IV SA/Po 73/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r. sprawy ze skargi R.S., B.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy linii światłowodowej oddala skargę w całości Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej PINB) decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t: Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm. - dalej k.p.a.), umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy linii światłowodowej, będącej własnością Spółki A, znajdującej się na działkach nr ewid. [...] i[...], obręb P. W uzasadnieniu decyzji PINB stwierdził, że roboty budowlane związane z ułożeniem linii wykonano na podstawie skutecznego zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] września 2011 r. W trakcie postępowania stwierdzono odstąpienie od w/w zgłoszenia dotyczące przebiegu linii światłowodowej na działce nr [...], polegające na ominięciu przepompowni ścieków od strony południowej, które zdaniem organu nie zmieniło charakteru zagospodarowania terenu. W związku z powyższym PINB stwierdził, że zmiana przebiegu linii w takim stopniu nie stanowi odstąpienia istotnego w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm. – dalej p.b.), co oznacza, że przedmiotowe postępowanie jest bezprzedmiotowe. B.S. i R.S. kwestionując powyższą decyzję wnieśli odwołanie domagając przeprowadzenia dowodów z pełnych akt PINB w S., akt Starostwa Powiatowego w S. dotyczących dokonanego zgłoszenia, dokumentacji Gminy P. dotyczących planu zagospodarowania nieruchomości na których przeprowadzono linię światłowodową, dokumentacji powykonawczej inwestycji kablowej i zgłoszenia jej do użytkowania, opinii oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz ich rzekomej zgody na przeprowadzenie inwestycji przez należące do nich nieruchomości. Wnoszący odwołanie zarzucili przewlekłość postępowania administracyjnego, rażące naruszenie przepisów prawa budowlanego, k.c., Konstytucji RP i przepisów unijnych, oraz nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym braku zgody na przeprowadzenie linii na ich nieruchomościach oraz błędne stwierdzenie, że odstępstwo od pierwotnego projektu stanowi nieistotne odstępstwo od wymogu zgłoszenia inwestycji do realizacji. Wnoszący odwołanie podnieśli, że błędnym jest stwierdzenie, iż inwestycja nie wymaga pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy linia kablowa P.- W. stanowi sieć techniczną i pozwolenie na budowę jest niezbędne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB) po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W toku postępowania odwoławczego WWINB zgromadził kopie zgłoszenia Spółki A zamiaru budowy linii światłowodowej relacji W-P m.in. na działkach nr [...],[...] w P., rysunków załączonych do zgłoszenia przedstawiających przebieg linii światłowodowej, pisma Starosty S. z dnia [...] października 2011 r. sygn. [...] zawierającego informację o niewniesieniu sprzeciwu, opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] wraz z kopiami opiniowanych rysunków oraz powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej sporządzonej w dniu [...] czerwca 2013r. przez geodetę uprawnionego M.T. W tak ustalonym stanie faktycznym organ odwoławczy stwierdził, że w dacie dokonywania zgłoszenia, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b. budowa telekomunikacyjnych linii kablowych zwolniona była z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz wymagała dokonania zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b.). Jeśli zatem inwestor zamierzał wybudować linię światłowodową, a nie kanalizację kablową, czy też sieć telekomunikacyjną, to zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami, winien był dokonać zgłoszenia. Skoro zaś bezsporne jest, że inwestor zgłosił organowi administracji architektoniczno-budowlanej zamiar wykonania przedmiotowej linii kablowej, a zgłoszenie to stało się skuteczne, to nie występują podstawy do zastosowania art. 48, art. 49b, czy też art. 51 ust. 1, art. 50 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 p.b. Odnosząc się w do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji stwierdził, że inwestor prawidłowo określił rodzaj inwestycji jako budowę linii telekomunikacyjnej, czyli budowę infrastruktury telekomunikacyjnej, której definicja zawarta została w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. nr 171, poz. 1800 ze. zm. - dalej