IV SA/Po 752/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. w [...] o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko p o s t a n a w i a Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przez przedsięwzięcie, którego inwestorem jest [...] sp. z o.o. Skargę na postanowienie wniosła [...] sp. z o.o. Pismem z dnia 09 września 2010 r. skarżąca spółka zwróciła się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. wskazując, że w razie uwzględnienia przez Sąd skargi, oba wydane w sprawie postanowienia zostaną uchylone, co skutkować będzie brakiem jakiejkolwiek podstawy prawnej do prowadzenia przez organ I instancji postępowania w sprawie. W ocenie wnioskodawcy tym samym wszelkie czynności obecnie dokonywane mogą okazać się bezcelowe i niepotrzebne oraz wywołać trudne do odwrócenia skutki (k. 114-115). Wnioskująca spółka, wezwana przez Sąd zarządzeniem z dnia 21 września 2010 r. do uzupełnienia wniosku poprzez szczegółowe wskazanie istnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) pismem z dnia 28 września 2010 r. powtórzyła wcześniej podniesione argumenty (k. 133). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Nie budzi wątpliwości, że to skarżąca spółka wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia. Podkreślenia wymaga jednak, że postanowienie zostało wydane w toku postępowania, w którym inwestorem jest [...] sp. z o.o. Wymieniona spółka jest uczestnikiem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym wskazać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności, które uzasadniają twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Lewis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Wnioskujący musi, zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Rozpoznając wniosek skarżącej spółki w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie może on zasługiwać na uwzględnienie. Strona skarżąca nie przedstawiła, bowiem żadnych konkretnych okoliczności umożliwiających ocenę zaskarżonego postanowienia z punktu widzenia art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Nie wskazała żadnych okoliczności, z których wynikałoby, iż niewstrzymanie wykonania tej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.