IV SA/Po 683/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta /spr./ Sędziowie WSA Karol Pawlicki WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2010r. sprawy ze skargi I. M. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] czerwca [...] r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana I. M. pełni służbę w Komisariacie Policji P. T. Na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...].01.2000 Komendant Miejski Policji w P. przyznał stronie równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, w wysokości przysługującej policjantowi posiadającemu członków rodziny, ponieważ strona w miejscu pełnienia służby, ani w miejscowości pobliskiej nie posiadała lokalu mieszkalnego. W dniu [...].11.2009 r. strona oświadczeniem mieszkaniowym poinformowała, iż posiada dom w miejscowości R. [...], gm S. - miejscowości pobliskiej w stosunku do miejscowości, w której pełni służbę. Równoważnik został stronie naliczony i wypłacony do dnia [...].10.2009 r. Pismem z dnia [...].12.2009 r. strona została wezwana do przedstawienia dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do zajmowanego domu. W dniu [...].01.2010 r. I. M. przekazał stosowne dokumenty, m.in odpis księgi wieczystej i zawiadomienie o zakończeniu budowy domu z dnia [...].12.2008 r. Komendant Miejski Policji w P. w dniu [...].03.2010 r. wydał decyzję nr [...], w której orzekł o cofnięciu uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Powyższa decyzja uprawomocniła się z dniem [...].03.2010 r. i na tej podstawie organ wydał decyzję nr [...] z dnia [...].04.2010 r. o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego od [...].12.2008 r. do [...].10.2009 r. w wysokości [...] zł. Od powyższego orzeczenia strona wniosła w terminie ustawowym odwołanie do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. W dniu [...] czerwca 2010 roku Wielkopolski Komendant Wojewódzki w P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Miejskiego Policji w P., Nr [...] z dnia [...].02.2010 r. o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w okresie od [...].12.2008 r. do [...].10.2009 r. w wysokości [...] zł. Organ II instancji uzasadnił ,że zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 06.04.1990 r. o Policji policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Na podstawie delegacji ustawowej minister spraw wewnętrznych i administracji wydał przepisy wykonawcze - rozporządzenie z dnia 28.06.2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. § 1 ust. 1 powyższego rozporządzenia wymienia przesłanki do uzyskania przedmiotowego świadczenia. Fakt posiadania domu mieszkalnego w miejscowości, w której policjant pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, eliminuje go z kręgu osób uprawnionych do tego świadczenia. Zgodnie z § 5 rozporządzenia policjant obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania przedmiotowego równoważnika. I. M. złożył stosowne oświadczenie w dniu [...].11.2009 r. (pieczątka z datą wpływu do jednostki), na podstawie którego organ l instancji wszczął postępowanie. Organ prowadząc postępowanie mające na celu cofnięcie uprawnień do przedmiotowego świadczenia zobowiązany był do ustalenia, z jakim dniem strona uzyskała dom jednorodzinny. Z załączonych dokumentów wynika, iż strona w dniu [...].11.2008 r. zakończyła budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i o powyższym w dniu [...].12.2008 r. zawiadomiła stosowny Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz.2016 z późn.zm.) za zakończenie budowy uznać należy moment, gdy inwestor składa zawiadomienie o zakończeniu budowy. Zawiadomienie stanowi warunek legalnego przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego, a w rozumieniu § 1 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28.06.2002 r. cytowanego powyżej jest rozumiane jako posiadanie domu jednorodzinnego. Na podstawie powyższego organ l instancji uznał, iż z dniem [...].12.2008 r. strona posiada dom mieszkalny, co skutkowało cofnięciem uprawnień do przedmiotowego świadczenia z tym dniem. W związku z tym, iż świadczenie zostało stronie wypłacone do dnia [...].10.2009 r. organ zobowiązany był do wydania decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia od [...].12.2008 r. do [...].10.2009 r. w wysokości [...] zł ([...] dni x 10,80 zł + [...] dni x 11,10 zł) Odnosząc się do zarzutów strony nadmienić należy, iż prawo do zasiłku osiedleniowego jest uprawnieniem związanym z przeniesieniem policjanta do pełnienia służby w innej miejscowości i nie ma wpływu na świadczenia związane z prawem do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Wypłaty równoważnika dokonuje się poprzez czynności materialno-techniczne dokonywane w okresach miesięcznych, co oznacza, iż po upływie miesiąca kalendarzowego sporządzane są przez stosowną komórkę wykazy należności (listy wypłat) za miniony miesiąc i po zatwierdzeniu przez kierownika jednostki przekazywane są do komórki finansowej, odpowiedzialnej za dokonywanie wypłat. Fakt wypłaty w [...] 