IV SA/Po 787/11

PostanowienieWSA w Poznaniu2011-09-13

Skład orzekający: Donata Starosta

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami, gdy skarżący twierdzi, że prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może nastąpić tylko wtedy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał istnienia takich przesłanek, a sam fakt konieczności posiadania prawa jazdy do pracy nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami.
Stan faktyczny
Skarżący M. S. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, które utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. cofającą mu uprawnienia kategorii A i B do kierowania pojazdami. Decyzja ta została wydana w związku z prawomocnym wyrokiem sądu za prowadzenie pojazdu pod wpływem środków odurzających. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy i grozi mu utrata zatrudnienia.
Rozstrzygnięcie
Postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 września 2011 r. sprawy z wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. M. S. (dalej skarżący), reprezentowany przez fachowego pełnomocnika procesowego – adwokata, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO albo Kolegium) z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] marca 2011 r.), utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. (dalej Prezydent) z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], orzekającą o cofnięciu skarżącemu uprawnień kategorii A i B do kierowania pojazdami oraz nadającą temu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności. Wraz ze złożoną skargą, skarżący działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) złożył wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji organów obu instancji przez SKO. W przypadku odmowy wstrzymania decyzji przez Kolegium skarżący powołując się na art. 61 § 3 ppsa wniósł o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji organów obu instancji przez WSA. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wyjaśnił, że prawo jazdy jest jemu niezbędne do wykonywania pracy. Bez samochodu nie może jej wykonywać, co skutkuje tym, że grozi jemu na skutek tego utrata pracy. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], Kolegium odmówiło wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] marca 2011 r. Motywując podjęte rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że skarżący został skierowany na badania lekarskie w związku z umyślnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego przez prowadzenie pojazdu pod wpływem środków odurzających. W związku z powyższym oraz z negatywnymi orzeczeniami lekarskimi wydanymi przez dwie instancje medyczne zachodzi obawa, że może dojść do kolejnych zagrożeń w ruchu drogowym (k. k. 21-22 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Pojęcie znacznej szkody definiowane jest w orzecznictwie sądowym jako powstanie tego rodzaju uszczerbku o charakterze majątkowym albo niemajątkowym, który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (wyrok NSA z 20.12.2004 r., GZ 138/04, lex nr 281811, postanowienie NSA z 13.8.2009 r., I OZ 779/09, lex nr 552417, postanowienie WSA w Białymstoku z 02.6.2010 r., I SA/Bk 223/10, lex nr 653868). Trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno skutkami prawnymi, jak i faktycznymi, a także łącznie jednymi i drugimi. Rodzaj i zakres ich wystąpienia musi być oceniony na podstawie prawa obowiązującego oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawnione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie (J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Mo. Pr. 2005 r., nr 14, s. 677 cyt. za J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 207). W orzecznictwie sądowym zwraca się uwagę, że spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie - w tym przypadku decyzji (postanowienie NSA z 13.8.2009 r., I OZ 779/09, lex nr 552417). Powstają one zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji niemożliwy jest powrót do pierwotnego stanu (postanowienie NSA z 23.9.2009 r., I OSK 1232/09, lex nr 594980). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 r., s. 206 uw. 10). Przy czym uzasadnienie zarzutów skargi kasacyjnej nie może być jednocześnie uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienie NSA z 30.9.2009 r., I OSK 1280/09, lex nr 595028, postanowienie NSA z 1.7.2009 r., I OSK 1209/08, lex nr 554860). Z powyższych rozważań wynika, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Z art. 61 § 1 ppsa wynika wszakże odmienna zasada, że mianowicie wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Analizowane przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej nie mogą zatem podlegać wykładni ekstensywnej. W rozpoznawanej sprawie skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika procesowego, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji organów obu instancji, poza samymi jedynie twierdzeniami na temat niezbędności prawa jazdy do wykonywanej pracy, w żaden sposób nie wskazał, na czym polega świadczona przez niego praca, w jaki sposób dojeżdża on do pracy i jaki związek z nią ma konieczność posiadania prawa jazdy. W szczególności skarżący nie wytłumaczył, dlaczego bez samochodu nie może wykonywać dotychczasowej pracy ani w jaki sposób ją świadczył w okresie począwszy od skazania prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w P. z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt [...], w którym został on uznany za winnego tego, że dnia [...] października 2008 r. w Poznaniu na ul. G. nr [...] umyślnie naruszył zasady w ruchu lądowym w ten sposób, że znajdując się pod wpływem środków odurzających tetrahydrokanabinolu (THC) w stężeniu [...] ng/ml oraz karboksylu (THC) w stężeniu [...] ng/ml prowadził pojazd mechaniczny marki Opel C. nr rej. [...], tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Karny (Dz. U. 1997 r., nr 88, poz. 553 ze zm., dalej kk) Tytułem środka karnego Sąd Rejonowy orzekł wówczas wobec skarżącego na podstawie art. 42 § 2 kk i art. 43 kk w zw. z art. 39 pkt 3 kk zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku. Zawiadomieniem Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] skarżący został powiadomiony o odbyciu środka karnego, począwszy od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] października 2009 r. Natomiast w decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2010 r., cofającej skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A i B wraz z nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności temu rozstrzygnięciu organ I instancji wyjaśnił, że dokument prawa jazdy znajduje się w aktach kierowcy w związku z wcześniej orzeczonym zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku [...]. Reasumując, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie dopatrzył się występowania którejkolwiek z dwóch przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o których stanowi art. 61 § 3 ppsa. Skarżący nie wykazał bowiem, ani nie wynika to z materiału dowodowego sprawy, niebezpieczeństwa poniesienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z zatrzymanym jemu uprzednio prawem jazdy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło