IV SA/Po 751/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r. sprawy ze skargi L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę w całości Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...].06.2015r. nr [...] działając na podstawie art. 2, art. 3, art.7 pkt 1, 5, 6, art. 8 ust.1 pkt 1, art.38 ust.1 pkt 1, ust.2 pkt 1, ust.3 pkt 1, ust.4, ust. 5, art.106 ust.1, ust. 4 ustawy o pomocy społecznej dnia 12 marca 2004r. (j.t. Dz.U. z 2015r. poz. 163 ze zm. – dalej u.p.s.) przyznał L.W. zasiłek okresowy z powodu niepełnosprawności od 1 czerwca 2015 r. do 30 czerwca 2015 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że zgodnie z przepisami u.p.s. zasiłek okresowy przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od 542 zł, w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, niemożliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych umów zabezpieczenia społecznego. Wysokość zasiłku ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem rzeczywistym z tym, że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł, a niższa niż 20 zł, a ponadto kwota zasiłku nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem rzeczywistym (542-[...]-[....]x50%=[...]) Ponieważ dochód wnioskodawcy jest niższy od kryterium dochodowego, a ponadto jest on osobą niepełnosprawną spełnia warunki do przyznania zasiłku okresowego. Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł L.W. podnosząc, iż się z nią nie zgadza i że narusza ona jego interes. Powołał się na swą trudną sytuację życiową zażądał przyznania mu pomocy zgodnie z jego wnioskiem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...].08.2015r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazano, że skarżący współzamieszkuje wraz z byłą żoną, 2 córkami i wnuczką. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, posiadającą orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności na stałe. Skarżący otrzymuje zasiłek stały w wysokości [...] zł miesięcznie, który stanowi jego źródło utrzymania. Podkreślono, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, której celem jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których sami nie są w stanie pokonać przy wykorzystaniu swoich własnych możliwości, zasobów i uprawnień. Według art. 8 ust.1 pkt 1 u.p.s. prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art.7 pkt 2-15 u.p.s. Kryterium dochodowe w przypadku skarżącego nie zostało przekroczone i przy uwzględnieniu treści art. 38 ust. 1 i 2 u.p.s. zaistniały przesłanki do przyznania mu zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności od 1 czerwca 2015 r. do 30 czerwca 2015 r. w wysokości [...] zł. Kolegium uznało również, iż organ I instancji wydający decyzję jest dobrze zorientowany w zakresie pomocy niezbędnej skarżącemu, bowiem skarżący regularnie korzysta ze świadczeń z opieki społecznej. W 2015 roku wysokość przyznanej skarżącemu pomocy - jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zestawienia wypłat, wyniosła łącznie kwotę [...] zł, na którą to kwotę złożyły się zarówno zasiłki stałe, celowe, jak i świadczenia pieniężne na zakup artykułów żywnościowych. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L.W. , podnosząc, że z otrzymanych zasiłków nie jest w stanie się utrzymać. Dalej skarżący wskazał, że od 17 lat jest bez pracy, a od 11 lat utrzymuje się z zasiłków MOPR. Zarzucił organom niezrealizowanie obowiązków konstytucyjnych ciążących na państwie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż zasiłek okresowy jest podstawową formą pomocy społecznej przyznawanej z uwagi na dysfunkcje określone w art. 38 ust. 1 u.p.s. takie jak: długotrwała choroba, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego o ile dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. kwoty 542 zł stanowiącej kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej. Kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być także niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, przy czym kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł. Zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. Okolicznością bezsporną jest spełnienie przez skarżącego wszystkich przesłanek do przyznania wnioskowanego świadczenia. W związku z tym należy stwierdzić, że organy obu instancji dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy i właściwie zastosowały przepisy u.p.s. W tym miejscu należy wskazać, iż okolicznością w sprawie bezsporną jest, iż jedynym dochodem skarżącego z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o przyznanie zasiłku okresowego był przyznany odrębną decyzją zasiłek stały w kwocie [...] zł miesięcznie. Zatem prawidłowo skarżącemu udzielono wnioskowanego świadczenia w formie zasiłku okresowego, ustalonego wg wyliczenia (542-[...]= [...]x50%=[...]). Kwota przyznanego zasiłku okresowego została wyliczona poprawnie, przy uwzględnieniu, iż najniższy możliwy zasiłek okresowy zgodnie z art. 38 ust. 4 u.p.s. może wynosić 20 zł. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, wskazać należy, iż zawierają one ogólne uwagi krytyczne dotyczące działalności organów pomocy społecznej i przez to nie można ich bezpośrednio odnieść do zaskarżonej decyzji. Przepis art. 3 ust. 4 u.p.s. uzależnia między innymi wysokość przyznanej pomocy społecznej przede wszystkim od możliwości pomocy społecznej. W tym stanie rzeczy z przyczyn wskazanych i opisanych wyżej Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił