IV SA/Po 779/09

WyrokWSA w Poznaniu2010-05-26

Skład orzekający: Maciej Dybowski, Jerzy Stankowski, Ewa Makosz-Frymus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji o charakterze przemysłowym, która ma być zlokalizowana na terenie przeznaczonym pod uprawy rolne i objętym zakazem wznoszenia trwałych obiektów kubaturowych, może zostać uznana za ważną, mimo sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego?
Ratio decidendi
Decyzja o warunkach zabudowy jest nieważna, jeśli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przypadku inwestycji o charakterze przemysłowym, która ma być zlokalizowana na terenie przeznaczonym pod uprawy rolne i objętym zakazem wznoszenia trwałych obiektów kubaturowych, taka sprzeczność stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym na przetwórstwo odpadów poubojowych. Inwestycja miała być zlokalizowana na działce częściowo przeznaczonej pod zabudowę zagrodową, a częściowo pod uprawy rolne z zakazem wznoszenia trwałych obiektów kubaturowych. Mieszkańcy sprzeciwiali się inwestycji, wskazując na jej przemysłowy charakter i uciążliwość. Kolegium uznało decyzję Burmistrza za nieważną z powodu sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz naruszenia przepisów o ochronie środowiska.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie NSA Jerzy Stankowski NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2010 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oddala skargę W dniu [...] czerwca 2003 r. do Urzędu Gminy i Miasta w [...] wpłynął wniosek G. S. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania na budowę hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym, przeznaczoną na przetwórstwo odpadów poubojowych pochodzenia zwierzęcego, posadowioną na działce [...]. Burmistrz Gminy i Miasta [...], po rozpatrzeniu wniosku, na podstawie art. 1 ust. 2, art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1, 3, 4 pkt 4, art. 42 ust. 1 i 3, art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 nr 15 poz. 139 ze zm.) i art. 85 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717) oraz na podstawie ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym, z przeznaczeniem na przetwórstwo rolno-spożywcze odpadów poubojowych przewidzianej do realizacji w [...]. Organ wskazał, że działka [...], położona w miejscowości [...] w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] jest częściowo przeznaczona pod zabudowę, tj. o powierzchni 0,3500 ha i mieści się w terenach zabudowy zagrodowej o symbolu jednostki bilansowej 6.21 MR, a pozostała część w/w działki o powierzchni 16,8200 ha znajduje się w terenach upraw polowych i terenach leśnych o symbolach 6.1.RP i 6.3.RL. Oznacza to, że dla wskazanego terenu dopuszczalna jest adaptacja istniejącej zabudowy i dopuszcza się możliwości modernizacji i rozbudowy istniejących siedlisk oraz wymianę obiektów związanych z funkcją terenu, a architektura nowych obiektów winna być zharmonizowana z zabudową istniejącą. Ponadto Burmistrz [...], powołując się na przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 ze zm.), stwierdził, że projektowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziałowywać na środowisko. Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] Burmistrz Gminy i Miasta [...], na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), zmienił decyzją własną z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] uzupełniając jej postanowienia w zakresie warunków wynikających z przepisów szczególnych o zastrzeżenia wynikające z uzgodnień z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w [...] i Starostą[...], dotyczące raportu oddziałowywania na środowisko na etapie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przedmiotowej inwestycji. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniach od [...] listopada 2003 r., do [...] grudnia 2003 r. wywieszono na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy i Miasta [...] zawiadomienie o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – znak [...] z dnia [...] listopada 2003 r. – na budowę hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym, z przeznaczeniem na przetwórstwo rolno-spożywcze odpadów poubojowych w [...]. Treść tego zawiadomienia doręczono także, w dniu [...] listopada 2003 r., Sołtysowi wsi [...]. Natomiast w dniach od [...] grudnia 2003 r. do [...] grudnia 2003 r. w Urzędzie Gminy i Miasta w [...] wywieszono na tablicy ogłoszeń zawiadomienie Starosty [...] o wniosku w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwórstwa odpadów poubojowych zlokalizowanego w miejscowości [...] (dz. nr [...]), wymagającej udziału społeczeństwa. Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zakładu przetwórstwa rolno-spożywczego odpadów poubojowych (kat. II) wraz ze zbiornikami na ścieki przemysłowe ( kat. VIII) w [...]. Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] wyraził zgodę na przeniesienie pozwolenia na budowę, wydanego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] G. S. na rzecz nowego właściciela S. M. Następnie Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] wyraził zgodę na przeniesienie pozwolenia na budowę, wydanego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] G. S. i następnie przeniesionego decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] na rzecz S. M., na rzecz nowego właściciela Spółkę [...]. Burmistrz Gminy i Miasta [...] , przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2007 r., przesłał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...]odwołanie mieszkańców wsi [...] od decyzji nr [...]z dnia [...] sierpnia 2003 r. W piśmie z dnia [...] marca 2007 r. mieszkańcy wskazanych wsi podnieśli między innymi, że w żaden sposób nie zostali poinformowani o przedmiotowej inwestycji mimo narażeń na faktyczne jej oddziaływanie; nie zostali uznani za strony postępowania o ustaleniu warunków zabudowy i w związku z tym nie mieli możliwości wypowiedzenia się w przedmiotowej sprawie. W ocenie mieszkańców przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją rolniczą występującą w zabudowie zagrodowej, a typową, uciążliwą inwestycją przemysłową, która nie powinna mieć miejsca na wyznaczonym terenie. Podniesiono również w piśmie z dnia [...] marca 2007 r., że teren przeznaczony pod przedmiotową inwestycję znajduje się na terenie obszaru chronionego krajobrazu [...],[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr[...] ,po rozpoznaniu sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym z przeznaczeniem na przetwórstwo rolno-spożywcze odpadów poubojowych na terenie działki nr [...] w [...], wszczęło postępowanie w celu zbadania czy w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 kpa. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu z urzędu sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr[...] , na podstawie art. 17 pkt, art. 127 § 3, art. 156 § 1 pkt 2 i 7, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa, stwierdziło nieważność tej decyzji oraz zmieniającej ją decyzji [...] z dnia [...] listopada 2003 r. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego twierdzenie organu I instancji o zgodności przedmiotowej inwestycji z obowiązującym w dniu wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, planem miejscowym nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. W dacie wydania kwestionowanej decyzji obowiązywał "miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] zatwierdzony uchwałą nr [...] Teren inwestycji położony był na obszarach oznaczonych w planie symbolami: 6.21MR – teren zabudowy zagrodowej, przewidywana adaptacja istniejącej zabudowy; dopuszczalna możliwość modernizacji i rozbudowy istniejących siedlisk oraz wymianę obiektów związanych z funkcją terenu; architekturę nowych obiektów należy zharmonizować z budową istniejącą. 6.1 RP – teren upraw rolnych, na których nie przewiduje się zmian w użytkowaniu i co do którego wprowadzono zakaz wznoszenia trwałych obiektów kubaturowych. 6.2 RZ – teren łąk i lasów, co do którego również nie przewiduje się zmiany dotychczasowego użytkowania. W ustaleniach ogólnych dla całej wsi [...]na terenie istniejących siedlisk rolniczych dopuszczono modernizację i wymianę obiektów kubaturowych związanych z rolniczą funkcją terenu. Działka nr [...] w [...], w części obejmującej 3500 m2 jest zabudowana zabudową zagrodową obejmującą budynek mieszkalny i pomieszczenia gospodarcze. Przedmiotowa inwestycja obejmuje 1000 m2 powierzchni w części działki nr [...] przeznaczonej pod uprawy polowe. Przedsięwzięcie jest inwestycją przemysłu spożywczego, którego produktem finalnym jest mączka mięsno-kostna oraz tłuszcze przeznaczone do odsprzedaży. Planowane jest przetwarzanie około 20 ton surowca na dobę metodą termiczną. Dane te wskazują jednoznacznie na przemysłowy charakter omawianej inwestycji. Przemysłowy charakter przedsięwzięcia wynika także z przedłożonego raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, w którym dzienny przerób surowca (zwierzęcych odpadów poubojowych) określono na 15.600 kg. Założono produkcję początkowo w systemie dwuzmianowym, a docelowo trzyzmianowo co pozwoliłoby zwiększyć wydajność o około 5 ton na dobę. Teren wskazany pod tego typu inwestycję wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntu rolnego na cele nierolnicze w trybie ustawy z dnia 21 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Działka nr [...] położona w [...] taką zgodą nie została objęta przy sporządzaniu planu, zatwierdzonego uchwałą nr [...] z [...] grudnia 1994 r. Mając na uwadze wskazane uchybienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji jest jednoznacznie sprzeczna z przeznaczeniem terenu określonym w planie miejscowym jako uprawy polowe bez prawa zabudowy, co powoduje konieczność zastosowania art. 46 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło naruszeni przez organ I instancji zasad