IV SA/Po 725/23
PostanowienieWSA w Poznaniu2024-01-09
Skład orzekający: Monika Świerczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała zarządu województwa w przedmiocie uzgodnienia odwołania zastępcy dyrektora instytucji kultury podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Uchwała zarządu województwa w przedmiocie uzgodnienia odwołania zastępcy dyrektora instytucji kultury, ze względu na pracowniczy charakter sprawy i jej powiązanie z przepisami Kodeksu pracy, nie stanowi decyzji administracyjnej i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sprawy te należą do właściwości sądów powszechnych (sądów pracy).Stan faktyczny
Skarżąca M. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Zarządu Województwa W. dotyczącą uzgodnienia jej odwołania ze stanowiska zastępcy dyrektora Muzeum Okręgowego. Pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę 300 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Zarządu Województwa W. z dnia 7 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia odwołania M. W. ze stanowiska zastępcy dyrektora Muzeum Okręgowego Ziemi [...] w K. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
M. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Zarządu Województwa W. z dnia 7 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia odwołania M. W. ze stanowiska zastępcy dyrektora Muzeum Okręgowego Ziemi [...] w K..
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł m.in. o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie bowiem z regulacjami objętymi zakresem unormowania art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej jako "p.p.s.a.") wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 508 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Powyższe wyliczenie jest enumeratywne i stanowi katalog zamknięty przypadków dopuszczających kognicję sądów administracyjnych. A zatem sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w tym katalogu nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przedmiotowa skarga dotyczy uchwały Zarządu Województwa W. w przedmiocie uzgodnienia odwołania M. W. ze stanowiska zastępcy dyrektora Muzeum Okręgowego Ziemi [...] w K..
W ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 5 ust. 2 p.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi.
Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U.2022.2094 t.j.) do zadań Zarządu Województwa należy w szczególności kierowanie, koordynowanie i kontrolowanie działalności wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, w tym zatrudnianie i zwalnianie kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych.
Z kolei w myśl art. 15 ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U.2020.194 t.j. dalej jako "u.o.p.d.k.") dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony, po zasięgnięciu opinii właściwych związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych. Odwołanie następuje w tym samym trybie. Stosownie do treści art. 15 ust. 7 u.o.p.d.k. w sprawach dotyczących powoływania i odwoływania dyrektora instytucji kultury w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisy art. 68-72 Kodeksu pracy.
Statut instytucji kultury może przewidywać utworzenie stanowiska zastępcy dyrektora lub stanowisk zastępców dyrektora. W takim przypadku statut określa liczbę stanowisk zastępców dyrektora oraz tryb ich powoływania i odwoływania (art. 15 ust. 8 u.o.p.d.k.).
Z przepisów tych wynika, że jednoznacznie przesądzona została kwestia pracowniczego charakteru sprawy związanej z odwołaniem dyrektora instytucji kultury.
Sąd w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu NSA z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2250/11 (LEX Nr 114093), w którym NSA wskazał, że powołanie w rozumieniu Kodeksu pracy jest zawsze na jakieś stanowisko, natomiast pozbawienie pracownika, zatrudnionego na podstawie powołania, tego stanowiska, jest równoznaczne z odwołaniem go i akt odwołujący jest równoznaczny z wypowiedzeniem stosunku pracy (por. wyroki SN z 11 maja 2006 r., II PK 273/05, OSNP 2007/9-10/129 oraz z 27 marca 2007 r., II PK 225/06, Lex nr 599537). Przepisy ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej nie przewidują innej formy zatrudnienia niż powołanie na stanowisko dyrektora.
Zaskarżona uchwała organu o uzgodnieniu odwołania ze stanowiska zastępcy dyrektora instytucji kultury, musi być traktowana jako element stosunku z zakresu prawa pracy. Tym samym uchwała ta, nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że odwołanie ze stanowiska podlega reżimowi Kodeksu pracy i jako takie należy do właściwości sądu powszechnego - sądu pracy. W rozpoznawanej sprawie brak jest zatem kognicji sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. - odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu w pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło