostać uznana za dorosłego domownika, o którym mowa w art. 43 k.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) uchylił zaskarżone postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 ww. ustawy, uwzględniając kwotę stanowiąca równowartość uiszczonego wpisu (100 zł), wynagrodzenia pełnomocnika (480 zł) ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło