IV SA/Po 789/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] sp. z o.o. w Poznaniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, z dnia [...] września 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych p o s t a n a w i a uwzględnić zażalenie [...] sp. z o.o. w Poznaniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i uchylić zarządzenie z dnia [...] września 2010 r [...] sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, z dnia [...] września 2010 r. skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 8.000 złotych, stosownie do § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). Odpis zarządzenia został doręczony spółce dnia [...] września 2010 r. (k. 36). Pismem z dnia [...] września 2010 r. pełnomocnik spółki, radca prawny Ł. S., powołując się na załączone pełnomocnictwo, złożył zażalenie na przedmiotowe zarządzenie. Pełnomocnik napisał, że wskazany w zarządzeniu przepis reguluje wysokość wpisu od skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie innych niż kasyna gry gier losowych i zakładów wzajemnych. Przedmiotem sprawy jest skarga na decyzję umarzającą postępowanie o udzielenie nowego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin. Przedstawiony w tym przepisie katalog gier losowych jest katalogiem zamkniętym i ściśle określonym. Gry na automatach o niskich wygranych zostały zdefiniowane w art. 2 ust. 2b tej samej ustawy jako gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro. Ustawa z dnia 28 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) z wyjątkami dotyczącymi między innymi kartonów do gry bingo pieniężne utraciła moc z dniem 01 stycznia 2010 r. Obecnie obowiązująca ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.) również odrębnie definiuje gry losowe (art. 2 ust. 1), gry na automatach (art. 2 ust. 2) a także gry na automatach o niskich wygranych (art. 129 ust. 3). Ponadto, na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 i art. 231 w zw. z art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, natomiast w pozostałych sprawach – wpis stały. Stosownie do treści art. 233 P.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Przepis § 2 ust. 2 tego rozporządzenia określa wysokość wpisów stałych pobieranych w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej, której zakres określono w 27 punktach tego przepisu. Koncesja, zezwolenie lub pozwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej, o czym mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia, to w istocie decyzja administracyjna w tym przedmiocie: a więc mowa o skardze na decyzję dotyczącą koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej. Zauważyć przy tym należy, że regulacja zawarta w całym § 2 rozporządzenia, tj. w ustępach 1–6, wskazuje, że przepis ust. 2 musi być stosowany ściśle, tj. w ten sposób, że chodzi tu o skargi na decyzje dotyczące koncesji, zezwolenia czy pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie określonym w 27 punktach tego przepisu. Powyższe dowodzi, że o rodzaju wpisu sądowego decyduje zasadniczo charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a dokładnie to, czego dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie organu. Zaskarżona do Sądu decyzja utrzymała w mocy decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie. Wpis od skargi na tego rodzaju decyzję jest wpisem stałym określonym na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) jako wpis w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 tego rozporządzenia i wynosi 200 zł. W świetle powyższego w oparciu o przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało stwierdzić, że zażalenie skarżącego jest oczywiście uzasadnione. jh