IV SA/Po 74/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości gruntowej w celu wykonania robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości gruntowej w celu wykonania robót budowlanych składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż wykonanie decyzji wymaga wykarczowania krzewów i usunięcia stelażu. Strona wskazała również, iż nie będzie możliwe zabezpieczenie gruntu, drzew i krzewów przed negatywnym oddziaływaniem pyłów, zabrudzeń i chemikaliów używanych w trakcie prac budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej "Ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż wykonanie decyzji wymaga wykarczowania krzewów i usunięcia stelażu. Strona wskazała również, iż nie będzie możliwe zabezpieczenie gruntu, drzew i krzewów przed negatywnym oddziaływaniem pyłów, zabrudzeń i chemikaliów używanych w trakcie prac budowlanych. Mając powyższe na uwadze, podkreślić należy, że nie każda szkoda stanowi przesłankę wstrzymania wykonania aktu, lecz ta która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 baza orzeczeń NSA). Sąd dokonując oceny wniosku z punktu widzenia okoliczności podniesionych przez stronę skarżąca uznał, iż w niniejszej sprawie nie występują przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 Ppsa. Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd miał na uwadze również, iż zaskarżoną decyzją inwestor został zobowiązany, po zakończeniu prowadzonych robót, do naprawienia ewentualnych szkód powstałych w wyniku wejścia na teren nieruchomości, doprowadzając ten teren do stanu poprzedniego. Obowiązek w tym zakresie wynika zaś z regulacji art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Ponadto w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż zaskarżona decyzją inwestor został zobowiązany do zabezpieczenia przed przystąpieniem do robót gruntu, drzew, krzewów oraz ogrodzenia przed negatywnym oddziaływaniem pyłów, zabrudzeniami oraz ewentualnymi szkodami mechanicznymi. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.