IV SA/Po 739/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. Pismem z dnia (...) r. M. P. wniósł skargę na opisaną w osnowie decyzję Wojewody Wielkopolskiego. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2014 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że ma (...) lat i wraz z małżonką prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny jest dochód w wysokości (...) zł brutto na który składa się renta skarżącego w wysokości (...) zł i dochód żony z działów specjalnych i umowy zlecenie w wysokości (...) zł. Skarżący posiada dom o powierzchni 156m2 i nieruchomość rolną o powierzchni 2,25 ha. Ponadto wnioskodawca podał, że od wielu lat choruje na choroby związane z niedotlenieniem mózgu i układem krążenia. W tej sytuacji potrzebuje wielu leków, wizyt kontrolnych u lekarzy, a to wiąże się zawsze z wydatkami. Rehabilitacja kosztuje około (....) zł (koszty dojazdu), leki (...) zł, natomiast utrzymanie mieszkania to kwota około (...) zł miesięcznie. Na potwierdzenie swojej sytuacji materialnej skarżący załączył zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2013 r., z którego wynika, że dochód skarżącego w roku podatkowym 2013 r. wyniósł (...) zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata. Z kolei prawo pomocy z zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zgodnie z którymi przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Przy czym, chodzi o trudną sytuację materialną danej osoby lub rodziny, ale uwzględniającą także odniesienia obiektywne, tzn. sytuację na rynku pracy, poziom wynagrodzeń i świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz poziom życia większości rodzin. Mając powyższe na uwadze, przy uwzględnieniu deklarowanej wysokości dochodu, sytuacji rodzinnej i stanu zdrowia stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.