2009 r. należności od [...] 2009 r. nie mógł mieć wpływu na zmianę przygotowanych wcześniej i zatwierdzonych do wypłaty dokumentów finansowych. W toku postępowania odwoławczego organ ustalił, iż świadczenie należne za miesiąc [...] 2009 r. nie zostało przelane na konto świadczeniobiorcy, lecz było pozostawione do odbioru w kasie i w związku z tym, że do końca roku budżetowego środki te nie zostały odebrane, znajdowały się na koncie depozytowym. W dniu [...].06.2010 r. zostało skierowane pismo do właściwej komórki finansowej o przelanie na konto strony należności za [...] 2009 r. w wysokości [...],- zł. Wyjaśnieniu podlega również fakt, iż świadczenie z tytułu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 77 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14 póz. 176 z późn. zm) jest wolne od podatku dochodowego do wysokości nieprzekraczającej kwoty 2.280,- zł. Powyżej tej kwoty świadczenie podlega opodatkowaniu. Za podatnika czynności tych dokonuje płatnik, stąd wypłata zostaje umniejszona o zaliczkę na podatek dochodowy i przekazana w imieniu podatnika do właściwego urzędu skarbowego. Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 wyżej wymienionej ustawy możliwym jest rozliczenie z urzędem skarbowym przez podatnika zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy. Nadmienić należy także, iż na podstawie obowiązujących przepisów nie ma możliwości umorzenia naliczonej kwoty, o co strona wnosi w odwołaniu. Od powyższej decyzji Wielkopolskiego Komendanta Policji w P. I. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. W skardze podniósł ,że ze względu na stwierdzone przez niego błędy w naliczeniu należności finansowych oraz naruszenie art. 107 § 3 kpa w zakresie faktycznych przesłanek uzasadniających podjęcie decyzji o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego wcześniej złożył odwołanie do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. a odwołanie jego nie zostało uwzględnione. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w P. I. M. powtórzył zarzuty ,które wcześniej na etapie postępowania administracyjnego zamieścił w odwołaniu. Mianowicie raportem I. dz. [...] z dnia 26.10.2009 r. zwrócił się do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. o wypłacenie zasiłku osiedleniowego z tytułu przesiedlenia się na pobyt stały do miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby. Do raportu załączyłem rozkaz o moim przeniesieniu z urzędu z b KWP w K. do KMP w P., zawiadomienie o zakończeniu budowy, poświadczenie zameldowania na pobyt stały oraz oświadczenie mieszkaniowe. Poprzednio mieszkałem w m. S. (72 km od P.) i z tego tytułu pobierałem równoważnik za brak lokalu mieszkalnego. Przepisy dotyczące równoważnika za brak lokalu mieszkalnego nie precyzują, w którym momencie następuje zmiana mająca wpływ na uprawnienia do otrzymania tego równoważnika i co za tym idzie, w którym momencie należy powiadomić właściwy organ. Skarżący podniósł ,że tracąc prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego uzyskał prawo do zasiłku osiedleniowego, a pomocnym w tej sprawie jest przepis § 25 ust. l Rozporządzenia dot. przyznania zasiłku osiedleniowego, który to przepis stanowi: Cyt: "policjantowi, który w związku z przeniesieniem z urzędu przesiedlił się na pobyt stały do nowego miejsca pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej przysługuje zasiłek osiedleniowy..." . Przesiedleniem się na pobyt stały jest niewątpliwie zameldowanie się na pobyt stały w nowym miejscu zamieszkania. Datą zameldowania na pobyt stały jest data [...].07.2009 roku. I. M. przyjął więc, że z dniem [...].07.2009 r. utracił prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, uzyskując tym samym prawo do zasiłku osiedleniowego. Jego zdaniem powinien jedynie w miesiącu lipcu 2009 r. złożyć stosowny raportu w tej sprawie. Skarżący podniósł, że od marca 2009 r. nie wypłacano równoważnika za brak lokalu mieszkalnego jak i innych należności finansowych; wypłacono go dopiero w grudniu 2009 r., czyli już po złożeniu przeze niego nowego oświadczenia mieszkaniowego (28 październik 2009 r data stempla KMP P., a nie jak podaje organ II instancji data 27.11.2009 r.) W dniu 20.04.2010 r. dokonał analizy środków finansowych wpływających na jego bankowy rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy od dnia [...].01.2009 r. do dnia [...].12.2009 r. z tytułu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. I tak: | |Data wpływu | |Za Miesiąc |uwagi | |1 |[...] r. |[...] |Grudzień 2008 r. | | |2 |[...] r. |[...] |Styczeń 2009 r. | | |3 |[...] r. |[...] |Luty 2009 r. | | |4. |[...] r. |[...] |Marzec 2009 r. | | |5. |[...] r. |[...] |Maj 2009 r. |Brak wpływu za kwiecień | |6 |[...] r. |[...] |Czerwiec 2009 r. | | |7 |[...] r. |[...] |Czerwiec 2009 r. | | |8 |[...] r. |[...] |Lipiec 2009 r. | | |9 |[...] r. |[...] |Sierpień 2009 r. | | |10 |[...] r. |[...] |Wrzesień 2009 r. | | |11 |[...] r. |[...] |Październik 2009 r. | | | |RAZEM: |[...] | | | Z powyższego zestawienia wynikało, iż na jego rachunek Komenda Wojewódzka Policji w P. dokonała przelewu łącznej kwoty [...] zł tytułem równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Natomiast z zaskarżonej decyzji wynika, iż powinien wpłacić do kasy KWP w P. kwotę [...] zł. Różnica wynosi [...] zł. Z uzasadnienia Decyzji nie wynikało co było podstawą do naliczenia właśnie kwoty [...], jakie kwoty zostały przelewane z tytułu braku lokalu mieszkalnego oraz dlaczego przedstawione należności zostały ubruttowione skoro wcześniej został zapłacony należny podatek. Z przedstawionej analizy wynikało również, że nie dokonano przelewu należności za miesiąc kwiecień 2009 r. Skarżący podniósł ,że prawo do równoważnika za brak lokalu wygasa w momencie przesiedlenia się do miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby, a tym samym skorzystania z uprawnienia do otrzymania zasiłku osiedleniowego. Zdaniem skarżącego organ II instancji ustosunkował się do tej kwestii w sposób bardzo lakoniczny. W tym konkretnym przypadku przepisy Rozporządzenia MSWiA z dnia 28.06.2002 r. winny być rozpatrywane w powiązaniu z przepisami Rozporządzenia MSWiA z dnia 31.10.2002 r co nie zostało uczynione przez organ odwoławczy. Szeroko rozbudowane uzasadnienie decyzji dotyczy stricte równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Tym samym organ II instancji nie ustosunkował się do kwestii zgodności przepisów obu rozporządzeń. Niezrozumiałym zdaniem skarżącego jest fakt, że mimo żądania zwrotu należności w kwocie [...] zł KWP w P. przelała na jego konto już w 2010 roku brakującą kwotę [...] zł jako równoważnik za brak lokalu mieszkalnego za miesiąc kwiecień 2009 r., uznając tym samym, że ten równoważnik się należy; po czym informuje, że rozliczenie zwrotu należności jest możliwe w Urzędzie Skarbowym. Ponieważ kwestia niezgodności przepisów regulujących tematykę równoważnika za brak lokalu mieszkalnego oraz otrzymania zasiłku osiedleniowego nie została wyjaśniona w sposób wyczerpujący oraz ze względu na błędne przywołanie numeru zaskarżonej Decyzji Komendanta Miejskiego Policji w P. i co za tym idzie utrzymanie w mocy innej decyzji jak i błędne ustalenia, co do daty poinformowania o zmianie miejsca zamieszkania, wniósł I. M. w skardze wniósł o uchylenie decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2010 r. i nie obciążanie jego kwotą wymienioną w decyzji. Ostatecznie skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił również naruszenie art. 107 § 3 kpa w zakresie przywołania faktycznych przesłanek uzasadniających podjęcie decyzji o zwrocie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Przywołując, że wyżej przywołany przepis wskazuje na konieczność należytego uzasadnienia decyzji administracyjnej z podaniem m.in. dowodów, na podstawie, których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W odpowiedzi na skargę organ administracji II instancji wniósł o jej oddalenie powtarzając w większości argumentację prawną i faktyczną zamieszczoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd dopatrzył się naruszenia szeregu przepisów postępowania prawa materialnego i procedury mających wpływ na wynik sprawy. Po pierwsze istnieje sprzeczność pomiędzy sentencją zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. a uzasadnieniem w zakresie przywołania daty i numeru decyzji Komendanta Miejskiego Policji w P., która to miała być badana na skutek złożonego odwołania przez I. M. Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w P. postanawia utrzymać w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2010 roku o zwrocie równoważnika pieniężnego natomiast faktycznie zaskarżoną była decyzja Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] marca 2010 roku o nr [...] r. Przy czym decyzji z dnia [...] lutego 2010 roku nie ma w ogóle w aktach sprawy. Tak więc wątpliwości może wzbudzić fakt, jaką konkretnie organ II instancji decyzję rozpoznawał na skutek odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając powyższe za uchybienie mające istotny wpływ na wynik sprawy marginalnie odnosi się do przeprowadzonego postępowania w sprawie wydanej decyzji z dnia [...] marca 2010 roku. Podstawą prawną rozstrzygania w niniejszej sprawie był art. 92 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz.U.07.43.277), zgodnie z którym w ustępie 1 powiedziane jest, że policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a w ustępie 2.wskazane jest, że minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając podmioty uprawnione do jego otrzymania, sposób ustalania wysokości równoważnika, wzory wymaganych dokumentów, organy właściwe do jego przyznawania, odmowy przyznania, wypłaty, cofania albo żądania jego zwrotu. Wypełnieniem delegacji art. 92 ust. 2 ustawy jest rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.). Zgodnie z § 1. 1. Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji nie posiadają: 1) lokalu mieszkalnego przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej, 2) spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego, oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, 3) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego, 4) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu innego niż wymieniony w pkt 3, dla którego stawka czynszu za 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu nie jest wyższa od stawki ustalonej przez gminę - dotyczy to również mieszkań o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m2, 5) domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji, 6) tymczasowej kwatery. W § 5 tegoż rozporządzenia powiedziane jest, że policjant jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego albo na jego wysokość. Zgodnie z § 6. pkt 4 wyżej wskazanego rozporządzenia decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego wydaje się, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej uzyskał lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub dom jednorodzinny (część domu) albo spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny będące przedmiotem spadku, jeżeli udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia. Natomiast zgodnie z § 7 rozporządzenia decyzję o zwrocie wypłaconego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku: 1) nienależnego pobrania na skutek niepoinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych w oświadczeniu, o którym mowa w § 3, mających wpływ na istnienie uprawnienia do tego równoważnika lub na jego wysokość. Skarżący podnosił ,że przedłożył do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w dniu [...] października 2009 roku raport (kopia z pieczątką KMP [...] P. akta sprawy administracyjnej k.18), z którego wynika ,że zmienił miejsce zamieszkania i przemeldował się do R. [...] S. z dniem [...] lipca 2009 roku. Błędnie więc organ administracji przyjął ,że został o tym fakcie powiadomiony dopiero w listopadzie 2009 roku. Jeżeli zaś nawet takie założenie organu administracyjnego byłoby właściwe ,to zauważyć należy, że należności od maja 2009 roku do października 2009 roku zostały przelane dopiero w datach od [...] grudnia 2009 roku do [...] grudnia 2009 roku a więc już i tak po zawiadomieniu organu administracyjnego o przeprowadzeniu się przez I. M. do domu jednorodzinnego. Czyli decyzja o zwrocie byłaby sprzeczna z powyżej przywołanym § 7 rozporządzenia . Nawet jeżeli organ administracyjny dopiero prowadził postępowanie w przedmiocie zwrotu nienależnie popranego świadczenia i do daty powiadomienia przez I. M. nie wypłacał zaległego równoważnika to tym samym po powiadomieniu o uzyskaniu przez skarżącego nowego miejsca zamieszkania nie powinien przelewać tych należności. Rację też ma skarżący, że w momencie kiedy ubiegał się o zasiłek przesiedleńczy i podawał dane o swoim nowym miejscu zamieszkania ( dokumenty potwierdzające