IV SA/Po 717/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi M. S., E. S. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania legalizacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia 26 lipca 2016 r. r. M. i E. S. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania legalizacyjnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., zwanej dalej – ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy także wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. W. 2005 r., s. 295). Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 888/08 i postanowienie WSA we Wrocławiu z 16 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 411/08, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania legalizacyjnego, nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Jest to wyłącznie akt administracyjny o charakterze proceduralnym. Nie jest zatem możliwe w sprawie niniejszej orzeczenie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia. Warto w tym miejscu podnieść, że brak przesłanki "wykonalności" zaskarżonego postanowienia powoduje, że nie ma potrzeby czynienia ustaleń w zakresie obowiązku skarżących do przedstawienia w sposób przekonywujący i pełny okoliczności, przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednocześnie wskazać należy, że kwestie prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie mogą być przez Sąd przesądzane na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem badania Sądu w na tym etapie postępowania jest wyłącznie kwestia ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Wszelkie zarzuty wobec tego postanowienia będą bowiem podlegały ocenie Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi na rozprawie. W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.