postępowania określonych przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. nr 62 poz. 627 ze zm.). Mimo, że inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie przeprowadzono postępowania z udziałem społeczeństwa, czym naruszono przepisy art. 32 wskazanej ustawy. Organ podniósł również, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2003 r. wydana została bez wymaganego uzgodnienia z organami wymienionymi w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 Prawo ochrony środowiska . Burmistrz Miasta i Gminy [...] w dniu wydania decyzji, tj. [...] sierpnia 2003 r. wystąpił o uzgodnienie sporządzanego raportu oraz już wydanej decyzji do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. i do Starosty Powiatowego[...] Starosta Powiatowy w piśmie z dnia [...] października 2003 r. nr [...] nałożył obowiązek uzupełniania raportu. Podobnie Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] września 2003 r. przy piśmie nr [...] zobowiązał do uzupełnienia raportu. Po otrzymaniu stosownych uzgodnień, tj. decyzji Starosty [...]z dnia [...] listopada 2003 r. i postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2003 r., Burmistrz Gminy i Miasta [...] wydał, w oparciu o treść art. 155 kpa, decyzję z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] o zmianie własnej decyzji i uzupełnieniu jej treści o wymagania wynikające z przepisów ochrony środowiska. [...] sp. z o.o. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że posiada zezwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji. Spółka zarzuciła, że kwestionowana decyzja Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2003 r. nie zawiera wad stanowiących podstawę do stwierdzenia jej nieważności, a ponadto wywołała nieodwracalne skutki prawne w związku z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Teren inwestycji częściowo jest położony na terenach przeznaczonych pod zabudowę zagrodową i na tej części jest możliwa lokalizacja hali produkcyjnej. Zdaniem wnioskodawcy inwestycja ma charakter rolny, powstały produkt będzie wykorzystywany w produkcji rolnej jako pasza. Zarzucono także, ze Kolegium nie może powoływać się na przepis art. 46a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. ponieważ ustawa ta została uchylona i nie obowiązuje,. Wskazano także w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że naruszenie procedury przewidzianej w ustawie Prawo ochrony środowiska w zakresie uzyskania wymaganych uzgodnień została sanowane przez wydanie decyzji zmieniającej z dnia [...] listopada 2003 r. Przeprowadzenie postępowania z udziałem społeczeństwa ponieważ informował mieszkańców o prowadzonym postępowaniu poprzez wywieszenie ogłoszeń w budynku urzędu. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Spółka [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2007 r. domagając się jej uchylenia i powtarzając argumentację zawartą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 lutego 2009 r. sygn. II SA/Po 194/08 uchylił zaskarżoną decyzję ze względów proceduralnych. W składzie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] brały udział w orzekaniu te same osoby przy pierwszym rozstrzyganiu i ponownym rozpatrywaniu w charakterze organu II instancji, mimo że z mocy prawa były one wyłączone z orzekania w II instancji. W związku z treścią wyżej wymienionego wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznało wniosek [...] sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] i decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył ustalenia stanu faktycznego i argumentację prawną zawarte w uzasadnieniu decyzji z [...] sierpnia 2007 r. Ponadto organ wskazał, ze działka nr [...] położona w obrębie [...] została w 2003 r. podzielona na działki nr [...] i [...]. Działka nr [...] obejmuje grunty orne o łącznej powierzchni 2,5688 ha i w chwili obecnej stanowi własność [...]Sp. z o. o. Działka nr [...] o powierzchni 14,6912 ha jest własnością G. S. i obejmuje gruntu orne, sady, pastwiska trwałe, lasy, grunty leśne i grunty zadrzewione, nieużytki oraz użytki rolne zabudowane o powierzchni 0,3500 ha. Organ stwierdził, w związku z powyższym, że tylko ta część działki, w obowiązującym dniu wydania decyzji planie zagospodarowania przestrzennego, objęta była zapisem: teren zabudowy zagrodowej – 6.21 MR. Teren, który jest przeznaczony na zabudowę zagrodową znajduję się w części zajętej na siedlisko i budynki gospodarcze G. S., który był pierwotnym właścicielem całej nieruchomości. Jednocześnie jest to logiczne i racjonalne, że w obowiązującym ówcześnie planie zagospodarowania przestrzennego część ta uzyskała taki status. odwrotna sytuacja uniemożliwiałaby jakąkolwiek zabudowę, rozbudowę czy modernizację potrzebnych do prowadzenia gospodarstwa rolnego budynków. Organ, odpowiadając na zarzut [...] Sp. z o. o., zgłoszony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczący zastosowania nieobowiązujących przepisów, wyjaśnił, że zgodnie z utrwalonym w tym względzie orzecznictwem administracyjnym decyzja będąca przedmiotem weryfikacji w trybie nadzoru podlega ocenie według stanu prawnego istniejącego w dacie wydania decyzji podlegającej kontroli. W związku z tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze zobowiązane jest do zbadania, czy w dacie wydania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] i zmieniającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] istniała podstawa prawna do jej wydania oraz czy decyzja ta została wydana zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu został złożony w dniu [...] czerwca 2003 r. Ustawa z dnia 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717) weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. W związku z tym do dnia 10 lipca 2003 r. należy stosować wcześniejszą ustawę z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Jednocześnie zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 23 marca 2003 r. do spraw wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Skoro więc mają w niniejszej sprawie zastosowane przepisy ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, to ma również zastosowanie art. 46 a tej ustawy. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego unieważniona decyzja wydana został a z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu przepisów art. 156 § 1 pkt 2 kpa, ponieważ pozwalała na zabudowę terenu, którego przeznaczenie określono jako tereny uprawne oraz ustanowiono bezwzględny zakaz budowy stałych obiektów kubaturowych. W ocenie organu nie ma znaczenia, czy zabudowano zakład o charakterze rolnym czy też przemysłowym. Ubocznie organ stwierdził, że z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że przedmiotowy obiekt ma charakter przemysłowy. Wynika to także z pisma G. S. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wniosła [...] Sp. z o. o. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: - naruszenie art. 156 § 1 ust. 2 kpa poprzez niezasadne przyjęcie, że decyzja Burmistrza Gminy i Miasta [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa; - naruszenie art. 156 § 1 ust. 7 kpa oraz art. 46 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i poprzez niezasadne przyjęcie, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa; - naruszenie zawartej w art. 16 § 1 oraz art. 156 § 2 kpa zasady trwałości decyzji administracyjnej poprzez niezasadne stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy[...] , podczas gdy decyzja ta, będąca podstawą decyzji o pozwoleniu na budowę pośrednio wywołała nieodwracalne skutki prawne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta – jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego jak też przepisów postępowania. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego stanu faktycznego oraz trafności wykładni tych przepisów. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a) w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...], w której stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. znak [...] (nr [...]) i zmieniającą ją decyzji z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym na przetwórstwo rolno – spożywcze odpadów poubojowych pochodzenia zwierzęcego na działce nr [...] w [...]. Na wstępie należy wyjaśnić, że przesłanki nieważności określone zostały w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej kpa). Ustawodawca sformułował zamknięty katalog przesłanek nieważności w art. 156 § 1 kpa. Na gruncie rozpoznawanej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że decyzja Burmistrza Gminy i Miasta [...]z dnia [...] sierpnia 2003 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2 kpa. W judykaturze podkreśla się, że rażące naruszenie prawa to takie naruszenie, które z uwagi na wywołane skutki jest jednoznaczne w znaczeniu wadliwości rozstrzygnięcia oraz tylko takie naruszenie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. W konsekwencji stwierdzenie nieważności może dotyczyć tylko przypadków ewidentnego bezprawia, którego nigdy nie można usprawiedliwiać ani tolerować. Cechą rażącego naruszenia prawa jest, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisów przez proste ich zestawienie ze sobą, a charakter naruszenia prawa powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinna ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Nie chodzi o błędy w wykładni prawa, lecz o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji wyżej wskazanej wpłynął do Urzędu Gminy i Miasta w [...] w dniu [...] czerwca 2003 r., a więc przed wejściem w życie, w dniu [...] lipca 2003 r., przepisów nowej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80 poz. 717). W myśl art. 85 ust. 1 cytowanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym "do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe", a więc przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. nr 15 poz. 139 ze zm. dalej ustawa z 7 lipca 1994 r.). Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 kpa wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu [...] czerwca 2003 r. Burmistrz Gminy i Miasta [...] w decyzji z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym, z przeznaczeniem na przetwórstwo rybno-spożywcze odpadów poubojowych na działce [...] odwołując się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz do ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] uchwalonego przez Radę Miasta [...]. Z ustaleń planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] wynika, że działka nr [...], w części dotyczącej powierzchni 0,3500 ha znajduje się na terenach zabudowy zagrodowej oznaczonej symbolem 6.21 MR, a pozostała część tej nieruchomości na terenach upraw rolniczych i leśnych oznaczonych symbolami 6.7RP i 6.3RL. Na terenach zabudowy zagrodowej plan dopuszczał adaptację istniejącej zabudowy oraz możliwość modernizacji i rozbudowy istniejących siedlisk, a także wymianę obiektów związanych z funkcją terenu. Architektura nowych obiektów winna być zharmonizowana z istniejącą zabudową. Na terenach upraw polowych oznaczonych symbolem 6.1 RP plan nie przewidywał zmian w użytkowaniu i wprowadził zakaz wznoszenia trwałych obiektów kubaturowych. Również na terenach łąk i pastwisk oznaczonych symbolem 6.2.RZ plan nie przewidywał zmiany w użytkowaniu. W ustaleniach ogólnych planu dla całej wsi [...] na terenie istniejących siedlisk rolniczych dopuszczono modernizację, rozbudowę i wymianę obiektów kubaturowych związanych z rolniczą funkcją terenu. Z ustaleń organu wynika, że działka nr [...], w części dotyczącej powierzchni 0,3500 ha zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym. Inwestycja, dla której ustalono warunki zabudowy na być posadowiona na części działki nr [...] przeznaczonej pod uprawy rolne. W związku z tym koniecznym było ustalenie czy przedmiotowa inwestycja ma charakter działalności rolnej, czy inwestycji przemysłu spożywczego. G. S. składają wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wskazał, że zamierzony sposób zagospodarowania nastąpi na terenie o funkcji przemysłowej. Następnie uzupełniając wniosek o ustalenie warunków zabudowy G. S. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2003r. sprecyzował, że przedsięwzięcie jest inwestycją przemysłu spożywczego związane z przetwarzaniem produktów pochodzenia zwierzęcego, którego produktem finalnym będzie mączka mięsno-kostna oraz tłuszcze przeznaczone do odsprzedaży. Wnioskodawca podał również, że planowane jest przetwarzanie około 20 ton surowca na dobę metodą termiczną. W związku z planowana inwestycją Burmistrz Gminy i Miasta [...] zwrócił się do Starosty Powiatowego w [...]. i do państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o wydanie opinii dotyczącej konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Starosta [...]postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003r. stwierdził obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia na podstawie art.51 ust.3 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62 poz.627 ze zm.) i przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. nr 179 poz.1490). Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem, z dnia [...] sierpnia 2003r. również stwierdził obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania i określił zakres tego raportu. Ze sporządzonego w lipcu 2003r. raportu oddziaływanie inwestycji na środowisko wynika, że dzienny przerób surowca, tj. zwierzęcych odpadów poubojowych, przewidziano na 15 600 kilogramów. Początkowo złożono produkcję w systemie dwuzmianowym, a w dalszej kolejności trzyzmianowym co zwiększy wydajność około 5 ton na dobę. W związku z powyższym Sąd podziela stanowisko organów o przemysłowym charakterze inwestycji. Mając na uwadze, że przedmiotowa inwestycja miałaby powstać na części działki nr [...] przeznaczonej pod uprawę rolną, to decyzja z dnia [...] sierpnia 2003r. ustalająca warunki zabudowy na tym terenie jest sprzeczna z ustaleniami Miejscowego Ogólnego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, który wprowadził zakaz wznoszenia trwałych obiektów kubaturowych na terenach upraw polowych. Zgodnie z art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest nieważna jeżeli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Sądu już wyżej wskazane okoliczności uzasadniały stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. i decyzji z dnia [...] listopada 2003 r. zmieniającej w trybie art. 155 kpa decyzję z [...] sierpnia 2003 r. Sąd zwraca też uwagę, że planowana inwestycja położona byłaby w obszarze "chronionego Krajobrazu [...]". Podzielić należy także ustalenia organów dotyczące naruszenia przez Burmistrza Gminy i Miasta [...] przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62 poz. 627 ze zm.). Mając na uwadze całokształt sprawy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. mb

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło