IV SA/Po 725/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2011 r. sprawy ze skargi [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 26 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zaprzestania odprowadzania ścieków oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. Wójt Gminy [...] nakazał Wielkopolskiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich ( dalej WZDW oraz odwołujący lub skarżący) w [...] 1. przywrócić na terenie działki nr ewid. [...] stan wody do stanu poprzedniego poprzez: a. zaprzestanie odprowadzania ścieków z ul. [...] do stawu należącego do p. [...]; b. likwidację urządzeń, którymi ścieki deszczowe z ul. [...] odprowadzane są do w/w stawu. 2.Ustala się termin wykonania niniejszej decyzji na [...] października 2010r. W dniu 15 listopada 2010r. na działce nr [...], odbyła się wizja lokalna z udziałem pracowników WZDW oraz Gminy [...] (k. 33 akt adm.). Podczas wizji stwierdzono, że obowiązki wynikające z w/w decyzji nie zostały wykonane. Organ wziął pod uwagę wyjaśnienia WZDW tłumaczące brak działań w kierunku wykonania decyzji – trudnościami w uzyskaniu wymaganych uzgodnień w różnych instytucjach i nie wszczął postępowania egzekucyjnego. W dniu [...] marca 2011r. do organu wpłynął wniosek WZDW o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 2009r. w związku z nowymi okolicznościami ujawnionymi w sprawie, które, jak wynika z pisma WZDW z dnia [...] marca 2011r. wyszły na jaw w dniu [...] lutego 2011r. – odkryciu pokryw studni rewizyjnych na terenie działki nr [...], odprowadzających ścieki poprzez kanalizację deszczową do stawu także przez innych użytkowników a także cieków melioracyjnych ( k. 61 akt adm.). Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] Wójt Gminy [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14.06.1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 00.98.1071 ze zm. – dalej kpa). Uzasadniając podał, że wnioskodawca nie udowodnił, że nowe okoliczności faktycznie wyszły na jaw w podanej dacie tj. [...].02.2011r. Jest to niezbędne w celu ustalenia zachowania terminu jednomiesięcznego do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 148 § 1 i § 2 kpa organ administracji publicznej wznawia postępowanie, jeżeli nie minął okres jednego miesiąca licząc od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji lub o przesłance stanowiącej przyczynę wznowienia. W ocenie Wójta termin ten nie został przez wnioskodawcę zachowany. Organ podniósł, że remont drogi wojewódzkiej nr [...] był przeprowadzany w latach 1997-1999. Inwestorem od [...] r. był następca prawny [...] – Województwo Wielkopolskie. W ramach remontu zostało przebudowane odwodnienie drogi – istniejący rów przydrożny został skanalizowany i do tej kanalizacji przyłączone zostało odwodnienie pobliskiej stacji benzynowej. WZDW z pewnością posiadało wiedzę na temat wszystkich urządzeń włączonych do kanalizacji deszczowej już w roku 1999, ponieważ wtedy roboty związane z remontem zostały zakończone i protokolarnie odebrane z udziałem przedstawicieli WZDW. Dodatkowo już w dniu [...].08.2010r. udostępniono do skopiowania WZDW dokumentację geodezyjno – inwentaryzacyjną powykonawczą –[...] (k. 84). Biorąc to pod uwagę, a także to, że przed wydaniem decyzji z dnia [...].11.2009r. została przeprowadzona wizja w terenie w obecności przedstawicieli WZDW, jak również wizja taka, również z udziałem przedstawicieli WZDW, odbyła się w dniu [...] .11.2010r. - Wójt Gminy [...] uznał, że wniosek jest nieuzasadniony. Odwołanie od tej decyzji wniósł Wielkopolski Zarząd Dróg Wojewódzkich, uzasadniając, że przebudowa kanalizacji tylko przez odwołującego i dla jego potrzeb jest przedwczesna i niewłaściwa w sytuacji, gdy korzystają z niej również inne podmioty. Dokumentacja związana z przebudową drogi, którą WZDW przejęła w momencie powstania w 1999r. była niepełna i na jej postawie nie można było stwierdzić czy poprzedni właściciele działki wyrazili zgodę na podłączenie kanalizacji. Odwołujący, oprócz podłączenia stacji paliw nie miał informacji o innych podmiotach podłączonych do tej kanalizacji, w tym dwóch cieków melioracyjnych i wód opadowych z ulic [...] i [...]. Decyzją z dnia [...] maja 2011r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 1 kpa i art. 3 ustawy z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2011r., nr 6, poz. 18) – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając SKO podniosło argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji a ponadto, że odwołujący nie udowodnił, iż o podłączeniu innych podmiotów do przedmiotowej kanalizacji dowiedział się dopiero w dniu [...] .02.2011r., a swoje wywody oparł jedynie na oświadczeniu, czemu organ, biorąc pod uwagę inne okoliczności wyeksponowane w uzasadnieniu, nie dał wiary. Skargę na decyzję SKO wniósł WZDW, wnosząc o jej uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].04.2011r. Zarzucił naruszenie art. 7 i 77 kpa, a więc naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych a poczynione ustalenia jako dowolne, oparte na niekompletnym materiale dowodowym oraz zasady działania w ramach tzw. uznania administracyjnego poprzez brak wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych, niezbędnych dla rozstrzygnięcia. Skarżący podkreślił, że kompletną dokumentację związaną z budową i uzgodnieniami kanalizacji deszczowej w zakresie drogi nr [...] uzyskał dopiero w dniu [...].03.2011r. od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o czym informował organ I instancji – organy jednak do tego faktu nie odniosły się. