IV SA/Po 693/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.R. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty za studia postanawia odmówić prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego /-/D.Mataczyński J.F.R. wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] Nr [...] uchylającą własną decyzję z dnia [...] nr [...] i umarzającą postępowanie w przedmiocie zwolnienia J.. F. R. z opłaty za I rok studiów eksternistycznych na kierunku prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 30 maja 2007r. wydał wyrok oddalający powyższą skargę. Skarżący w dniu 11 lutego 2008r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wyznaczenie pełnomocnika. Pomijając fakt, iż powyższy wniosek nie został złożony z zachowaniem wymogów formalnych wynikających art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, zwrócić należy uwagę na fakt, iż Skarżący już w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego poprzedzającego wydanie wyroku na urzędowym formularzu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Powyższy wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpatrzony pozytywnie i w dniu 24 listopada 2006r. na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Jak wynika z akt sprawy Okręgowa Rada Adwokacka do reprezentowania J.R. wyznaczyła adwokata A.W., któremu Skarżący udzielił pełnomocnictwa (k. 49 akt). Tym samym mając na uwadze treść art. 243 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy obejmuje także postępowanie egzekucyjne, stwierdzić należy, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem skarżącej. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w tej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez sąd oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. Ponadto zwrócić należy uwagę na fakt, iż pełnomocnik Skarżącego po otrzymaniu w dniu 13 lipca 2007r. (k. 77 akt) odpisu wydanego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem, nie złożył skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 177 §1 ppsa), postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007r. stwierdzono, iż wydany w sprawie wyrok jest prawomocny od dnia 14 sierpnia 2008r. Oznacza to, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone. Mając więc na względzie ogólną zasadę wynikającą z art. 243 §1 ppsa, zgodnie z którą prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania stwierdzić należy, iż w obecnej sytuacji nie jest możliwe przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 ppsa, postanowiono jak w sentencji. /-/D.Mataczyński KB/