IV SA/Po 775/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu dnia 3 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Stowarzyszenia A od zarządzenia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 775/16 w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie Zaskarżonym zarządzeniem referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek Stowarzyszenia Stop A o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że wniosek nie został złożony na rzędowym formularzu, wobec tego stowarzyszeniu został wysłanych formularz wniosku wraz z wezwaniem o jego wypełnienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Referendarz stwierdził, że przesyłka została doręczona stowarzyszeniu w dniu [...] lipca 2017 r. a w wyznaczonym terminie stowarzyszenie nie nadesłało wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Składając sprzeciw od ww. postanowienia stowarzyszenie stwierdziło, że zaskarżone zarządzenie nie odpowiada prawu w szczególności z tego względu, że zawiera w części orzekające błąd formalno-prawny polegający na braku określenia, iż postępowanie w sprawie dotyczy turbin wiatrowych. Ponadto stowarzyszenie wyjaśniło, że fundusze na działalność pochodzą wyłącznie z dobrowolnych składek członków, zaś sytuacja stowarzyszenie uległa pogorszeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi *Dz.U. z 2016 r. poz. 1369, zwanej dalej "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6–8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 260 § 3 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że sprzeciw ten nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż – wbrew podniesionym w nim zarzutom – zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że wniosek stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, jak tego wymaga art. 252 § 2 p.p.s.a. W związku z tym prawidłowo przesłano stowarzyszeniu przy piśmie z [...] czerwca 2017 r. r. wymagany formularz PPPr, wzywając jednocześnie do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni (k. 47 akt sądowych). Wezwanie to – opatrzone właściwym rygorem: pozostawienia wniosku bez rozpoznania – zostało doręczone przedstawicielowi stowarzyszenia w dniu [...] czerwca 2017 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. Zatem zakreślony termin na wypełnienie i odesłanie formularza upływał z dniem [...] czerwca 2017 r. r. Analiza akt sprawy pokazuje, że do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia stowarzyszenie nie odpowiedziało na ww. wezwanie i nie nadesłało wypełnionego formularza PPPr. W konsekwencji referendarz prawidłowo wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.