IV SA/Po 78/06
PostanowienieWSA w Poznaniu2006-10-04
Skład orzekający: Sędzia NSA Paweł Miładowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może być złożona na postanowienie organu wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego) wskazujące organ właściwy do rozpoznania wniosku?Ratio decidendi
Sądy administracyjne nie sprawują kontroli nad aktami podejmowanymi w zakresie rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy organami administracji publicznej. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazujące organ właściwy do rozpoznania wniosku, nawet jeśli przybrało formę postanowienia i zawierało wadliwe pouczenie o prawie złożenia skargi, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to akt zapadający w formach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, na który mogłaby służyć skarga.Stan faktyczny
Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które wskazało Ośrodek jako właściwy do rozpoznania wniosku B. Sz. o skierowanie do domu pomocy społecznej. Sąd administracyjny rozpatrywał kwestię dopuszczalności takiej skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wskazania Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. jako właściwego do rozpoznania wniosku B. Sz. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. /-/ P. Miładowski
Postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając w oparciu o art. 17pkt 1 oraz 22 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) wskazało Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w O. jako właściwy do rozpoznania wniosku B.Sz. o skierowanie do domu pomocy społecznej. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie o prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kierując się owym pouczeniem Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. na powyższe postanowienie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując wydane postanowienie.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r., IV SA/Po 934/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargę do rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. I OW 278 Naczelny Sąd Administracyjny przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sądy administracyjne zgodnie z przepisami Konstytucji sprawują sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Jednakże, nie wszystkie czynności i akty administracji z woli ustawodawcy takiej kontroli podlegają. W szczególności, spoza możliwości złożenia skargi wyłączone są akty podejmowane w zakresie rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy organami administracji publicznej.
Wskazać bowiem należy, że w przedmiotowej sprawie skarga została złożona na postanowienie, na mocy którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy. W postanowieniu zawarte zostało wadliwe pouczenie o prawie złożenia skargi. Generalnie wadliwe pouczenie nie może szkodzić stronie, jednakże na pouczeniu o nieistniejącym prawie wniesienia środka zaskarżenia skargi opierać nie można.
Wskazać bowiem należy, że rozstrzygnięcie sporu o właściwość, leżące w kognicji organu administracji publicznej, odbywa się w formach pozaprocesowych. Rozstrzygnięcie sporu przybiera postać aktu administracyjnego, jednakże nie jest to akt zapadający w formach przewidzianych w przepisach kpa. W tym więc wypadku organ nie wydaje decyzji ani postanowienia, na które – w konsekwencji – mogłaby służyć skarga do sądu administracyjnego (na temat istoty aktu rozstrzygającego spór zob. szerzej np.: B. Adamiak [:] B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 160-161; oraz B. Adamek i J. Borkowski Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne wydanie III Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis,W-wa 2005 str. 117-126, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 1991 r., SA/Lu 218/91, ONSA 1991/1/30). Nadto podkreślić trzeba, wskazanie organu właściwego ma charakter wiążący dla organów, pomiędzy którymi spór zaistniał (B. Adamiak [:] B. Admiak, J. Borkowski: Kodeks..., op. cit., s. 161).
Z powyżej przedstawionych względów okoliczność, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze zastosowało formę postanowienia, pouczając o prawie wniesienia skargi, nie może w żaden sposób wpłynąć na konkluzję, że w istocie skarga na akt administracyjny, w którym organ wyższego stopnia wskazał organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy, nie leży w kognicji sądu administracyjnego.
W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o odrzuceniu skargi.
/-/ P. Miładowski
MB
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło