IV SA/Po 748/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-09-02

Skład orzekający: Anna Jarosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, mająca charakter przygotowawczy i niepozwalająca na rozpoczęcie robót budowlanych, może zostać wstrzymana na podstawie art. 61 § 3 PPSA z uwagi na potencjalne szkody?
Ratio decidendi
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, będąca aktem przygotowawczym, na podstawie którego inwestor nie może rozpocząć robót budowlanych, nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. W związku z tym, nie można jej wstrzymać, gdyż nie powoduje ona bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania warsztatu na galwanizernię. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że naraziłoby ich to na niepowetowane szkody materialne i niematerialne, w tym emisję substancji niebezpiecznych, pogorszenie stanu zdrowia oraz zwiększony ruch i hałas. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 02 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A.W. i W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. W. i A. W. (zwani dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie wydania J. H. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania warsztatu mechanicznego (ślusarskiego) na galwanizernię na działce o nr ewid. [...] zlokalizowanej przy ul. [...] [...] w [...] (zwane dalej odpowiednio: inwestor, inwestycja, decyzja). W skardze zawarli skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, iż wykonanie decyzji naraziłoby ich na niepowetowane szkody materialne i niematerialne. Rozwijając zarzuty w zakresie szkód materialnych podniesiono, iż na skutek wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do nieprzestrzegania przepisów technologicznych przy procesie galwanizacji w planowanej przez inwestora inwestycji oraz pogorszeniem norm środowiskowych poza granicą prawną inwestora, w otoczeniu skarżących i granicach ich nieruchomości. W szczególności wymieniono: - niekontrolowaną emisję niebezpiecznych pochodnych lotnych procesu galwanizacji przez zwykłe okna w ścianach budynku, świetlik uchylny w dachu, dwa kominy pieca węglowego; - niekontrolowaną emisję niebezpiecznych pochodnych ciekłych procesu galwanizacji przez wentylacje zbiorników bezodpływowych; - niekontrolowane rozprzestrzenianie się wód opadowych oraz roztopowych na terenie zakładu i z terenu zakładu na ul. [...]. Podkreślono, że ciąg technologiczny procesu galwanizacji jest szczególnie niebezpieczny ze względu na związki jakie zawiera. Przy potencjalnych planach sprzedaży nieruchomości skarżących funkcjonowanie galwanizerni w jej pobliżu będzie psychologicznie wpływać na potencjalnych kupców powodując ich rezygnację z zakupu bądź chęć znacznego obniżenie ceny, czyli utratę potencjalnych korzyści przez skarżących będącą obecnie faktem wynikającym z lokalizacji, obecnych uwarunkowań środowiskowych oraz planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w Swarzędzu nr XXXVI/259/97 z dnia 17.06.1997 roku, który nie dopuszcza działalności znacząco oddziałującej na środowisko, do której to zakwalifikowano przedmiotową inwestycję. Wskazano także, że ciąg technologiczny procesu galwanizacji jest szczególnie niebezpieczny ze względu na związki jakie zawiera i skutecznie wpływać będzie na pogorszenie stanu zdrowia skarżących oraz dwójki ich małoletnich dzieci. Obecnie skarżący są osobami zdrowymi, a pogorszenie stanu zdrowia któregokolwiek z członków rodziny może skutkować utratą pracy, koniecznymi wydatkami, pogorszeniem bytu materialnego całej rodziny. Rozwijając zarzuty w zakresie szkód niematerialnych wskazano na: - zwiększony ruch na odcinku nieutwardzonym ul. Słowackiego będącym dojazdem do planowanej inwestycji, który skutkować będzie pogorszeniem komfortu poruszania się ruchem pieszym oraz samochodowym poprzez powstające koleiny i błoto po każdych opadach deszczu, co już ma miejsce przy obecnym natężeniu ruchu; - zwiększony hałas generowany przez 16 godzin dziennie w otoczeniu nieruchomości skarżących i w jej granicach, co spowoduje pogorszenie komfortu bytowego. Ulica [...] w tej części jest bowiem ulicą ślepą nie przelotową, przez co ruch wjazdowy i powrotny odbywać się będzie w 100% na odcinku ulicy [...], którą zamieszkują skarżący. W ocenie skarżących decyzje wydane przez organy obu instancji są niezgodne z prawem, naruszają prawo materialne i przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie skarżących inwestycja jest zbyt poważna, budzi wiele zastrzeżeń prawnych oraz budzi kategoryczny sprzeciw właścicieli okolicznych gruntów bezpośrednio sąsiadujących i dalszych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: Ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295). Decyzja objęta przedmiotowym wnioskiem nie nadaje się do wykonania, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jej treścią. Kwestionowane skargą decyzje mają charakter przygotowawczy, a na ich podstawie inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Decyzje te nie powodują zatem bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II OZ 873/12). W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło