IV SA/Po 741/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2007 r., [...] w przedmiocie upoważnienia do badań technicznych pojazdów postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Popowska Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej jako: ppsa), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub także wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jak wskazuje art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – dalej jako: kpa), od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W związku z powyższym, w przypadku, w którym decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej jako: SKO), po przeprowadzeniu wznowionego postępowania w sprawie zakończonej Jego decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. uchylającą decyzję Starosty C. nr [...] z dnia [..] czerwca 2003 r. orzekającą o cofnięciu Z. P. uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów i umarzającą postępowanie pierwszej instancji, odmówiło uchylenia ww. decyzji ostatecznej - przed wniesieniem skargi do Sądu, należało złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy dodać, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2007 r. zawierała prawidłowe pouczenie o przysługujących od niej środkach odwoławczych. Skoro w dniu [...] września 2007 r. Prokurator Rejonowy, wbrew wskazanemu wyżej pouczeniu, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję SKO, to winna ona zostać odrzucona. Jak bowiem wskazano powyżej, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa skarga na decyzję administracyjną może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś zgodnie z wykładnią powyższego przepisu, dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej jako: NSA) [uchwała NSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2006 r., I OPS 6/05, ONSAiWSA 2006/3/68], obowiązek wyczerpania środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi na decyzje administracyjną, (o którym mowa w przepisie art. 52 § 1 ppsa) odnosi się także do prokuratora, który brał udział w postępowaniu administracyjnym, a taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Dopiero wówczas dopełnione zostałyby warunki określone w art. 52 § 1 ppsa, a więc wyczerpanie środków zaskarżenia, gdyby Prokurator złożył wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa. Dopiero decyzja SKO wydana po złożeniu ww. wniosku, byłaby decyzją ostateczną i niezaskarżalną w administracyjnym toku instancji i dopiero na tę drugą decyzję przysługiwałaby skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 5 § 1 art. 58 ppsa. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Skoro więc Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, skarga jego podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa. Stąd postanowiono, jak w sentencji. /-/ B. Popowska JH