IV SA/Po 697/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek. /-/P. Miładowski Pismem z dnia [...] r. A.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż ze względu na stan zdrowia nie był w stanie złożyć skargi w terminie oraz że stosowne zaświadczenie lekarskie dostarczy na wezwanie Sądu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Na wstępie należy wskazać, iż warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, powstanie na skutek uchybienia terminowi ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności. Zauważyć należy również, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do momentu wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Wobec nie wskazania przez skarżącego we wniosku czasu trwania przeszkody (stan zdrowia) oraz nieuprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu Sąd pismem z dnia [...] r. wezwał skarżącego do przedstawienia zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego, że od dnia [...] roku jego stan zdrowia nie pozwalał na sporządzenie i wniesienie skargi, względnie uprawdopodobnienia innych przyczyn uniemożliwiających dokonanie powyższych w terminie oraz wskazania czasu trwania przeszkody, która uniemożliwiła terminowe sporządzenie i wniesienie skargi, w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przesyłka skierowana do skarżącego, zwierająca wyżej wskazane wezwanie, wobec niezastania go w mieszkaniu, została złożona w placówce pocztowej, o czym został on dwukrotnie zawiadomiony w dniach [...] oraz [...]r. stosownym pismem pozostawionym na drzwiach adresata. Mając na uwadze przepis art. 65 § 2 p.p.s.a., który w zakresie doręczenia pism w postępowaniu sądowym przez pocztę nakazuje stosować tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, należy zauważyć, iż zgodnie z § 9 ust.1 pkt 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym ( Dz. U. Nr 62, póz. 697 ze zm.) listonosz pozostawia zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce oddawczej w terminie 7 dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata. Jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w tym terminie pocztowa placówka oddawcza sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych 7 dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. W związku z zachowaniem wyżej opisanej procedury doręczenia oraz stosownie do treści przepisu art. 73 p.p.s.a. przesyłkę skierowaną do skarżącego uznać należy za prawidłowo doręczoną z dniem [...] r. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu zaś lakoniczne stwierdzenie nie poparte żadnymi konkretnymi faktami nie może stanowić podstawy do pozytywnego załatwienia wniosku. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. /-/ Paweł Miładowski MZ