IV SA/Po 706/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 8 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w T. działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta T. w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. /-/ I. Kucznerowicz W dniu 29 lipca 2009 r. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo w którym na stronie 3 wskazał, iż "nie odwołuję się od decyzji Kolegium Odwoławczego w K., ale od opieszałości pani dyr. i nie dotrzymywania terminów, które wręcz łamie." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej Ppsa). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 Ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z treści skargi wynika, iż jej przedmiotem jest działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w T. działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta T.. Zatem przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga złożona w trybie przewidzianym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – dalej Kpa). Stosownie do treści art. 227 Kpa przedmiotem tego typu skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W doktrynie i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, iż postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie kończy się decyzją administracyjną - nie ma charakteru jurysdykcyjnego. W postanowieniu z dnia 1 grudnia 1998 r. (III SA 1636/97 System Informacji Prawnej Lex nr 37138) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż "skarga, o której mowa w art. 227 Kpa jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy". W związku z powyższym nie jest zatem w takiej sprawie dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Nawet przyjmując, że przedmiotem postępowania nie jest działalność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w T., to wobec wyraźnego oświadczenia skarżącego, iż nie skarży decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. należałoby przyjąć, iż przedmiotem zaskarżanie jest wymieniona w uzasadnieniu skargi decyzja Burmistrza Miasta T. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...]. Również w tym przypadku skarga podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 Ppsa skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 Ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Wobec powyższego uznać należy, iż skarga na decyzję organu I instancji, nawet wobec złożenia środka odwoławczego jest niedopuszczalna. Natomiast wbrew twierdzeniom organu nie można uznać, iż przedmiotem skargi jest decyzja Burmistrza Miasta T. z dnia [...] sierpnia 2009 r., ponieważ wniesienie skargi nastąpiło przed jej wydaniem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. /-/ I. Kucznerowicz j.a.