IV SA/Po 751/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2015 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2014 r., [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] Wojewoda Wielkopolski po rozpatrzeniu odwołania H. W. utrzymał w mocy decyzję S. P. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zaskarżoną decyzją Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbiórkę budynku magazynowego na działce nr ew. [...]. Dalej organ wskazał, że odwołanie od powyższej decyzji wniosła H. W.. Następnie organ po przytoczeniu treści przepisów prawa wskazał, że przedmiotowe roboty budowlane nie wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar NATURA 2000. Zdaniem organu do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę wnioskodawca dołączył wszystkie wymagane prawem dokumenty. Odnosząc się do treści odwołania organ wyjaśnił, iż organy administracji architektoniczno - budowlanej nie są uprawnione do zbadania legalności posadowienia przedmiotowego obiektu. Starosta pismo pełnomocnika odwołującej o zbadanie legalności przedmiotowego budynku przekazał do właściwego organu nadzoru budowlanego. Ponadto z zebranego materiału dowodowego wynika, że Kierownik Urzędu Rejonowego w P. decyzją z dnia [...] października 1996 r., znak: [...], udzielił pozwolenia na budowę budynku magazynowego zlokalizowanego na działce o nr ew. [...], w granicy z działką nr ew. [...]. Ponadto w niniejszej sprawie do wydania decyzji nie jest konieczne przeprowadzenie wizji przedmiotowych nieruchomości. Jak wynika z załączonego do wniosku projektu budowlanego budynek zgłoszony do rozbiórki został wybudowany zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę w granicy z działką o nr ew. [...]. Organ wskazał, iż wydanie decyzji o rozbiórce budynku nie uprawnia do wejścia na teren odwołującej w celu jej dokonania. Wejście na teren nieruchomości sąsiedniej w celu wykonania robót budowlanych został uregulowany w art. 47 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła H. W. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego tj. art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie i nie ustalenie czy nie jest konieczne uzyskanie od skarżącej zgody na rozbiórkę budynku zlokalizowanego na działce nr [...] sąsiadującego z działką skarżącej numer [...], 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 75 oraz 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej jako "Kpa") poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organ całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i nie przeprowadzenie wizji na działce [...] przed wydaniem decyzji. Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji starosty. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego toczy się postępowanie w przedmiocie zgodności z przepisami prawa budowy, która ma być przedmiotem rozbiórki. Skarżąca wskazała również, iż pozwolenie na budowę, na które powołują się organy brak jest w aktach. W ocenie skarżącej przeprowadzenie wizji przed wydaniem zaskarżonych decyzji było konieczne celem ustalenia jak dokładnie posadowiony jest budynek, którego dotyczy rozbiórka, w szczególności ustalenia czy znajduje się on na granicy z działką numer 883/3 należącej do skarżącej. Zdaniem skarżącej nie można było wykluczyć, iż podczas dokonywania rozbiórki budynku nie będzie konieczności wejścia na teren działki należącej do H. W., skoro takowej wizji nie przeprowadzono. Co za tym idzie, nie można było uznać za bezprzedmiotową kwestii czy J. B.dysponował pozwoleniem na budowę i w konsekwencji czy posiada tytuł prawny upoważniający go do wejścia na nieruchomość skarżącej. Tym samym doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Poznańskiego mocą której udzielono pozwolenia na rozbiórkę budynku magazynowego. Zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, pozwolenia nie wymaga rozbiórka budynków i budowli - niewpisanych do rejestru zabytków oraz nieobjętych ochroną konserwatorską - o wysokości poniżej 8 metrów, jeżeli ich odległość od granicy działki jest nie mniejsza niż połowa wysokości. Z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie przedmiotowy budynek zlokalizowany jest przy granicy z działką, to uznać należy, iż przesłanka odległości wskazana w powyższym przepisie nie zaszła, co oznacza, ze inwestor zobowiązany był uzyskać pozwolenie na rozbiórkę. Postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę prowadzone jest w oparciu w szczególności o art. 33 ust. 4 i art. 32 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć: 1) zgodę właściciela obiektu; 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego; 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych; 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; 5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 6) w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu. Po tak złożonym wniosku z załącznikami, właściwy organ wydaje decyzję w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę po uprzednim: 1) przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego); 2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów (art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa .budowlanego); 3) wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa - w przypadku budowy gazociągów o zasięgu krajowym lub jeżeli budowa ta wynika z umów międzynarodowych (art. 32 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). W ocenie Sądu wyżej wskazane przepisy zostały w tej sprawie prawidłowo zastosowane przez organy administracji. W przedmiotowej sprawie wniosek spełnia powyższe wymagania. W szczególności zauważyć należy, że do wniosku załączono projekt rozbiórki sporządzonego przez uprawnionego architekta, w którym opisano zakres i sposób prowadzenia robót budowlanych, sposób zapewnienie bezpieczeństwa osób i mienia. Natomiast część rysunkową planu stanowi plan usytuowania obiektu. W aktach znajduje się również oświadczenie podpisane przez inwestora oraz jego małżonkę o wyrażeniu zgody na rozbiórkę. W ocenie Sądu nie ulega także wątpliwości, że w sprawie przedmiotowej rozbiórki nie zachodziła podstawa do domagania się od inwestora uzyskania oceny oddziaływania przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce na środowisko albo oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 jak również uzyskania pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów wymaganych przepisami szczególnymi. Tym samym wniosek inwestora spełniał wymagania stawiane przez przepisy Prawa budowlanego. Uwagi na powyższe za nietrafne należy uznać zarzuty naruszenia przepisów Kpa. W ocenie Sądu organ wydał decyzje po należytym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, a jego ustalenia jak i ocena prawna znalazły odzwierciedlenie w należycie sporządzonym uzasadnieniu. W szczególności wskazać należy, że iż Sąd podziela pogląd organu, iż w przedmiotowej sprawie nie było konieczności przeprowadzenia wizji lokalnej. Zauważyć również należy, iż wbrew twierdzeniom skarżącej w aktach znajduje się pozwolenia na budowę, na którego brak strona wskazywała. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 47 Prawa budowlanego wskazać należy, iż organ wydając decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę nie mógł naruszyć powyższego przepisu, ponieważ na obecnym etapie postępowanie nie znajdował on zastosowania. W orzecznictwie jak i doktrynie wskazuje się, iż zezwolenie na wejście na sąsiednią nieruchomość, niezbędne do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych, przewidziane w art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, dotyczy jedynie tych prac przygotowawczych lub robót budowlanych, które regulowane są przepisami ustawy Prawo budowlane i wymagają pozwolenia na budowę (rozbiórkę) lub zgłoszenia. Co więcej, zezwolenie takie może być wydane dopiero po uprzednim uzyskaniu stosownego pozwolenia na budowę lub po dokonaniu zgłoszenia zamiaru wykonania określonych robót. Wniosek inwestora powinien jednoznacznie dowodzić, na podstawie zgromadzonej i niezbędnej w danym zakresie dokumentacji budowlanej, że wykonanie budowy zgodnie z ostateczną i prawomocną decyzją lub też zgłoszeniem, od którego nie wniesiono sprzeciwu, wymaga wejścia na teren sąsiedni (por. T. Filipowicz [w:] A. Plucińska – Filipowicz, M. Wierzbowski, Prawo budowlane. Komentarz, Lex/el 2014). Ponadto na gruncie niniejszej sprawy zauważyć należy, że z projektu rozbiórki nie wynika aby do przeprowadzenia prac była konieczność wejścia na teren działki sąsiedniej. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.