prawo telekomunikacyjne), a nie budowa sieci telekomunikacyjnej, o jakiej mowa w art. 2 pkt 35 prawa telekomunikacyjnego Dalej organ odwoławczy stwierdził, że nie ulega wątpliwości, iż na etapie wykonywania robót budowlanych na terenie działki nr [...] w P. przedmiotowy kabel światłowodowy został wykonany w sposób odstępujący od zgłoszenia. Kilkumetrowa zmiana (przy długości trasowej kabla wynoszącej [...] m), zamykająca się w obrębie tej działki była wynikiem wykonania wcześniej na projektowanej trasie przebiegu przedmiotowej linii kablowej przepompowni stanowiącej część kanalizacji sanitarnej, której legalność stanowi przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego. Mając zatem na względzie nieznaczny zakres odstąpienia ,organ odwoławczy podzielił stanowisko PINB w S., iż odstąpienie stwierdzone w niniejszym przypadku jest odstąpieniem nieistotnym od prawidłowo dokonanego przez inwestora zgłoszenia. B.S. i R.S. wnieśli skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, względnie zmiany zaskarżonej decyzji i stwierdzenia samowoli budowlanej i nakazania rozbiórki pobudowanej bez zgody linii światłowodowej pobudowanej na ich nieruchomościach i niezgodnie z załączonym projektem, oraz stwierdzenia, że inwestycja stanowi inwestycję kablową sieci technicznej telekomunikacyjnej i wymaga pozwolenia na budowę. Skarżący podtrzymali zarzuty zgłoszone w odwołaniu i dodatkowo zarzucili naruszenie art. 29 ust. 1 i art. 30 oraz 30a p.b. przez przyjęcie zgłoszenia bez uzyskania zgody właścicieli nieruchomości przez które to miała przebiegać linia, naruszenie art. 6 i art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2015r., poz. 1774 ze zm. – dalej u.g.n.) dotyczącego nieprawidłowości rozstrzygnięcia w projekcie zgłoszenia o ograniczeniu praw do naszej nieruchomości niezgodnie z postanowieniem tego przepisu. Skarżący zarzucili również nie uzyskanie decyzji o lokalizacji inwestycji zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania, brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach , braki decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania oraz nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów złożonych w odwołaniu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016r. poz. 718 – dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd do uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 P.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była decyzja, którą umorzono postępowanie administracyjne. Zaskarżona decyzja ma zatem charakter decyzji procesowej i została wydana w wyniku przyjęcia przez organ administracji, że postępowanie w sprawie legalności budowy linii światłowodowej, będącej własnością Spółka A, znajdującej się m.in. na działkach nr ewid. [...] i [...], obręb P. stało się bezprzedmiotowe wobec stwierdzenia, że inwestor realizując przedmiotową inwestycję dokonał zgłoszenia zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b., a stwierdzone odstępstwa są nieistotnymi od prawidłowo dokonanego przez inwestora zgłoszenia. Punkt wyjścia w przedmiotowej sprawie stanowi zatem ustalenie legalności jak i charakteru inwestycji zrealizowanej przez Spółka A. Z ustaleń organów, znajdujących potwierdzenie w aktach postępowania administracyjnego wynika, że przedmiotowa inwestycja stanowi linię światłowodową, znajdującą się m.in. na działkach nr ewid. [...] i [...], obręb P., której budowa została skutecznie zgłoszona do Starostwa Powiatowego w S. w dniu [...] września 2011 r. W dacie dokonania zgłoszenia realizacja inwestycji polegającej na budowie telekomunikacyjnej linii kablowej wymagała bowiem dokonania uprzedniego zgłoszenia właściwemu miejscowo organowi administracji architektoniczno-budowlanej, stosownie do treści 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, iż zgłoszenie wykonania określonych robót budowlanych i brak sprzeciwu właściwego organu wyłącza, co do zasady ustalenie, że roboty te były wykonywane bez wymaganego zgłoszenia, jednakże do takich sytuacji nie należą te, gdy inwestor dokonuje zgłoszenia robót, których realizacja powoduje naruszenie norm prawnych (wyrok NSA z 28.4.2004 r., sygn. akt OSK 108/04, ONSAiWSA 2004/1/26). Także i w doktrynie wyrażono pogląd, że tryb przewidziany w art. 50 i 51 p.b., z mocy art. 50 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, ma zastosowanie także i do sytuacji prowadzenia robót budowlanych, jeśli są budową, zgodnie z dokonanym, ale nieprawidłowym zgłoszeniem. Przepisy te mają zastosowanie także do robót już zakończonych (patrz. Z. Niewiadomski [w:] Prawo budowlane. Komentarz. red. Z. Niewiadomski, Warszawa 2013, wyd. CH Beck, str. 562). Zatem w sytuacji gdyby okazało się, że w momencie dokonania zgłoszenia projektowana telekomunikacyjna linia kablowa nie spełniała warunków z art. 29 ust. 1 pkt 20a p.b., to należałoby uznać, że została ona zrealizowana z naruszeniem art. 30 ust. 1 powyższej ustawy. Regułą jest bowiem, że roboty budowlane, zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 p.b., można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Od tej zasady ustawodawca przewidział jednak wyjątki. W art. 29 p.b. został wskazany katalog budów i robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia na budowę, ale w powiązaniu z art. 30 tej ustawy wymagają dokonania zgłoszenia. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 8 prawa telekomunikacyjnego pod pojęciem infrastruktury telekomunikacyjnej mieszczą się urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, oraz w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy, wieże, maszty, kable, przewody oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia telekomunikacji. Zgodnie zaś z art. 2 pkt 35 prawa telekomunikacyjnego sieć telekomunikacyjna to systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej prawy, przy uwzględnieniu zasady zgodnie z którą norma art. 29 w powiązaniu z art. 30 p.b. ma na celu zmniejszenie kontroli administracyjnej dotyczącej przedsięwzięć drobnych, nieskomplikowanych pod względem technicznym, łatwych do realizacji, stwierdzić należy, że budowa linii światłowodowej jako mieszczącej się pod pojęciem telekomunikacyjnej linii kablowej, stanowiącą wraz z kanalizacją kablową i przyłączami telekomunikacyjnymi element infrastruktury telekomunikacyjnej, w dacie dokonania zgłoszenia była zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Mając zatem na uwadze fakt dokonania przez Spółkę A zgłoszenia zamiaru budowy linii światłowodowej relacji W-P m.in. na działkach nr [...] i [...] w P. wobec, którego Starosta S. nie wniósł sprzeciw, stwierdzić należy, że inwestor nie działał w samowoli budowlanej. W sprawie istotną jest jednak również ocena zrealizowanej inwestycji. Okolicznością bezsporną jest bowiem fakt, że na etapie wykonywania robót budowlanych na terenie działki nr [...] w P. przedmiotowy kabel światłowodowy został wykonany w sposób odbiegający od zgłoszenia. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy powykonawczej geodezyjnej inwentaryzacji urządzeń podziemnych stanowiących przedmiot niniejszego postępowania (k. 36 i 34 akt) oraz opinii Zespołu Uzgodnienia Dokumentacji Projektowej Starostwa Powiatowego w S. wraz z kopiami opiniowanych rysunków (k. 25 -30 akt), powstała kilkumetrowa zmiana przebiegu, która zamyka się w obrębie działki nr [...] i była wynikiem wykonania wcześniej na projektowanej trasie przebiegu przedmiotowej linii kablowej przepompowni stanowiącej część kanalizacji sanitarnej, której legalność stanowi przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego. Z porównania powyższych dokumentów z mapami określającymi przebieg trasowy projektowanej linii kablowej telekomunikacyjnej relacji W-P stanowiącej załącznik do zgłoszenia zamiaru budowy (k. 37-40 akt) wynika bowiem, że przebieg kabla światłowodowego w pozostałym zakresie jest zgodny z dokonanym zgłoszeniem. Przebieg ten został również zaakceptowany przez skarżącego. Mając powyższe na uwadze, nalezy ocenić czy kilkumetrowa zmiana (przy długości trasowej kabla wynoszącej [...] m), będąca wynikiem ominięcia od strony południowej przepompowni ścieków pobudwowanej na trasie przebiegu linii stanowi odstąpienie istotne w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt 1 p.b. W takim przypadku pomimo dokonania przez inwestora stosownego zgłoszenia organowi zasadnym byłoby przeprowadzenie stosowanego postępowania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i doktrynie prezentowany jest pogląd, który podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, iż stwierdzenie przez organ odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego (zgłoszenia) nie musi zostać uznane automatycznie za "istotne odstąpienie" w rozumieniu przepisu art. 36a p.b. Innymi słowy podkreśla się, że to czy w