prawdziwość twierdzeń znajdują się w katach sprawy). Gdyby okazało się ,że równoważnik za brak lokalu mieszkalnego nadal się należy to zostałby wypłacony bez odsetek ,bo ustawa z 1990 r. o Policji nie daje podstawy do przyznawania funkcjonariuszom Policji odsetek za zwłokę w spełnieniu świadczenia pieniężnego (zob. wyrok NSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 1999 r., I SA 1887/98, LEX nr 46582). Natomiast wypłata równoważnika za brak lokalu na rzecz I.M. za miesiące od maja do października 2009 roku już po powiadomieniu przez niego o nowym lokalu, mogła rzeczywiście spowodować u niego przeświadczenie, że pobiera świadczenie należne. W niniejszym postępowaniu poza sporem pozostawało to ,że na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...].01.2000 Komendant Miejski Policji w P. przyznał stronie równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, w wysokości przysługującej policjantowi posiadającemu członków rodziny, ponieważ strona w miejscu pełnienia służby, ani w miejscowości pobliskiej nie posiadała lokalu mieszkalnego. Komendant Miejski Policji w P. w dniu [...].03.2010 r. wydał decyzję nr [...], w której orzekł o cofnięciu uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Powyższa decyzja uprawomocniła się z dniem [...].03.2010 r. i na tej podstawie organ wydał decyzję nr [...] z dnia [...].04.2010 r. o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego od [...].12.2008 r. do [...].10.2009 r. w wysokości [...] zł. W tych okolicznościach zupełnie niezrozumiałym i sprzecznym z zasadami logicznego myślenia było taż przelewanie już po uprawomocnieniu decyzji o cofnięciu uprawnień do równoważnika pieniężnego ,dopiero w czerwcu 2010 roku należności za kwiecień 2009 roku (k.25 akt administracyjnych). Poza tym w niniejszej sprawie organy administracyjne już na wstępie błędnie przyjęły, że skoro skarżący dniu [...] listopada 2008 roku powiadomił Państwowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i o powyższym zawiadomił w dniu [...] grudnia 2008 roku tenże organ, to zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 roku nr 207 poz.2016 z późniejszymi zmianami) za zakończenie budowy uznać należy moment ,gdy inwestor składa zawiadomienie o zakończeniu budowy. Zawiadomienie stanowi warunek legalnego przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego, a w rozumieniu § 1 ust.1 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 roku cytowanego powyżej jest rozumiane jako posiadanie domu jednorodzinnego. Otóż wbrew twierdzeniom organu przepis Art. 54. Prawa budowlanego stanowi, że do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Skoro więc PINB został powiadomiony w dniu [...] grudnia 2008 i posiadał 21 dni na złożenie sprzeciwu to dopiero po 21 dniach skarżący mógł przystąpić do użytkowania obiektu. Poza tym jeżeli organ odprowadzał od wypłacanych równoważników za brak lokalu zaliczki na podatek dochodowy, to z wyliczenia przedstawionego w decyzji powinno wynikać dokładnie, od jakich kwot i za jakie miesiące i w jakich wysokościach zaliczki były pobierane przy wcześniejszym odliczeniu sumy wolnej od podatku. Wyliczenie powinno być przedstawione w taki sposób, aby mogło być w sposób prosty zweryfikowane przez uprawnionego. Brak takiego uzasadnienia narusza przepis art.107 § 3 kpa, który stanowi ,że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ II instancji powinien odnieść się w sentencji do decyzji faktycznie zaskarżonej, tak aby nie zachodziła sprzeczność pomiędzy sentencją decyzji a jej uzasadnieniem. Poza tym powinien dokładnie ustalić, od kiedy przysługiwało skarżącemu faktyczne prawo do zamieszkania w domu jednorodzinnym. Poza tym od jakiego miesiąca w dokumentach organów administracyjnych znajduje się faktyczne powiadomienie przez skarżącego o zmianie miejsca zamieszkania. Organ administracyjny powinien też zastosować właściwą wykładnię § 7 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 roku, że decyzję o zwrocie wypłaconego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku: nienależnego pobrania na skutek nie poinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych w oświadczeniu, o którym mowa w § 3, mających wpływ na istnienie uprawnienia do tego równoważnika lub na jego wysokość. Z wszystkich tych względów Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekał jak w sentencji wyroku. Na podstawie art.152 p.p.s.a. Sąd określił ,że zaskarżona decyzja nie może zostać wykonana.