IV SA/Po 73/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA E. Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi C. W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie 4/II SA/Po 1723/03 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. I-I E. Kręcichwost-Durchowska WSA/post.1 - sentencja postanowienia C. W. pismem z dnia 29 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się do tutejszego Sądu ze skargą o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08 lipca 2004 r. sygn. akt 4/II SA/Po 1723/03. Wspomnianym wyrokiem Sąd oddalił skargę C. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. Wyżej wymienioną decyzją pozbawiono C. W. statusu osoby bezrobotnej z uwagi niestawiennictwo skarżącego w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] w wyznaczonym terminie (art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.). W piśmie zatytułowanym "skarga o wznowienie postępowania z powodu wykrycia okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na wynik sprawy" skarżący napisał, że dopiero teraz w studenckiej poradni prawnej dowiedział się o możliwości wznowienia postępowania, posługując się nowymi okolicznościami, które nie były uwzględniane. Skarżący w skardze w żaden sposób nie wskazał na jakich okolicznościach i faktach opiera skargę, a które byłyby nieznane Sądowi wydającemu wyrok w dniu 08 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Oznacza to, że pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym, a więc czy skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i czy została złożona w ustawowym terminie. Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 ppsa. Zgodnie z ich treścią, można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego jeżeli: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Nie można jednak żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, 4) na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. 5) podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ppsa). Przepis art. 279 ppsa stanowi, że skarga o wznowienie postępowania powinna między innymi zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Wskazanie podstawy prawnej skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinno wyraźnie wskazywać który z enumeratywnie wymienionych w art. 271-273 ppsa przepisów uzasadnia wznowienie postępowania w danej sprawie. Pismo skarżącego z dnia 29 lutego 2008 r. zawiera w sumie trzy skargi (o wznowienie postępowania przeciwko ZUS Inspektorat w [...] zarejestrowaną pod sygnaturą IV SA/Po 70/08, o wznowienie postępowania przeciwko Kierownikowi Powiatowego Urzędu Pracy w [...] zarejestrowaną pod sygnaturą IV SA/Po 71/08 oraz niniejszą skargę). Skarżący wskazał w tytule pisma, że domaga się wznowienia postępowania z powodu wykrycia okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 273 § 2 ppsa można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący sformułował podstawę wznowienia przez wskazanie przesłanki z art. 273 § 2 ppsa, ale w ocenie Sądu nie oznacza to, że skarga została w istocie oparta o tę ustawową podstawę wznowienia. Brak jest bowiem we wniosku skarżącego uzasadnienia wskazanej podstawy i wskazania takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Oznacza to, że skarga - mimo wskazania ustawowej podstawy wznowienia, jako faktycznie na niej nieoparta - podlega odrzuceniu. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 ppsa). Skarżący nie podał okoliczności wskazujących na zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi, a Sąd nie domagał się uzupełnienia tego braku formalnego (art. 279 i art. 276 w związku z art. 49 §1 ppsa) gdyż brak ustawowej podstawy wznowienia stanowi obowiązek odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu (postanowienie NSA z dnia 03 czerwca 2004 r. - OW 87/2004, LEX 158967). Zgodnie z art. 247 ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez analizy prawnej "na pierwszy rzut oka" nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona (J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" - W. Pr. 2006 s. 508 uw. 2; M. Niezgodka-Medek w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" - Zakamycze 2006 s. 558 uw. 1). W ewentualnym postępowaniu ze skargi kasacyjnej skarżący może wystąpić z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu dla dokonania konkretnych czynności procesowych - sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (art. 36 pkt 3 ppsa). W świetle powyższego stwierdzając, że w niniejszej sprawie skarga nie opierała się na ustawowej przesłance wznowienia Sąd na podstawie art. 280 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/E. Kręcichwost-Durchowska KB/