IV SA/Po 783/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miejskiej Pracowni Urbanistycznej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę /-/E.Makosz-Frymus Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [..], po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia Ekologicznego Z. z siedzibą w P. od decyzji Dyrektora Miejskiej Pracowni Urbanistycznej z dnia [...] nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z dnia 5 sierpnia 2005 r. Dyrektor Miejskiej Pracowni Urbanistycznej wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Skarga do sądu administracyjnego nie ma charakteru actio popularis. Podmiot domagający się uruchomienia tego trybu kontroli legalności aktów administracyjnych, mającego charakter zewnętrzny, posiadać musi legitymację opartą na obowiązujących przepisach prawa. Art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. § 2 wskazanego wyżej przepisu zezwala natomiast na wniesienie skargi innym podmiotom, jednakże w oparciu o szczególny przepis ustawy. Jak słusznie wskazuje T. Woś (T. Woś (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 str. 212) postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione wyłącznie przez taki podmiot, który pozostaje poza systemem organów administracyjnych, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd. Uznać więc należy, że w szczególności na tej drodze organ niższej instancji nie może kwestionować rozstrzygnięcia organu odwoławczego. W niniejszej sprawie ma właśnie miejsce sytuacja, że organ I instancji, tj. Dyrektor Miejskiej Pracowni Urbanistycznej zaskarżył, wydaną po rozpatrzeniu odwołania od jego decyzji decyzję organu II instancji. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną. /-/E.Makosz-Frymus KB/