danym wypadku odstępstwo, mimo że dotyczy jednego z parametrów wymienionych w art. 36a ust. 5 pkt 1-7, ma charakter istotny zależy od okoliczności danej sprawy (tak m.in. komentarz do art. 36a ustawy Prawo budowlane, red. Z Niewiadomski, Wyd. C. H. Beck, Wydanie 3, Warszawa 2009 r.). Za takim rozumieniem tego przepisu – pozostawiającym organom administracji budowlanej pewien margines uznaniowości -przemawia wykładnia celowościowa tego artykułu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że dokonanie wykładni gramatycznej (językowej), prowadziłoby do wniosku, że każde, nawet nieznaczne odstępstwo wymagałoby uprzedniego uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Powyższe mogłoby w praktyce skutkować wręcz paraliżem inwestycji biorąc pod uwagę, że zmiana niektórych parametrów np. poszerzenie lub zmniejszenie obiektu o kilka centymetrów może być spowodowana li tylko nienormatywnym wykonaniem materiału budowlanego przez producenta. Za taką wykładnią tego przepisu przemawia także treść art. 36a ust. 6. p.b. Zgodnie z jego treścią projektant dokonuje kwalifikacji zamierzonego odstąpienia oraz jest obowiązany zamieścić w projekcie budowlanym odpowiednie informacje (rysunek i opis) dotyczące odstąpienia, o którym mowa w ust. 5. Przepis ten w obecnym brzmieniu został nadany ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz.1364). Przed wskazaną zmianą obowiązek projektanta ograniczał się jedynie do zamieszczenia w projekcie budowlanym odpowiednich informacji dotyczących odstąpienia (rysunek, opis). Powyższe wskazuje, że skoro ustawodawca nałożył na projektanta dodatkowo obowiązek kwalifikacji zamierzonego odstąpienia to dopuszcza możliwość uznania odstąpienia za nieistotne, nawet jeśli dotyczy ono podstawowych parametrów inwestycji. W przeciwnym razie – gdyby jego intencją było całkowite wyeliminowanie uznaniowości w decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę nie wprowadzałby tego rodzaju zmian, które z założenia nie tylko pozwalają, ale wręcz nakazują dokonanie w tym zakresie oceny ( por. wyroki NSA z dnia 28 listopada 2012r., sygn. akt II OSK 1375/11, z dnia 13 marca 2012r., sygn. akt II OSK 2527/10, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) W konsekwencji należy podzielić stanowisko organów nadzoru budowlanego zawartego w zaskarżonych decyzjach co do tego, że nie każda, zmiana któregokolwiek z podstawowych parametrów, w każdym przypadku pociąga za sobą skutki wymienione w art. 50 i 51 ust. 1 pkt 3 p.b., to jest konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego. Innymi słowy nie każde odstępstwo od dokonanego zgłoszenia, stanowić będzie odstępstwo istotne. W każdym przypadku charakter tego odstąpienia winien być oceniony przez organ prowadzący postępowanie. Inaczej bowiem może zostać ocenione powyższe odstąpienie w zależności od m.in. charakteru obiektu budowlanego i jego rozmiarów. Innymi słowy nie bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje, czy zmiana trasy przebiegu kabla światłowodowego na odcinku kilku metrów, bo do takiej faktycznie doszło w stosunku do projektowanej inwestycji, jest istotnym odstępstwem, czy też nie. W tym miejscu należy wskazać, że orzekając w przedmiocie istnienia istotnych odstępstw organ nie może poprzestać wyłącznie na ustaleniu jednej z okoliczności wskazanych przez ustawodawcę w art. 36a ust. 5 p.b. O tym, czy dane odstępstwo ma charakter istotny winien bowiem decydować całokształt okoliczności konkretnego przypadku. Obowiązkiem organu jest przeprowadzenie szczegółowych rozważań celem ustalenia, czy stwierdzone odstępstwo ma w realiach rozpoznawanego przypadku charakter istotny. Cecha ta winna znajdować uzasadnienie w dodatkowych jeszcze okolicznościach, rzutujących na charakter stwierdzonej zmiany. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organy w przedmiotowej sprawie dokonały szczegółowej analizy o jakiej mowa wyżej i zdaniem Sądu zasadnie uznały, że zmiana przebiegu linii światłowodowej relacji W-P o długości trasowej kabla wynoszącej [...] m, na długości kilku metrów, będąca wynikiem ominięcia od strony południowej przepompowni ścieków pobudowanej na trasie przebiegu linii, nie stanowi odstępstwa istotnego w rozumieniu art. 36a ust. 5 p.b. Odnosząc się do ustaleń dotyczących zaistnienia przesłanki zastosowania art. 51 p.b. w kontekście stwierdzenia "istotnego odstąpienia" od zgłoszenia w zakresie przebiegu linii światłowodowej w ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, należy podzielić argumentację zawartą w powołanym w decyzji organu odwoławczego wyroku WSA w Szczecinie z dnia 25.10.2007r. sygn. akt II SA/Sz 769/07 (dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym Sąd: "...powołując się na § 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. Nr 120, poz. 1133) wskazał, że cechą charakterystyczną takich pojęć jak układ linii lub przewodów elektrycznych i telekomunikacyjnych jest element połączenia, powiązania poszczególnych elementów tworzących funkcjonalną całość. Istotnym elementem tych pojęć nie jest jednak ich ulokowanie w przestrzeni, dlatego też ustawodawca posługuje się dla potrzeb rozporządzenia pojęciami "charakterystycznych rzędnych, wymiarów i odległości" czy też "oznaczeniem miejsca i rzędnych w miarę potrzeby". Sformułowania takie pozwalają na traktowanie określonych w projekcie rzędnych, wymiarów i odległości jako charakterystycznych, a więc stanowiących pewien punkt odniesienia, typowych, a nie bezwzględnie obowiązujących, choć w przypadkach uzasadnionych np. dużym zagęszczeniem sieci, przyłączy ("w miarę potrzeby") czy też ich kolizyjnością rzędne i miejsca mogą mieć charakter bezwzględnie obowiązujących, co jednak w niniejszym przypadku nie miało miejsca. W związku z powyższym nie można uznać, aby od uczestników procesu budowlanego należało wymagać faktycznego wykonania uzbrojenia terenu w każdej sytuacji w pełnej zgodności z projektem zagospodarowania terenu. Charakterystyczną rzędną może być więc położenie instalacji pod drogą dojazdową, czy też w pasie drogowym. Zmiany i przesunięcia w takim zakresie nie zmieniają charakteru zagospodarowania terenu i są zgodne z zakresem projektu zagospodarowania działki. Za taką interpretacją przemawia także nałożony przez ustawodawcę (art. 57 ust. 1 pkt 5 Prawa budowlanego) obowiązek wykonania przez inwestora inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, oddającej realny przebieg zabudowy uzbrojenia terenu po wykonaniu inwestycji. Sporządzenie takiej dokumentacji byłoby całkowicie zbędne w przypadku uznania za zasadne stanowiska, że zagospodarowanie terenu ma być całkowicie zgodne z projektem zagospodarowania". Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący jak wynika z pisma z dnia [...].07.2013r. (k. 1) skarżący wyraził zgodę na przebieg linii w granicy jego nieruchomości zgodnie z przedłożoną mapą zasadniczą stanowiącą załącznik do zgłoszenia budowy. W takiej sytuacji przesunięcie tej linii na odcinku kilku metrów i ominięcie od strony południowej znajdującej się na terenie działki skarżącego przepompowni stanowiącej część kanalizacji sanitarnej (której legalność jest przedmiotem odrębnego postępowania), nie zmienia charakteru zagospodarowania terenu i jest zgodne z zakresem zagospodarowania działki. Kabel tak i wcześniej oddziela również nieruchomość skarżącego od drogi publicznej. Tym samym w sprawie nie występuje istotne odstąpienie od zgłoszenia. Skoro zatem w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż kwestionowane przez skarżących roboty zostały wykonane w warunkach spełnienia przesłanek określonych art. 29a ust. 1 p.b., a stwierdzone odstępstwo nie ma charakteru istotnego, to prowadzone przez PINB postępowanie w sprawie tej inwestycji, organ był zobligowany umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W myśl bowiem art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA 428/01). W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Powyższe uzasadnia oddalanie skargi jako bezzasadnej. Końcowo odnosząc się do zarzutów skargi w części dotyczącej naruszenia przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t Dz. U. z 2015 r. poz. 199 ze zm. – dalej u.p.z.p.) wskazać należy, że w świetle art. 50 ust. 2 i art. 59 ust. 1 u.p.z.p. i art. 47 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675) sporna inwestycja - jako inwestycja celu publicznego i jednocześnie infrastruktura telekomunikacyjna o nieznacznym oddziaływaniu - nie wymaga decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego (o charakterze analogicznym do decyzji o warunkach zabudowy) w toku procesu inwestycyjnego. W sprawie nie znajduje zatem zastosowania art. 6 i art. 124 u.g.n. Organowi odwoławczemu nie można również zarzucić, aby w decyzji nie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.