IV SA/Po 738/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2011 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie W. W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić S. W. ze Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu) kwotę [...] złotych (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Postanowieniem z dnia (...) 2011 r., nr (...) Wojewoda W. utrzymał w mocy postanowienie Starosty P. z dnia (...) r., nr (...) o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła S. W. wskazując, iż brak jest podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd jest zobowiązany do zbadania czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Jednakże powyższe nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. W myśl art. 3 § 2 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) (2) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody W. o utrzymaniu w mocy postanowienia Starosty P. o podjęciu zawieszonego postępowania. Oceniając prawo strony do zaskarżenia postanowienia Wojewody należy ustalić czy postanowienie to mieści się w kategorii postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa. Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2000 Nr 98, poz. 1071: z późn. zm.- dalej Kpa) gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Natomiast w myśl art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie tylko w przypadku gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Nowela kodeksu postępowania administracyjnego, która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r., a więc obowiązująca już w dacie wydania postanowienia przez organ I instancji, wprowadziła zmiany dotyczące zaskarżania postanowień wydanych w przedmiocie zawieszenia postępowania, tj. w art. 101 § 3 Kpa. Zgodnie z tym przepisem na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. W ocenie Sądu na tle nowej regulacji zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania, o odmowie zawieszenia i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Taka wykładania tej regulacji jest zgodna z celem wprowadzonej zmiany. W uzasadnieniu do projektu ustawy (druk sejmowy VI kadencji nr 2987) wskazano, iż "mając jednak na uwadze, że ocena przeprowadzonego postępowania przed jego zawieszeniem i po jego podjęciu jest możliwa przez organ wyższego stopnia w ramach rozpatrywania przez ten organ odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, a następnie całość postępowania podlega ocenie przez wojewódzki sąd administracyjny (w przypadku wniesienia skargi na decyzję), brak jest uzasadnienia do zaskarżania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania". Również w doktrynie wskazuje się, iż "o ile zażalenie służy tylko na postanowienie "w sprawie zawieszenia postępowania", a więc nie tylko o zawieszeniu postępowania, ale i o odmowie zawieszenia postępowania, to już na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie nie przysługuje" (zob. Alicja Plucińska-Filipowicz ,Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do zmian wprowadzonych ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., Lex 2011). Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie kończy również postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty i z tych względów nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.