IV SA/Po 748/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Kręcichwost- Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz- Frymus ( spr. ) NSA Paweł Miładowski Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu w wydziale IV na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi F. F. PHU "L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego o d d a l a s k a r g ę /-/P.Miładowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus KB/ IV SA/Po 748/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zastępca Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w P., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta P., na podstawie art. 40 ust. 1, ust. 12 i ust. 13 ustawy dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. nr 204 poz. 2086 ze zm.) oraz Uchwały nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych w granicach administracyjnych miasta P., po rozpatrzeniu z urzędu sprawy zajęcia przez P.H.U. Robót Instalacyjno – Inżynierskich "L." F. F. pasa drogowego ul. [...], nałożył na P.H.U. Robót Instalacyjno – Inżynierskich "L." F. karę pieniężną w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu [...] lutego 2005 r. została przeprowadzona kontrola pasa drogowego ul. [...], która wykazała, że są prowadzone roboty budowlane na powierzchni 300 m2. Wykonawcą tych robót była firma P.H.U. Robót Instalacyjno – Inżynierskich "L." F.F., a prace wykonywane były bez zezwolenia Zarządu Dróg Miejskich na zajęcie pasa drogowego. Roboty te zakończone zostały w dniu [...] lutego 2005 r. W związku z tym wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie zajęcia pasa drogowego. Organ powołał się na przepisy ustawy o drogach publicznych, które za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi przewidują kary pieniężne. W wyniku przeprowadzonego postępowania firmie P.H.U. Robót Instalacyjno – Inżynierskich "L." F.F. wymierzono karę pieniężną w kwocie [...] zł powołując się na przepisy art. 40 ust. 1, ust. 12 i ust. 13 ustawy o drogach publicznych oraz na treść § 2 Uchwały nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego, zgodnie z którym za prowadzenie robót w pasie drogowym drogi gminnej, jaką jest ulica [...], stawka opłaty za całkowite zajęcie jezdni wynosi 5 zł/m2 za jeden dzień. Przyjęto także, że zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia miało miejsce od dnia [...] lutego 2005 r. do dnia [...] lutego 2005 r., kiedy zostały zakończone roboty (łącznie 4 dni). W odwołaniu od powyższej decyzji Dyrektor firmy P.H.U. Robót Instalacyjno – Inżynierskich "L." zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, § 11 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych oraz art. 8, art. 9, art. 10 i art. 107 § 3 kpa. Odwołujący się wyjaśnił, ze prace związane z wykonaniem kanalizacji sanitarnej na ul. [...] odbywały się na podstawie zezwoleń Zarządu Dróg Miejskich w P.z dnia [...] grudnia 2004 r., [...] stycznia 2005 r. i z dnia [...] stycznia 2005 r. W dniu [...] stycznia 2005 r. został spisany protokół odbioru zajmowanego przez firmę "L." pasa drogowego i, jak twierdzi odwołujący się, strony ustaliły, że w związku z zakończeniem większości prac 5 dni przed terminem i upływem zezwolenia na zajęcie pasa drogowego oraz w związku z niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi "L." będzie mogło wykorzystać pozostałe 5 dni na dokończenie prac do dnia [...] marca 2005 r. Z tego uprawnienia firma "L." korzystała w dniu kontroli, tj. [...] lutego 2005 r., o czym został poinformowany Zarząd Dróg Miejskich. W związku z taką sytuacją, zdaniem odwołującego się, w dniu kontroli zajmował pas ulicy [...] za zgodą zarządcy. Ponadto odwołujący się zarzucił, że organ administracji nie umożliwił mu wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie materiałów i nie pozwolił wypowiedzieć się co do zebranych w sprawie dowodów; zakwestionował obmiar, stawkę przyjętą do obliczenia kary pieniężnej, rodzaj zajętej powierzchni oraz ilość dni przyjętych w decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Wyjaśniono, że niewykorzystane przez firmę pięć dni na dokończenie robót miało być wykorzystane do odtworzenia nawierzchni. Natomiast firma w dniu [...] lutego 2005 r. wykonywała roboty budowlane związane z budową kanalizacji sanitarnej i nie posiadała decyzji zarządcy drogi zezwalającej na zajęcie pasa drogowego w tym terminie. Kolegium stwierdziło, że nałożona kara pieniężna jest słuszna i została wyliczona prawidłowo. Organ odwoławczy uznał także, że nie zostały naruszone przez organ I instancji przepisy kpa ponieważ strona została prawidłowo zawiadomiona o wszczęciu postępowania oraz poinformowana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, zgłaszania wniosków, uwag i zastrzeżeń. Natomiast zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 107 § 3 kpa. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. pełnomocnik firmy P.H.U. Robót Instalacyjno – inżynierskich "L." ponownie podniósł zarzuty przytoczone w odwołaniu od decyzji organu I instancji i przytoczył te same argumenty na uzasadnienie swego stanowiska. Stwierdził też pełnomocnik skarżącego, że mimo uchylenia rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych (Dz. U. nr 6 poz. 33 ze zm.), regulacje zawarte w tym rozporządzeniu winny być pomocne przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sąd rozpoznając skargę dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji organu administracji publicznej pod względem jej zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę prawną rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy art. 40 ust. 1 i 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. nr 204 poz. 2086 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Brzmienie tych przepisów nie uległo zmianie w okresie od wydania decyzji przez organ I instancji do wydania zaskarżonej decyzji. Z treści art. 40 ust. 1 cytowanej ustawy wynika generalnie zasada, że zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi wydanego w drodze decyzji administracyjnej. Ust. 12 art. 40 ustawy o drogach publicznych określa konsekwencje za zajęcie pasa drogi bez zezwolenia zarządcy drogi oraz za przekroczenie terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi. W takiej sytuacji zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty za zajęcie pasa drogowego określonej w ust. 4 art. 40, który stanowi, że opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia robót w tym pasie ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłat za zajęcie 1 m2 pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego. Wysokość stawek opłat za zajęcie pasa drogowego określa Uchwała Rady Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] r. Ulica [...] w P. jest drogą gminną i zgodnie z § 2 w/wymienionej Uchwały stawka za jeden dzień prowadzenia robót w pasie drogowym tej kategorii drogi wynosi 5 zł za 1 metr kwadratowy. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd stwierdza, że wysokość kary pieniężnej za zajęcie przez skarżącego, pasa drogowego bez zezwolenia, pasa drogowego ulicy [...] w okresie od [...] do [...] lutego 2004 r., została wyliczona prawidłowo. Sąd w pełni podziela stanowisko organów administracyjnych, że we wskazanym okresie skarżąca firma wykonywała roboty w pasie drogowym ulicy [...] bez zezwolenia. Z protokołu odbioru zajmowanego pasa drogowego z dnia [...] stycznia 2005 r. jednoznacznie wynika, że w związku z wykonaniem robót pięć dni wcześniej ([...] stycznia 2005 r.), niż obejmowało zezwolenie na zajęcie pasa drogowego (decyzja z dnia [...] stycznia 2005 r.) dni te zostaną policzone przy odtwarzaniu nawierzchni ulicy [...]. Z treści protokołu nie wynika, by te 5 dni były przeznaczone na dalsze roboty w pasie ulicy [...]. Natomiast z protokołu oględzin dokonanych w dniu [...] lutego 2005 r. wynika jednoznacznie, że firma "L." prowadziła w tym dniu roboty budowlane na powierzchni 300 m2, co zostało udokumentowane załączonymi do protokołu zdjęciami. Skarżąca firma pismem z dnia [...] lutego 2005 r., doręczonym w dniu [...] lutego 2005 r., została zawiadomiona o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z zajęciem pasa drogowego przez roboty budowlane przy ulicy [...]. Jednocześnie w piśmie tym poinformowano skarżącego o możliwości zapoznania się, w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia, z aktami sprawy, zgłoszeniu wniosków dowodowych i ewentualnych uwag i zastrzeżeń. W aktach sprawy brak jakichkolwiek informacji, by przedstawiciel skarżącego skorzystał z tej możliwości. Nie stawił się również nikt w imieniu skarżącego na termin rozprawy w Sądzie, by bronić zarzutów podniesionych w skardze. W związku z powyższym Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia przepisów art. 8, art. 9 i art. 10 kpa. Nie znajduje również uzasadnienia zarzut dotyczący naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa przez organ I instancji. Decyzja organu I instancji z dnia [...] r. zawiera ustalenia faktyczne, a także uzasadnienie prawne wymierzonej kary pieniężnej oraz szczegółowy opis wyliczenia wysokości wymierzonej kary. Sąd zwraca też uwagę, że organy obu instancji orzekające w niniejszej sprawie nie miały żadnych podstaw do stosowania przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych (Dz. U. nr 6 poz. 33 ze zm.) ponieważ rozporządzenie to zostało uchylone z dniem 10 grudnia 2004 r., a więc przed wszczęciem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze z.), orzekł jak w sentencji. /-/P.Miładowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus KB/