IV SA/Po 726/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-12-18
Skład orzekający: Bożena Popowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący uprawdopodobnił poniesienie strat finansowych w związku z brakiem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, ale nie wykazał, że szkoda jest znaczna lub trudna do odwrócenia?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, uznając, że skarżący, mimo przedstawienia dowodów poniesionych kosztów związanych z koniecznością zlecenia usług transportowych innym firmom, nie wykazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że pojęcie 'znaczna szkoda' wymaga odniesienia do konkretnych wartości przedsiębiorstwa, takich jak majątek czy zyski, których skarżący nie podał. Ponadto, sąd zaznaczył, że nawet w przypadku spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter fakultatywny, a funkcja zatrzymania prawa jazdy, polegająca na eliminowaniu z ruchu kierowców stwarzających zagrożenie, przemawia za odmową wstrzymania.Stan faktyczny
Skarżący P. K. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o zatrzymaniu prawa jazdy, argumentując, że jest to niezbędne do prowadzenia jego przedsiębiorstwa budowlanego i brak prawa jazdy naraża go na znaczne straty finansowe. Po pierwszej odmowie, skarżący złożył nowy wniosek, przedstawiając dowody w postaci faktur, umów i kopii dokumentów, wskazując na straty generowane przez konieczność zlecenia transportu innym firmom. Sąd rozpoznał drugi wniosek.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2007 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] /-/B. Popowska
W dniu 8 listopada 2007 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek P. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] oraz decyzji organu I instancji, w sprawie zatrzymania prawa jazdy kategorii A, B, B+E,C,C+E i T. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Skarżący jest współwłaścicielem przedsiębiorstwa budowlanego w formie spółki jawnej, i że w prowadzanej działalności gospodarczej posiadanie prawa jazdy jest niezbędne, a jego brak naraża Go na "znaczną szkodę" i "wymierne straty finansowe".
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 listopada 2007 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., stwierdzając, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może sprowadzić na Niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W dniu 6 grudnia 2007 r. został przez Skarżącego złożony nowy wniosek
o wstrzymanie wykonania decyzji. W tym wniosku Skarżący wskazał, iż brak możliwości korzystania z dokumentu prawa jazdy w okresie do prawomocnego rozstrzygnięcia skargi przez Sąd wyrządza znaczne szkody w prowadzonej
przez Jego spółkę działalności handlowej. Skarżący opisał straty generowane
przez pozbawienie go prawa jazdy i do Swojego wniosku dołączył dowody w postaci m. in. faktur na kwotę prawie 100.000 złotych za zlecanie transportu innym firmom, umowy o pracę zatrudnionych kierowców, umowę leasingu samochodu Toyota, umowę kredytu, kopie dowodów rejestracyjnych posiadanych samochodów i kopie praw jazd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie
o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61 ppsa, a także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych
do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa, jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody
lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona
przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia,
ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Rozpoznając pierwszy wniosek Skarżącego z dnia 8 listopada 2007 r., Sąd rozważył przedstawione w nim argumenty oraz ocenił je w świetle załączonego dowodu w postaci aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców. Uznając,
że Skarżący w ogóle nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może sprowadzić na nią niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody
lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...].
W rozpatrywanym aktualnie wniosku, Skarżący szerzej uzasadnia Swój wniosek, przedstawiając okoliczności, które Jego zdaniem, stanowią o spełnieniu przesłanek w świetle art. 61 § 3 ppsa oraz przedstawiając nowe dowody. Sąd oceni powyższe argumenty oraz załączoną dokumentację, pod kątem wymogów określonych w ww. przepisie. Od razu jednak należy nadmienić, iż powyższa ocena nie może być pozbawiona odniesienia do treści decyzji, której dotyczy wniosek
o wstrzymanie wykonania. Uprawnienie Sądu w kwestii wstrzymania decyzji określone jest w cyt. przepisie zwrotem: "Sąd może (...)".Należy zatem podkreślić, iż orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc Sąd może, ale nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w art. 61 § 3 ppsa (por.: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006 r., s. 160).
Powracając do argumentów Skarżącego, to podaje On, że jest właścicielem 5 dużych pojazdów do transportowania ciężkich materiałów budowlanych (o masie całkowitej od 3,65 do 25 ton), jednej przyczepy i zatrudnia dwie osoby
z uprawnieniami kierowcy. Do czasu zabrania prawa jazdy, Skarżący również przewoził towary. Po zabraniu prawa jazdy, Skarżący zmuszony był zlecać transport innym firmom, na co przedstawił faktury na kwotę prawie 100.000 złotych. Ten koszt, zdaniem Skarżącego, "fatalnie wpływa na rentowność Spółki." Zwłaszcza,
że Skarżący wraz z żoną spłacają kredyt inwestycyjny w kwocie 500.000 złotych. Poza tym, "żona a zarazem wspólnik w spółce, pracuje w zupełnie innym przedsiębiorstwie i nie może pomagać przy prowadzeniu spółki".
Rozważając powyższe stwierdzenia i przedstawioną dokumentację, Sąd stwierdza, iż zostało wykazane, że Skarżący poniósł określone koszty w związku
ze zleceniem usług przewozowych innym firmom. Nie jest to jednak równoznaczne
z wykazaniem że "zachodzi niebezpieczeństwo znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Pojęcie "znaczna szkoda" jest wyrażeniem niedookreślonym, które należy odnieść do konkretnych warunków i okoliczności.
W rozważanym przypadku, o tym, czy szkoda jest znaczna, można by mówić
w kontekście konkretnych wartości, związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem, takich jak jego majątek, przychody, zyski. Takich informacji Skarżący nie podał, natomiast z wielu dowodów wynika, że prowadzone przedsiębiorstwo stanowi dużą, rozwojową inwestycję. Tak więc nie negując tego, że Skarżący ponosi dodatkowe koszty związane z tym, że zatrzymano Jego prawo jazdy, Sąd nie stwierdza,
że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa. Na marginesie można też przypomnieć, że sam Skarżący nadmienia o możliwości zatrudnienia jeszcze jednego kierowcy; biorąc pod uwagę wynagrodzenie, jakie Skarżący płaci kierowcom, należy stwierdzić, iż finansowe konsekwencje tego, że Skarżący sam nie może dokonywać przewozów, mogą być wiele razy mniejsze aniżeli w sytuacji zlecania przewozów innym firmom. Powracając do podstawowej argumentacji, przedstawionej wyżej, Sąd stwierdza, że wynikająca z niej ocena stanowi wystarczającą podstawę do orzeczenia, jak w sentencji.
Należy także przypomnieć, na co Sąd wskazał wyżej, że nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w art. 61 § 3 ppsa Sąd może odmówić wstrzymania zaskarżonego aktu. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie bez znaczenia jest treść rozstrzygnięcia, którego wykonanie Sąd miałby – po myśli wniosku – wstrzymać. Nie odnosząc się w ogóle do kwestii, które badane będą w trybie rozprawy, należy nawiązać do funkcji tej instytucji prawnej jaką jest "zatrzymanie prawa jazdy", unormowane w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.). Należy powtórzyć, za organem II instancji, w odpowiedzi na skargę, że funkcją tą jest m. in. faktyczne czasowe wyeliminowanie z ruchu kierowców stwarzających zagrożenie dla jego bezpieczeństwa, oraz, w celu perspektywicznym, zapewnienie bezpieczeństwa ruchu (tak też: Komentarz do art. 135 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym [w:] R. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, Warszawa
2005 r.).
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzeczono
jak w postanowieniu.
/-/ B. Popowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło