IV SA/Po 745/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. w przedmiocie zasiłku rodzinnego i pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ P.Miładowski JFS Skarżąca precyzując skargę ( pismo z [...].07.2004 ) wskazała, że skargę w przedmiocie zasiłku rodzinnego i pielęgnacyjnego i stałego kieruje przeciwko nie tylko organom rentowym, pomocy społecznej ale także Sądowi Okręgowemu w Z., Sądowi Rejonowemu w S. i W. Skarżąca przy tym nie wskazała, mimo uprzedniego wezwania Sądu, numeru i daty zaskarżonej decyzji , innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, nie nadesłała jej odpisu. Tymczasem Wojewódzkie Sądy Administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów, a ponadto skarg na decyzje administracyjne i inne akty oraz czynności określone w art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ). Generalnie w sprawach zasiłku rodzinnego i pielęgnacyjnego orzekają organy rentowe - Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Od jego decyzji przysługuje odwołanie do sądów powszechnych - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, o czym informowano skarżącą w załączonych do owych decyzji pouczeniach. Z treści skargi wynika, że skarżąca z tej drogi skorzystała. Jednakże do właściwości sądów administracyjnych nie należy weryfikacja rozstrzygnięć sądów powszechnych ( m.in. Sądów Okręgowych i Rejonowych ). Kwestie te regulują przepisy procedury cywilnej. Zatem skarga skierowana przeciwko orzeczeniom sądów powszechnych jest niedopuszczalna i ulega stosownie do art.58 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.. Podobnie należy odrzucić skargę na rozstrzygnięcia organów administracji publicznej (organów pomocy społecznej) podjętych w pierwszej instancji. Stosownie do art.52 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( upsa ) skarżący może wnieść, skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Kwestionowane w skardze rozstrzygnięcie Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. są rozstrzygnięciami pierwszoinstancyjnymi i strona niezadowolona miała możność wniesienia odwołania , o czym wyraźnie informowano skarżącą w dołączonych do tych decyzji pouczeniach. Co do dalszych rozstrzygnięć kwestionowanych w skardze nie można się odnieść gdyż jak to już wyżej wskazano, mimo wezwania sądu strona w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków skargi niedostatecznie precyzując żądanie. W tych okolicznościach zachodzą nadto przesłanki powodujące konieczność odrzucenia skargi także na podstawie art.58 § 1 pkt 3 o pkt 6 oraz § 3 upsa. /-/ P.Miładowski