IV SA/Po 728/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 26 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: na podstawie art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118, ze zm.) uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez W.W., w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia, kaucji w wysokości [...] (słownie: [...]) złotych /-/J. Stankowski Pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. W.W. wniósł skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 26 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego budowę budynku handlowo-usługowo-rozrywkowego z gastronomią (C. G.T.) oraz budowę zbiornika przeciwpożarowego na terenie położonym w K. przy ul. N., ul. B. i ul. M. (obr. [...], dz. nr [...],[...],[...],[...]) wydanego na wniosek R. S.A. z siedzibą w L. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wywiedziono, iż realizacja inwestycji na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego nie można abstrahować od faktu, że ewentualne orzeczenie o rozbiórce dotyczyć może tylko obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Skarżący wyraził obawę, że w tej sprawie inwestor, legitymując się takim pozwoleniem, rozpocznie budowę, a skutki podjętych działań będą trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga do sądu administracyjnego, co do zasady, jest środkiem niesuspensywnym. Oznacza to, iż jej wniesienie nie powoduje automatycznie skutku w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności - art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.). Po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż wyłączną podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest grożąca w wyniku jego wykonania szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - art. 61 § 3 P.p.s.a. W stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca przewidział jednak rozwiązanie szczególne. Stosownie do treści art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118, ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez niego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania jej wykonania. Chodzi więc o to, by wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, które w istocie prowadzi do zablokowania prac budowlanych, poprzedzone zostało zabezpieczeniem ewentualnych szkód, jakie w związku z tym faktem może ponieść inwestor. Wysokość kaucji powinna zabezpieczać całą prawdopodobną szkodę, jaką może ponieść inwestor z powodu wstrzymania wykonania decyzji, a zatem zablokowania możliwości realizacji prac budowlanych (zob. H. Knysiak-Molczyk, Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, Samorząd Terytorialny, nr 7-8, s. 137, 138). Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez W.W. kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Celem ustalenia ewentualnych szkód, jakie spowodowałoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd, zarządzeniem z dnia 20 października 2009 r., zwrócił się do inwestora R. S.A. w L. o wskazanie prognozowanej kwoty szkody (utraconego zysku), jaką spółka R. poniosłaby, jeżeli oddanie projektowanego obiektu do użytku opóźniłoby się na skutek wstrzymania wykonania decyzji o czas postępowania sądowoadministracyjnego (6 miesięcy). Sąd wskazał na konieczność uzasadnienia wysokości prognozowanej kwoty szkody w oparciu o dane i wskaźniki, na podstawie których kwotę tę określono. W odpowiedzi Spółka R. S.A. w L. złożyła szerokie opracowanie wraz z planem ekonomicznym inwestycji. Wynika z niego, że przewidywana liczba najemców G.T. zamyka się liczbą [...], w tym najemcy części restauracyjno-barowej galerii. Na dzień przygotowania opracowania inwestor podpisał umowy z [...] najemcami, co stanowi [...]% całej powierzchni handlowej i [...]% całości wpływów z najmu. Przewidywany zysk brutto dla całej G.T. przy pełnej komercjalizacji prognozowany jest na poziomie [...] zł miesięcznie, co proporcjonalnie na umowy już zawarte ([...]%) daje [...] zł. W konkluzji Spółka R. wyjaśniła, że wstrzymanie wykonania decyzji na okres związany z postępowaniem sądowoadministracyjnym (ok. 6 miesięcy) spowoduje po jej stronę stratę w wysokości [...] zł. Sąd, uznając opracowanie ekonomiczne inwestora za przekonujące uznał, że wysokość przyszłych roszczeń, jakie należy zabezpieczyć w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę wynosi [...] zł. Pamiętać bowiem należy, ze wstrzymanie wykonania decyzji, spowodowałoby przesunięcie terminu, w którym inwestycja zaczęłaby przynosić zysk. Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd poucza, iż w razie bezskutecznego upływu terminu do wniesienia kaucji Sąd wyda postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jeżeli Sąd uwzględni skargę w całości lub w części kaucja zostanie zwrócona. Jeżeli natomiast Sąd skargę oddali, kaucja przeznaczona zostanie na zaspokojenie roszczeń inwestora. Mając na uwadze powyższe Sąd, w oparciu o art. 35a ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Stankowski