IV SA/Po 685/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia 30 maja 2023 r. nr [...] Decyzją z dnia 22 sierpnia 2023 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia 30 maja 2023 r. nr [...]; wydaną na podstawie art. 2 ust. 1, 3, 16 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 141, zwanej u.d.w.), odmawiającą J. S. przyznania dodatku węglowego. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium podniosło, że powodem odmowy przyznania żądanego świadczenia przez organ I instancji jest ustalenie, że głównym źródłem zasilania kotła grzewczego w gospodarstwie domowym wnioskodawcy jest drewno kawałkowe. Ponadto brak jest potwierdzenia ogrzewania węglem w CEEB do dnia 11 sierpnia 2022 r. oraz zmiana rodzaju stosowanych w kotłach paliw stałych po dniu 11 sierpnia 2022 r. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołanie złożył J. S. wyjaśniając, że dom opala węglem i drewnem. Natomiast w salonie posiada kominek, gdzie pali też drewnem. Zdaniem odwołującego wymogi GOPS są bezprawne. Pracownica GOPS stwierdziła podczas kontroli, że odwołujący mają za mało węgla, aby udowodnić że dom opalają węglem. Odwołujący zauważył, iż w miesiącu maju, po sezonie grzewczym węgla zawsze pozostaje niewiele. Kolegium dokonując rozważań na gruncie przedmiotowej sprawy wyjaśniło, że zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.w. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. W art. 2 ust. 3 u.d.w. wskazano, że przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. Kolegium podniosło, że w wyniku nowelizacji ustawy o dodatku węglowym, dodano przepis art. 2 ust. 15g, który stwierdza, że dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji. W pierwszym rzędzie SKO wskazało, iż podany w uzasadnieniu decyzji organu I instancji powód odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia w postaci braku "potwierdzenia ogrzewania węglem w centralnej ewidencji emisyjności budynków do dnia 11 sierpnia 2022r." oraz "zmiana rodzaju stosowanych w kotłach paliw stałych po dniu 11 sierpnia 2022r.", wobec brzmienia art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym (nowelizacja z dniem 03 listopada 2022r.), jest bez znaczenia dla sprawy i w związku z tym ww. powody odmowy dodatku węglowego nie są brane pod uwagę, przy ocenie prawidłowości wydanej decyzji. Należy jednak przy tym podkreślić, iż w trakcie postępowania, wskazania zawarte w art. 2 ust. 15g zostały wypełnione przez organ orzekający w sprawie. Odnosząc się natomiast do zasadniczej, wskazanej przez organ I instancji, przyczyny odmowy wnioskowanego dodatku węglowego, tj. zasilenie kotła w głównej mierze drewnem kawałkowym a nie węglem, to w przekonaniu Kolegium, powyższa okoliczność została potwierdzona przez organ prowadzący postępowanie i w związku z powyższym, brak jest podstaw do przyznania wnioskowanego dodatku. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż eksploatowany przez odwołującego się kocioł na paliwo stałe, zasilany jest drewnem kawałkowym. Świadczy o tym chociażby ilość zgromadzonego drewna w obejściu wnioskodawcy w stosunku do ilości zgromadzonego węgla, brak śladów spalania węgla w kotle czy też brak śladów po składowaniu większej jego ilości. Strona postępowania, nie przedstawiła choćby pośrednich, dowodów na zakup węgla. W tym stanie rzeczy, Kolegium podziela w pełni zaprezentowane w uzasadnieniu orzeczenia organu I instancji stanowisko, iż wnioskodawca nie spełnia ustawowych warunków, które uprawniałyby do przyznania dodatku węglowego. Wskazano, iż przepisy dotyczące warunków przyznania dodatku węglowego, są jednoznaczne, a organy orzekające w sprawie nie mają żadnej możliwości ich dowolnej interpretacji. Ponadto Kolegium zauważa, iż stwierdzenie niezgodności pomiędzy informacją o głównym źródle ogrzewania, w złożonym przez stronę wniosku o wypłatę dodatku węglowego oraz w złożonej deklaracji, a rzeczywistym i faktycznym, głównym źródłem ogrzewania w budynku, mogłoby narazić wnioskodawcę na odpowiedzialność karną, przewidzianą w art.3 ust.4 ustawy. Reasumując, na podstawie przedstawionego stanu faktycznego i prawnego sprawy w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., Kolegium orzekło jak w sentencji. Skargę na powyższą decyzję wywiódł do Sądu J. S. nie zgadzając się z nią w całości. Skarżący wskazał, że czuje się oszukany przez organy, bowiem wszystko co zawarł we wniosku i innej dokumentacji jest prawdą. Podniósł, że w swoim gospodarstwie domowym ma kozę i centralne ogrzewanie, zatem opala dom zarówno węglem jak i drewnem. Skarżący czuje się nękany przez urzędników, bowiem wymagano od niego faktur za opał sprzed 3 lat, pokazywania miejsca składowania opału, miejsca zbierania się popiołu itp., co nie powinno mieć miejsca. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem tak rozumianej kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. odmawiającą przyznania skarżącemu dodatku węglowego. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym usunięcie ich z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.w. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Przepis art. 2 ust. 3 u.d.w. stanowi zaś, że przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. Na wstępie należy zasygnalizować, że w orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje stanowisko, zgodnie z którym dla otrzymania dodatku węglowego koniecznym do spełnienia warunkiem jest ogrzewanie gospodarstwa domowego (główne źródło ciepła) przez wymienione w art. 2 ust. 1 u.d.w. urządzenie grzewcze, to jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, kozę, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnię, kuchnię węglową lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 u.d.w. węgiel kamienny, brykiet lub palet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. Zatem ustalenie w toku sprawy, że w budynku zainstalowane jest źródło ciepła, które faktycznie nie jest zasilane paliwem stałym, o którym mowa w art. 2 ust. 3 u.d.w., istotnie wyklucza możliwość przyznania dodatku węglowego (por. wyrok WSA w Krakowie z 28 marca 2023 r., sygn. III SA/Kr 1879/22; wyrok WSA w Kielcach z 22 lutego 2023 r., sygn. II SA/Ke 73/23; wyrok WSA w Gliwicach z 26 lipca 2023 r., sygn. II SA/Gl 599/23, wyrok WSA w Łodzi z dnia 13 września 2023 r., sygn. II SA/Łd 345/23 dostępne, podobnie jak inne powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej również jako: "CBOSA"). Faktem jest, że skarżący złożył wniosek o przyznanie mu dodatku węglowego, jednak jednocześnie w aktach sprawy zalegają deklaracje, z których wynika, że źródłem ogrzewania nieruchomości skarżącego jest kocioł na paliwo stałe oraz kominek opalany drewnem kawałkowym (k. 45 verte akt sąd.). Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, ukształtowaną na kanwie spraw podobnych pod względem faktycznym i prawnym do rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że organ procedując w przedmiocie wniosku o przyznanie dodatku węglowego (przy braku spełnienia przesłanek do jego przyznania z uwagi na główne źródło ciepła i rodzaj stosowanego paliwa) powinien mieć też na uwadze uregulowania innych ustaw, w szczególności ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (np. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 13 września 2023 r., II SA/Łd 345/23, WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 601/23, WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 16 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Po 571/23, WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 18 października 2023 r., sygn. akt II SA/Go 402/23). Przytaczając pogląd WSA w Warszawie zawarty w wyroku z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1059/23 wskazać należy, że "Mając na uwadze szczególne okoliczności ustanowienia prawa do tego dodatku związane z gwałtownym wzrostem cen na rynku paliw, zdaniem Sądu wobec stwierdzenia przez organ, że skarżący nie spełnia warunków do przyznania dodatku węglowego z uwagi na ustalenie, że kocioł zasilany jest paliwem w postaci drewna kawałkowego winien wezwać skarżącego do prawidłowego sformułowania wniosku gdyż w okolicznościach niniejszej sprawy powinny znaleźć zastosowanie, także wskazywane przez SKO, przepisy ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw. Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 25a tej ustawy, w przypadku posiadania informacji wskazujących, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy w celu ustalenia prawa do dodatku dla gospodarstw domowych." Przechodząc na grunt ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967 z późn. zm., dalej jako ustawa o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła), zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 1 ustawy - dodatek dla gospodarstw domowych przysługuje osobie w gospodarstwie domowym, w przypadku gdy głównym źródłem ciepła gospodarstwa domowego jest: - kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia albo piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane peletem drzewnym, drewnem kawałkowym lub innym rodzajem biomasy (...) (pkt 1); - kocioł gazowy zasilany skroplonym gazem LPG (pkt 2), albo - kocioł olejowy (pkt 3); - zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków (...). Z przepisu art. 24 ust. 7 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła wynika, że dodatek dla gospodarstw domowych nie przysługuje gospodarstwom domowym objętym pozytywnie rozpatrzonym wnioskiem o wypłatę dodatku węglowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Zgodnie z poglądem orzecznictwa, regulacje dotyczące obu dodatków są zatem ze sobą przez ustawodawcę powiązane. Przyznanie jednego dodatku wyklucza przyznanie drugiego, z kolei brak przyznania dodatku węglowego otwiera możliwość - przy spełnieniu dalszych przesłanek - przyznania dodatku dla gospodarstw domowych. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że w świetle art. 24 ust. 25a ustawa o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła (obowiązującego od dnia 4 listopada 2022 r., także wobec spraw wcześniej wszczętych) "W przypadku posiadania informacji wskazujących, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy w celu ustalenia prawa do dodatku dla gospodarstw domowych. W takim przypadku organ ten przyznaje dodatek w drodze decyzji administracyjnej z urzędu, bez konieczności składania wniosku oraz bez składania odpowiedniej deklaracji dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji. Przepis art. 25 ust. 2 stosuje się." Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, podkreślić należy, iż wprowadzając regulacje prawne z szeroko pojętego zabezpieczenia energetycznego, w tym rozwiązań przewidzianych w znajdującej zastosowanie w sprawie ustawie o dodatku węglowym, intencją ustawodawcy było objęcie pomocą finansową jak największą liczbę gospodarstw domowych poprzez uprawnienie, a jednocześnie zobligowanie organów gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) do wnikliwego, wszechstronnego zbadania sytuacji faktycznej w zakresie źródeł ciepła lub źródeł spalania paliw w gospodarstwach domowych i to nie tylko tych, co do których wpłynął wniosek o wypłatę dodatku węglowego lub dodatku dla gospodarstw domowych, ale także w tych gospodarstwach domowych, co do których organ jest w posiadaniu informacji wskazujących na to, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę jednego z powyższych dodatków, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy. Przy czym co wymaga podkreślenia weryfikacja wniosku o przyznanie tego rodzaju pomocy ma charakter wszechstronny i nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków, gdyż w tym zakresie ustawodawca wyposażył organy w szereg uprawnień procesowych, przykładowo wymienionych w art. 2 ust. 15a-15f u.d.w. (podobn. wyrok WSA w Poznaniu z 25 maja 2023 r., IV SA/Po 184/23; wyrok WSA w Krakowie z 17 kwietnia 2023 r., II SA/Kr 139/23; www.orzeczenia.nsagov.pl). Jednocześnie jak wynika z art. 3 ust. 3 u.d.w., w sprawach nieuregulowanych ustawodawca wprowadził zasadę uzupełniającego stosowania przepisów k.p.a. Zgodnie z art. 6 k.p.a organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Z wyrażonej w powołanym przepisie zasady praworządności (legalizmu) wywodzi się obowiązek organów administracji działania na podstawie przepisów prawa i stosowania przez organ przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji do stanu faktycznego obowiązującego w dniu wydania decyzji. W toku postępowania organy administracji, z urzędu jak i na wniosek, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.) oraz są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), oceniając