IV SA/Po 731/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz – Frymus As.sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant Sekr.sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M.P. o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2006 r. o sygn. IV SA/Po 864/05 i 866/05 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego i pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej wymierza Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych /-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2006r. w sprawie o sygn. IV SA/Po 864/ i 866/05 ze skarg M.P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] i [...] nr [...] i [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego i pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej: 1. uchylono zaskarżoną decyzję z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...], 2. uchylono zaskarżoną decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...], 3. określono, że zaskarżone decyzje podlegają wykonaniu. M.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny za nie wykonanie orzeczenia Sądu w sprawie IV SA/Po 864-866/05. Organ nie ustosunkował się do treści skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W dniu 28 grudnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok w sprawie IV SA/Po 864 i 866/05. Akta administracyjne sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostały zwrócone w dniu 24 kwietnia 2007r. Skarżący w dniu 5 lutego 2007r. po raz pierwszy zwrócił się do Prezydenta Miasta o wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2006r.. Po raz kolejny ze skargą na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie wystąpił pismem z dnia 28 czerwca 2007r.. W odpowiedzi Prezydenta Miasta z dnia 2 sierpnia 2007r. został poinformowany , iż w dniu 9 lutego 2007r., w chwili przekazania kopii wyroku MOPR nie posiadał informacji czy przedmiotowy wyrok jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 20 marca 2007r. poinformował MOPR, że wyrok nie jest prawomocny. W trakcie rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z pracownikiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustalono, że wyrok w tej dacie nie był prawomocny ponieważ wpłynęło zażalenie. W dniu 14 maja 2007r. MOPR po raz kolejny zwrócił się z zapytaniem o prawomocność wyroku. W dniu 9 lipca 2007r. do MOPR wpłynęło pismo z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2007r. potwierdzające, że przedmiotowy wyrok uprawomocnił się 6 marca 2007r.. Twierdzenia te nie znajdują oparcia w aktach sprawy. Odpis wyroku z dnia 28 grudnia 2006r. wraz z uzasadnieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze odebrało w dniu 31 stycznia 2007r.. Po raz pierwszy MOPR pismem z dnia 13 marca 2007r. (k. 169 akt sądowych) zwrócił się do Sądu z pytaniem, czy wyrok z dnia 28.12.2006r. jest prawomocny. Istotnie w odpowiedzi na to pismo Sąd poinformował, że wyrok ten nie jest prawomocny. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2007r. Sąd przesłał akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 28 grudnia 2006r.. Pomimo zwrot akt w tym dniu MOPR pismem z dnia 14 maja 2007r. (k. 203 akt sądowych) ponownie zwrócił się z pytaniem czy wyrok dnia 28.12.2006r. jest prawomocny. W piśmie z dnia 17 maja 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny poinformował MOPR, iż wyrok z dnia 28.12.2006r. w sprawie ze skargi M.P.uprawomocnił się dnia 6 marca 2007r., a akta administracyjne sprawy zostały zwrócone do SKO w dniu 24 kwietnia 2007r.. Po raz kolejny pismem z dnia 28 czerwca 2007r. (k. 211 akt sądowych) MOPR zwrócił się z pytaniem czy wyrok z dnia 28.12.2006r. w sprawie ze skarg M.P. jest prawomocny. Pismem z dnia 4 lipca 2007r. Sąd ponownie udzielił informacji jak w piśmie z dnia 17 maja 2007r.. Pomimo zwrotu akt administracyjnych sprawy w dniu 24 kwietnia 2007r. decyzja w sprawie skarg M.P. została wydana w dniu 13 sierpnia 2007 roku. W tych okolicznościach co do zasady żądanie skarżącego o nałożenie grzywny znajduje materialno-prawną podstawę w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z § 6 omawianego przepisu proceduralnego sąd administracyjny grzywnę wymierza do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 15 lutego 2005 w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2004 r. i w drugim półroczu 2004 r. (Monitor Polski z 18 lutego 2005 r. nr 11 poz. 229) przeciętne wynagrodzenie miesięczne wynosiło 1903,03 zł. Górną granicą grzywny wymierzonej na podstawie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi była w tej sprawie kwota 19030,30 zł. Możliwość wymierzenia grzywny w określonym wyżej przedziale pozwala Sądowi na miarkowanie jej wysokości w szczególności w zależności od stopnia winy organu w niewykonaniu wyroku albo nie wydaniu aktu lub nie dokonaniu czynności. Ta zaś po części zależy także od skomplikowania nie tylko stanu faktycznego ale i także prawnego sprawy. Sprawa nie należała do skomplikowanych uzasadnienie wyroku WSA w sposób precyzyjny wskazywało na alternatywy postępowania w tej sprawie. Generalnie uzasadniałoby to nałożenie grzywny przynajmniej w połowie możliwego jej wymiaru. Taka postawa organu w ocenie Sądu uzasadnia nałożenie kary w dolnych jej granicach to jest 2000,00 zł. Generalnie konstrukcja art. 154 § 1 omawianej procedury sądowo- administracyjnej (ppsa) nakłada na Sąd obowiązek wymierzenia organowi grzywny w razie ziszczenia się warunku w nim przewidzianego. W związku z tym postanowiono jak w sentencji. /-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus JH