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy, przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca je decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego. Nadto Kolegium, pomimo dokonanej w międzyczasie zmiany obowiązującego prawa, zastosowało prawidłową formę załatwienia odwołania. Dnia 11 kwietnia 2011 r. weszła bowiem w życie ustawa z dnia 03 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6 poz. 18) nakazująca między innymi, aby odmowa wznowienia postępowania następowała w drodze postanowienia, to jednak z woli ustawodawcy w sprawach takich jak niniejsza, w których do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej została wydana decyzja, a zgodnie z nowymi przepisami powinno być wydane postanowienie, właściwą formą załatwienia sprawy jest decyzja (art. 3 ustawy zmieniającej). Instytucja wznowienia postępowania administracyjnego jest jednym z trybów nadzwyczajnych weryfikacji decyzji ostatecznych. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, których katalog, co należy podkreślić, ma charakter zamknięty, określone zostały przez ustawodawcę w przepisach art. 145 § 1 pkt 1-8 oraz art. 145a kpa. Wznowienie postępowania może nastąpić z urzędu lub na żądanie strony z tym, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a następuje tylko i wyłącznie na żądanie strony (art. 147 kpa). Kluczowe w niniejszej sprawie przepisy stanowią, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący powołał się we wniosku o wznowienie postępowania na przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W myśl tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który ją wydał. Zatem aby móc wznowić postępowanie na tej podstawie konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: - nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, a więc nie mogły być znane organowi; - okoliczności faktyczne i dowody (nazwane nowymi dlatego, że dopiero zostały ujawnione) istniały w dacie wydania decyzji ostatecznej. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, w świetle zgromadzonych w sprawie materiałów, zasadnie organ nie dał wiary oświadczeniu skarżącego o tym, że o fakcie podłączenia do kanalizacji deszczowej drogi nr [...] innych także podmiotów dowiedział się dopiero w dniu [...] lutego 2011r.; ponadto omówiony wyżej przepis nie wymaga aby o takim fakcie dowiedziała się strona ale organ, który w danym zakresie wydawał decyzję dotyczącą strony. Skarżący jako następca prawny [...] i Województwa Wielkopolskiego winien być w posiadaniu odpowiedniej dokumentacji wykonania poszczególnych robót w tym obszarze, na przedmiotowym trenie – działce nr [...], odbyło się kilka wizji terenowych, podczas których ustalano stan faktyczny istniejący na działce. Nie wydaje się prawdopodobne, aby uczestnicy tych wizji – tak ze strony organu ( Wójta Gminy [...]) jak i ze strony skarżącego ani razu nie stwierdzili istnienia pokryw rewizyjnych. Roboty związane kanalizacją deszczową wykonywane były w 1999 r. w związku z remontem drogi i już wówczas było wiadomo, że do kanalizacji tej podłączona stacja paliw (wynika to choćby z załączonych do pisma z dnia [...].07.1997r. [...] map sytuacyjnych – k. 4 i 5 akt admin.), zresztą skarżący o tej okoliczności wiedział i jej nie kwestionuje. Należy wspomnieć, że w aktach administracyjnych znajduje się oświadczenie Dyrektora [...] Związku Spółek Wodnych z dnia 15 marca 2011r., z którego wynika, że w dokumentacji technicznej Gminnej Spółki Wodnej [...] i zgodnie ze stanem faktycznym na dzień oświadczenia żaden rów melioracyjny między ulicami [...] a [...] nie jest podłączony do kanalizacji deszczowej położonej wzdłuż drogi wojewódzkiej nr [...] (k. 58 akt I instancji). Na taką okoliczność powoływał się skarżący w swoim wniosku. Tak więc zarówno organowi jak i skarżącemu, jak wynika z akt, znana była już przed wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2009r. okoliczność, że do kanalizacji deszczowej odprowadzającej ścieki z drogi nr [...] podłączony jest co najmniej jeszcze jeden podmiot (stacja paliw). Od decyzji z dnia [...].11.2009r. skarżący nie odwołał się, mimo, iż jak wyżej wskazano wiedział o podłączeniu innego podmiotu do przedmiotowej kanalizacji. Wynika to także z tego, że przed upływem terminu zakreślonego w tej decyzji WZDW (skarżący) tłumaczył nie podjęcie prac koniecznością dokonania niezbędnych uzgodnień, oraz możliwością przejęcia przebudowy kanalizacji przez Gminę ( pismo z dnia [...].08.2010r. k. 29 akt I instancji i wymiana korespondencji w tej sprawie – k. 36, 37, 39, 40, 41). Ta okoliczność tj. konieczność dokonania uzgodnień przed podjęciem prac wynikających z decyzji z dnia [...].11.2009r. była także powodem zaniechania wszczęcia postępowania egzekucyjnego prze organ po upływie wyznaczonego decyzją terminu. Skoro skarżący nie wykazał, że wyszły na jaw nowe okoliczności, nieznane organowi w dacie podejmowania decyzji ostatecznej zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wznowienia postępowania jest zgodna z prawem. Nie narusza w szczególności zasady prawdy obiektywnej, tj art. 7 kpa i obowiązku wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, na jakich oparł się organ przy podejmowaniu decyzji, ponieważ fakty przytoczone przez skarżącego jako nowe – miały swe odzwierciedlenie w dokumentacji zgromadzonej w sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.