na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). W ocenie Sądu procedujące w sprawie organy administracji obu instancji powyższym wymogom nie zadośćuczyniły. Przedłożone wraz ze skargą akta administracyjne sprawy nie pozwalają bowiem na przeprowadzenie oceny, co do prawidłowości dokonanych przez organy ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę do wydania decyzji odmownej. Przede wszystkim w przedmiotowej sprawie nie przeprowadzono wszechstronnego wywiadu środowiskowego. Zdaniem Sądu, treść załączonej do akt sprawy "notatki urzędowej" z 29.05.2023 r. nie stanowi wywiadu środowiskowego. W tym miejscu wskazać przyjdzie, że zgodnie z § 2 ust.1 Rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 8 kwietnia 2021 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (Dz.U.2021.893), wywiad przeprowadza pracownik socjalny zatrudniony w ośrodku pomocy społecznej, centrum usług społecznych lub powiatowym centrum pomocy rodzinie, zwanych dalej "podmiotami uprawnionymi". W myśl § 3 ust. 1 Rozporządzenia wywiad przeprowadza się z osobą lub rodziną w miejscu zamieszkania lub pobytu, w dniach roboczych, w godzinach pracy podmiotu uprawnionego, albo w innym terminie uzgodnionym z osobą lub rodziną, za zgodą kierownika jednostki organizacyjnej pomocy społecznej. Pracownik socjalny, przeprowadzając wywiad, bierze pod uwagę indywidualne cechy, sytuację osobistą, rodzinną, dochodową i majątkową osoby samotnie gospodarującej lub osób w rodzinie, mogące mieć wpływ na rodzaj i zakres przyznawanej im pomocy. W ramach przeprowadzonego wywiadu pracownik socjalny dokonuje analizy i diagnozy sytuacji danej osoby lub rodziny i formułuje wnioski z nich wynikające, stanowiące podstawę planowania pomocy. Wzór kwestionariusza wywiadu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia (§ 4 Rozporządzenia). Ze sporządzonej w sprawie "notatki urzędowej" wynika jedynie, że "Państwo S. wyrazili zgodę na wizytę i rozmowę. Pokazali pracownikom GOPS zgromadzony opał i wyrazili zgodę na zrobienie zdjęć opału". Do notatki załączono zdjęcia. Tak lakoniczna notatka nie może zastąpić wywiadu środowiskowego. Brak jest jakichkolwiek faktycznych ustaleń dotyczących źródła ogrzewania i ich ilości. W ocenie Sądu za bezpodstawne należy uznać stanowisko organów, zgodnie z którym aby skutecznie starać się o przyznanie dodatku węglowego, obowiązkiem strony było przedstawienie faktur za węgiel za 3 ostatnie lata, czy też posiadanie na dzień 29.05.2023 r. odpowiedniej ilości węgla, która wystarczy na cały rok. Wobec powyższego na gruncie zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego organy nie wykazały, czy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego Skarżącego jest kocioł na paliwo stałe czy kominek opalany drewnem. Nie ustalono, czy pomieszczenia mieszkalne wyposażone są w kaloryfery czy ogrzewanie podłogowe i z którym źródłem ciepła są połączone. Organy nie ustaliły też o jaki faktycznie dodatek ubiega się skarżący. Organy administracyjne powinny ustalić czy w realiach przedmiotowej sprawy powinny znaleźć zastosowanie przepisy ww. ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach (...). Nie budzi zatem wątpliwości, że organ powinien rozważyć czy w realiach tej sprawy istnieją przesłanki do przyznania ww. dodatku, w zależności od dokonanych ustaleń faktycznych (jeśli wszystkie przesłanki szczegółowe byłyby spełnione). To oznaczało konieczność bardziej wszechstronnego przeanalizowania sprawy, z którego to obowiązku orzekające w sprawie organy nie wywiązały się. Uchybienia przepisom postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. Stan faktyczny nie został bowiem prawidłowo ustalony, a kontrola zastosowania prawa materialnego następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny mieć na uwadze powyższe ustalenia, bacząc by nie naruszono reguł postępowania oraz by rozstrzygnięcia odpowiadały prawu materialnemu. W toku ponownego rozpoznania sprawy należy przeprowadzić wywiad środowiskowy i ustalić główne źródło ogrzewania oraz rodzaj stosowanego paliwa w domu skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, orzekł jak w sentencji - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.